honey11Μας προσφέρει γευστική απόλαυση, μεγάλη διατροφική βοήθεια, αντιμικροβιακή και αντισηπτική άμυνα και επιβράδυνση της γήρανσης.

Το παράγουν οι μέλισσες από το νέκταρ ανθισμένων φυτών και δένδρων και από μελιτώματα αφίδων, που συμβιούν με πεύκα, έλατα και άλλα δασικά δένδρα, όπως βελανιδιές, καστανιές και το αποθηκεύουν στην κυψέλη τους. Όμως τη νύχτα κατάλληλα συνταγμένες προκαλούν με τα φτερά τους ρεύμα αέρα για να αφαιρέσουν υγρασία καθώς το μεταδίδουν μεταξύ τους με τις προβοσκίδες τους. Και όταν πυκνώσει με την αφυδάτωση, το σφραγίζουν στα κελιά των κηρήθρων, που αυτές έχτισαν, με το κερί που προέρχεται από τους κηρογόνους αδένες τους, για να αποθηκεύουν τη τροφή τους.

Ξέρουν οι μέλισσες ότι τα υγρά ζάχαρα ξινίζουν από οξομύκητες και τα πυκνώνουν για να διατηρηθούν και να ξεχειμωνιάσουν με τις αποθηκευμένες τροφές τους. Αλλά ξέρουν ότι και αυτά τα ζάχαρα δεν είναι κατάλληλη τροφή και κατά τη διαδικασία της πύκνωσης προσθέτουν σ’ αυτή από τους αδένες τους ένα ένζυμο που λέγεται «διαστάση» και με αυτήν «ιμβερτοποιούνται», γίνονται δηλαδή μονοσακχαρίτες, απλά ζάχαρα, που προσλαμβάνονται εύκολα και αφομοιώνονται αμέσως από τον οργανισμό τους. Αυτό ισχύει και για τον ανθρώπινο οργανισμό. Όμως εμείς οι άνθρωποι καταναλώνουμε ασύγκριτα περισσότερη ζάχαρη που είναι δισακχαρίτης και προσφέρει δύναμη για ενέργεια, κύρια όμως για να διασπαστεί να γίνει απλό ζάχαρο άμεσης απορρόφησης και αφομοίωσης, κουράζεται και φθείρεται ο οργανισμός μας ανεπανόρθωτα. Το γνωρίζουμε αλλά αδιαφορούμε, ενώ πρέπει να αποφεύγουμε τη ζημιά που προκαλεί: ότι η ζάχαρη είναι πιο επικίνδυνη ακόμη και από τον καρκίνο, σύμφωνα με τις στατιστικές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας του Ο.Η.Ε., αφού είναι υπεύθυνη για τις καρδιοπάθειες, που αυτές είναι η «πρώτη αιτία θανάτων» για την ανθρωπότητα.

Δίκαια δε από έγκριτους επιστήμονες έχει χαρακτηριστεί η ζάχαρη: «επικεφαλής δολοφόνος και πρώτος εχθρός των κοινωνιών». Όμως δεν χρειάζεται να γραφτούν περισσότερα, αφού υπάρχει και άλλη ειδική αναρτημένη αναφορά μας για αυτό το πρόβλημα, που η αναζήτηση θα το βρει. Και ας διακόψουμε εδώ τη «δυσφήμισή» της, γιατί είναι «γλυκιά»!

Αφήσαμε πίσω το θέμα μας που είναι το μέλι. Το μέλι λοιπόν, παράγεται σε όλες τις χώρες, αλλά δεν είναι παντού το ίδιο. Υπάρχουν ποιοτικές διαφορές που σχετίζονται με: α) Το είδος και την ποικιλία της μελισσοκομικής χλωρίδας (βοσκής), β) την υγρασία (ρευστότητα) που έχει και γ) τον τρόπο διαχείρισης του μελισσοκομείου από τον ίδιο τον μελισσοκόμο του.

Έτσι και σύμφωνα με τα προηγούμενα κριτήρια αξιολόγησης το ελληνικό μέλι υπερτερεί, από όλα τα εισαγόμενα μέλια και δεν εννοούμε τα… «αμυλοσιριόπια» που κυκλοφορούν σαν μέλια, χωρίς ετικέτα (που είναι υποχρεωτική από το Νόμο), ούτε τις «ισογλυκόζες» από καλαμπόκι και μάλιστα «γενετικά  τροποποιημένο!».  (θα γράψουμε και για αυτά σύντομα)

Δεν αναφερόμαστε στους νοθευτές «μελοποιούς», αλλά στα μέλια τα πραγματικά των μελισσών του κόσμου, της Γης μας.

Υπερτερεί λοιπόν το ελληνικό μέλι α) για την ποικιλία των μελισσοβοσκών μας, που εκφράζεται σε οργανοληπτικά (ωφέλιμα) στοιχεία και αφήνει στην άκρη την καλλιέργεια ειδικών μελισσοβοσκών, δηλαδή μονοκαλλιέργειες ενός είδους περιορισμένης άρα θρεπτικής αξίας, β) το κλίμα μας που είναι ξηροθερμικό και αποδίδει μέλι με παραδεκτή χαμηλή υγρασία, που βοηθάει τη μέλισσα στην πύκνωσή του,  χωρίς να γίνεται σκέψη πρόσμειξης συντηρητικών ουσιών, που χρειάζονται τα ρευστά μέλια, για να μην ξυνίσουν.

Άλλωστε πάγιος είναι ο κανόνας στα τυποποιημένα τρόφιμα, της πρόσμειξης συντηρητικών και του «ανάλωση κατά προτίμηση…». Όμως για το πυκνό ελληνικό μέλι είναι ντροπή, προσβολή και άδικη εξομοίωση. Να θυμηθούμε και τους Φαραώ της Αιγύπτου, που φεύγοντας από τη ζωή, τους φάσκιωναν μετά από επάλειψη με μέλι.

Σαν συντηρητικό, αντιοξειδοτικό, που διαπιστώθηκε αρχαιολογικά. Οι Αιγύπτιοι το ήξεραν αυτό. Έτσι λοιπόν, θα ήταν καλύτερα να αφήσουν τη μέλισσα να κανονίζει τη λήξη του μεριού, που το ξέρουν καλά οι δοκιμάστριές τους και δίνουν την εντολή, ας πούμε: «Σφραγισθείτω», με κερί βέβαια και με βάση την πυκνότητα και τη στεγανοποίηση του από την υγρασία. Και τέλος σαν επιχείρημα γ) η αλήθεια: ότι στην Ελλάδα η μελισσοκομία ασκείται με παραδοσιακό τρόπο, με αγάπη, σαν μεράκι που λέμε, χωρίς υπολογισμούς κέρδους: «Αν είναι να έρθει, θε να ‘ρθεί;» (το κέρδος) αλλιώς θα προσπεράσει. Το ξαναγράψαμε σε προηγούμενη ανάρτηση για τη «μέλισσα και τη μελισσοκομία- το περιβάλλον και τη ζωή».

Συντρέχει λοιπόν βάσιμος λόγος για τον καταναλωτή να έχει προτίμηση στο «επώνυμο ελληνικό» μέλι, που αναγράφεται στην ετικέτα της «μονόκιλης» (κατά το νόμο) συσκευασίας του, αποφεύγοντας τα ανώνυμα και ύποπτα μέλια. Και η παρότρυνση αυτή δεν γίνεται από ανταγωνιστική προδιάθεση, αλλά από υποχρέωση προς αυτόν, για το καλό του. Και έχουμε αυτό το δικαίωμα αφού η ενασχόλησή μας στη μελισσοκομία, μας δίνει πληροφόρηση, εμπειρίες και γνώση, για το τι γίνεται στη διακίνηση και την αγορά του μελιού, παρακολουθώντας τις κατασχέσεις από τον ΕΦΕΤ τόνων ακατάλληλων μελιών.

Χάος και πώς να συμμαζευτεί!  Χρειάζεται αναδιοργάνωση ο τομέας και εξυγίανση. Δεν φθάνει μόνο η «αποδιοργάνωση»! Κατεδάφιση ναι του παλιού! Αλλά και σκέψη με πράξη δόμησης του νέου. Μόνο που η ευθύνη γι’ αυτό  βαρύνει την πολιτική ηγεσία, την εγχώρια και την ευρωπαϊκή, επομένως, εμείς ας περιοριστούμε στην ολοκλήρωση του θέματός μας.

Ευεργετικές ιδιότητες του μελιού:

  • Περιέχει υπεροξείδιο υδρογόνου που είναι αντιβακτηριακό και συντελεί στην επούλωση τραυμάτων, σκοτώνοντας τα βακτήρια, όπως κάνουν και τα φλαβονοειδή και οι πολυφενόλες που περιέχει.
  • Έχει χαμηλό pH και έντονη οσμωτική δράση για να σκοτώνει τα βακτήρια
  • Έχει πολλή σημαντική υποχοληστερολαιμική δράση στα αγγεία
  • Διευκολύνει την αφομοίωση των τροφών, με τα ένζυμα που περιέχει
  • Κατευνάζει το βήχα
  • Βοηθάει στην αντιμετώπιση της αναιμίας
  • Βοηθάει στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου
  • Κάποιες   ποικιλίες αποτρέπουν το σχηματισμό ελεύθερων ριζών

Κρυστάλλωση του μελιού:

  • Δεν πρέπει να ανησυχεί τον καταναλωτή. Είναι φυσικό φαινόμενο, που οφείλεται στη φυσική περιεκτικότητα  του σε γλυκόζη και όσο περισσότερη είναι αυτή τόσο γρηγορότερα κρυσταλλώνει, όπως π.χ. μέλι ηλίανθου, εσπεριδοειδών, ερείκης, βαμβακιού (το πολύ σε 1-3 μήνες)
  • Θυμαρίσιο  και καστανιά (σε 8-18 μήνες)
  • Πεύκου και ελάτου: δεν κρυσταλλώνουν γιατί έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε γλυκόζη

Ρευστοποίηση της κρυστάλλωσης (αν ενοχλεί)

Γίνεται με θέρμανση του βάζου μέσα σε μεγαλύτερο δοχείο ζεστού νερού και συνεχές ανακάτεμα.

Τέλος το ελληνικό μέλι έχει συνήθη υγρασία 14-170 C  και για την προστασία του χρειάζεται στεγανό κλείσιμο, αλλά και να μην εκτίθεται στον ήλιο και το φως που αποδυναμώνει κάποια από τα ένζυμά του.

ΓΥΡΗ : Ανθέων, πρωτεϊνούχα ,που συλλέγουν  οι μέλισσες.Υπάρχει πλήρη  ενημέρωση στις  αναρτήσεις 1ο/1/2013  και  5/12/2013  

Πηγές:
Εφημερίδα ΜΕΤΡΟ, 28 Φεβρουαρίου 2006, σελ. 16-17, Καθηγητής Ανδρέας Θρασυβούλου και εταιρία Αττική-Πίττα.

 

 

 

 

 

 

Advertisements