imageΤο βαμβάκι παλαιότερα ψεκάζονταν, υπήρχαν απώλειες, αλλά και σοδειά. Όμως από τότε που ήρθαν τα νεονικοτινοειδή φάρμακα για ψεκασμούς ή με επικάλυψη σπόρου, χάνονται οι μέλισσες σε διάστημα ημερών ή μηνών ή από κάποια αιτία Νοζέμα Σεράνε; Κάτι πρέπει να γίνει, σαν αυτό που κάνει η ΟΜΣΕ από το 2008. Διαφορετικά πρέπει να αναζητήσουμε άλλες καλλιέργειες για τα μελίσσια μας, μήπως τις βιολογικές! (Μελισσοκομικό Βήμα (ΜΒ), τ52, σελ. 39

Μεταλλαξιογόνο φυτοφάρμακο ευρείας χρήσης

 Το νεονικοτινοειδές φυτοφάρμακο Ιμιντακλοπρίντ, που κυκλοφορεί με διάφορες  εμπορικές ονομασίες, προκαλεί μεταλλάξεις σε ανθρώπινα κύτταρα, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Όμως  ο ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης ζήτησε να γίνει έρευνα για τις επιπτώσεις της συνεργαστικής του δράσης με διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες για την ανάγκη της απαγόρευσής του, όπως και άλλων νεονικοτινοειδών, με βάση ην «Αρχή προφύλαξης», αφού έρευνα το 2010 απόδειξε συνεργαστική του δράση, σε εργαστηριακό πείραμα και δεν έχει χαρακτηριστεί μεταλλαξιογόνο για τον άνθρωπο, ενώ συνεργαστικά με το νιτρικό κάλιο (ΚΝΟ3) εισέρχεται στα ανθρώπινα λεμφοκύτταρα, προκαλώντας μεταλλάξεις. Και να διευκρινιστεί ότι αυτό το νιτρικό κάλιο από μόνο του είναι ακίνδυνος παράγοντας στο περιβάλλον και χρησιμοποιείται σαν συντηρητικό των τροφίμων μας, ενώ γενικότερα υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στα πράσινα φύλλα των λαχανικών, που όταν οι ουσίες τους έλθουν σε επαφή με το imidaclopril ή με το δέρμα μας προκαλούνται επικίνδυνες επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό (ΜΒ 52, σελ. 12).

Μελέτη του 1980 βρήκε ότι το Ραουντάπ (ουσία γλυφοσέϊτ) της Μουνσάντο προκαλεί τερατογενέσεις από το 2002, χωρίς να κοινολογηθεί ενώ παρέχονταν διαβεβαιώσεις για την ασφάλειά τους, μέχρι το 2011, όταν το γερμανικό ομοσπονδιακό γραφείο προστασίας του καταναλωτή και της ασφάλειας των τροφίμων, δήλωσε σαφώς, ότι προκαλεί γενετικές ανωμαλίες.

Αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό δημοσίευσε έρευνα για τους μηχανισμούς 4 ζιζανιοκτόνων του Ραουντάπ, που κυκλοφορούν με διάφορες εμπορικές ονομασίες, ότι το Ραουντάπ και σε μεγάλη 1:100.000 αραίωση προκαλεί βλάβες στις κυτταρικές μεμβράνες και στο  DNA και σύντομο κυτταρικό θάνατο.

Τα ζιζανιοκτόνα με βάση το γλυφοσέϊτ, είναι κυκλοφορημένα σε όλο τον κόσμο, ενώ η υπολειμματική δράση τους προκαλεί ανησυχίες. Και το Ραουντάπ Ρέντι Σόγια είναι κύρια γενετικά τροποποιημένη πρώτη ύλη, για ανθρώπινη τροφή ,που εισάγει η ευρώπη και περιέχει κατάλοιπα γλυφοσέϊτ σε ίση ή και σε μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που χρησιμοποιήθηκε στα πειράματα.

Προσοχή λοιπόν στη χρησιμοποίηση σόγιας για υποκατάστατο γύρης, αφού γενετικά τροποποιημένες πρωτεϊνες έχουν σχέση με τις μεγάλες απώλειες μελισσιών στις ΗΠΑ: χάθηκε το 1/3 τους, επομένως χρήσιμο είναι να προστεθεί, όχι από την περιρρέουσα  και χρήσιμη μελισσοκομική βιβλιογραφία, αλλά από την ιστοσελίδα μας, μια ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΜΦΑΣΗ: «ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑ», σαν πρωτεϊνούχο συστατικό, για το λόγο ότι προέρχεται από παλιές συνταγές, χρόνου: «προ των νεονικοτινοειδών ανασκαλισμάτων» και εξακολουθεί να γίνεται χρήση από ανενημέρωτους μελισσοκόμους, επειδή δεν έχει προβληθεί το πρόβλημα αυτό. ΜΒ 52, σελ. 50

Η επιτροπή περιβάλλοντος του ευρωκοινοβουλίου υπερψήφισε:

Σημαντικές τροπολογίες του έλληνα ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς και τα νικοτινοειδή φάρμακα και τις επιπτώσεις τους στις μέλισσες. Αυτό σημαίνει «κερδισμένο έδαφος» όπως και η ομολογία του γερμανικού κολοσσού της BASF που παρασκευάζει τη γενετικά τροποποιημένη πατάτα ΑΜΦΛΟΡΑ: «ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε νέα σχέδια παραγωγής Γ.Τ.Ο. στην ευρωπαϊκή ένωση, αφού υπάρχει αρνητική αντιμετώπιση σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο». Αυτή η δήλωση είναι καταξιωτική για το νεαρό ευρωβουλευτή μας, και του ανήκει έπαινος. Όμως αυτή η πατάτα, πρέπει να το πούμε, δεν είναι βρώσιμη. Είναι φθηνή σε κόστος, για την παραγωγή από τη βιομηχανία κόλλας (νομίζω οικοδομικής χρήσης). Όμως σαν μεταλλαγμένη και μη βρώσιμη δίνει γύρη επικίνδυνη και είναι εξαδέλφη της δικής μας βρώσιμης πατάτας, που σαν συγγενικές θα αλληλοεπισκέπτονται με δώρα ανταλλαγής της γύρης τους και θα αποδώσουν νέο είδος πατάτας: βρώσιμη + μη βρώσιμη = μισοβρώσιμες – και αντίο το λαϊκό και φθηνό τρόφιμό μας, η πατάτα μας, να ψαχνόμαστε με τι πρέπει να συντηρηθούμε στη ζωή; Ερώτηση αφελέσταστη. Απάντηση δική μας: «Με δηλητήρια»!

Πηγές : Tomelissi.wordpress.com

ΜΒ 52, σελ. 7

Google:  περί ΑΜΦΛΟΡΑΣ (ως επιβεβαίωση)

Καθυστερημένες δυσμενείς επιδράσεις του Ιμιντακλοπρίντ στις μέλισσες

Το εντομοκτόνο αυτό από το 2001 και μετά όλο και αυξάνει τις διαδηλώσεις και τις δικαστικές περιπτώσεις εναντίον του, άλλα η «άδεια» χρήσης του ισχύει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως και στην Ελλάδα. Υπάρχουν όμως χώρες που το έχουν απαγορέψει, όπως και άλλες ουσίες της ίδιας οικογένειας. (Βλ. ΜΒ Μαρτίου – Απριλίου 2011, σελ. 15) Οι ερευνητικές εργασίες αποδεικνύουν ότι οι δυσμενείς επιπτώσεις των εντομοκτόνων της οικογένειας των «νέο – νικοτινοειδών» και πιο πολύ του «Ιμιντακλοπρίντ» αυξάνονται και τα κρούσματα επεκτείνονται, όπως τελευταία συνέβη με τους ψεκασμούς των φοινικοειδών για το κόκκινο σκαθάρι. Είναι όμως αναγκαίο να αναλυθεί ο τρόπος της δράσης του εντομοκτόνου Ιμιντακλοπρίντ. Γι’ αυτό διακρίνουμε τις «οξείες» επιδράσεις του από τις «καθυστερημένες» στις μέλισσες:

  1. Παρεμποδίζει την ικανότητα του νευρικού συστήματος να μεταφέρει εντολές δηλαδή διακόπτει την κανονική λειτουργία τους.
  2. Είναι περισσότερο τοξικό στα έντομα που ευκολότερα δεσμεύεται στον υποδοχέα των νευρικών τους κυττάρων, από όσο στα υπόλοιπα ζώα.
  3. Διασπάται πολύ γρήγορα με το φως, το νερό και τη θέρμανση και δημιουργεί ένα αριθμό μεταβολιτών, που από αυτούς ειδικά η ουσία ολιφάϊν είναι ακόμα πιο τοξική στα έντομα και στις μέλισσες.
  4. Όμως, όταν αποθηκευτεί στο χώμα δεν διασπάται και έχουν βρεθεί σημαντικές ποσότητες μετά από 2 έτη και σε φυτά, που δεν είχαν «επενδυθεί» οι σπόροι τους. Ενώ αυτή η διατήρησή του στο χώμα αποτελεί κίνδυνο για τις επόμενες γενιές.

Τώρα πρέπει να σκεφτούμε τη μέλισσα: Είναι υπερ-οργανισμός με μηχανισμό οργάνωσης και διαχείρισης της κοινωνίας της, που εμείς λίγο επεμβαίνουμε και κάποια λίγα γνωρίζουμε από τα δικά της: αποθέματα τροφής – ανάπτυξης της κοινωνίας της, στάδιο που ευρίσκεται κ.λ.π.: Όταν έχει αρκετή γύρη από τον αγρό δεν θα την καταναλώσουν. Το ίδιο και το νέκταρ. Θα καταναλώσουν το αποθηκευμένο τα δυνατά μελίσσια, πιθανόν να καταναλώσουν λίγο φρέσκο.

Αν λοιπόν η καλλιέργεια που βόσκουν οι μέλισσες είναι εμποτισμένη με Ιμιντακλοπρίντ, δεν είναι μόνο αυτή η καλλιέργεια, υπάρχουν και άλλες βοσκές για τη μέλισσα για να συλλέξουν, θα γίνει ανάμειξη και η τελική συγκέντρωση του εντομοκτόνου, θα μειωθεί σημαντικά εκφραζόμενο με λιγότερες απώλειες.

Συμπερασματικά: α) Μελίσσια βόσκουν σε καλλιέργεια Ιμιντακλοπρίντ και δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα απωλειών, β) Δεν εμφανίζονται κάθε χρόνο, τόσο συχνά δυσμενείς επιπτώσεις, γ) ενώ γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ζημιές, αυτές δεν είναι επαναλαμβανόμενες και σταθερές. Συνολικά δηλαδή δεν βλέπουμε τις φθορές στο μελισσοκομείο μας, που υπάρχουν πραγματικά. Δεν προχωράνε… Απάντηση: Για να υπάρχουν οξείες επιπτώσεις, θάνατος, αδυνάτισμα, πρέπει: Α) Να συλλέγονται υπερβολικά μεγάλες ποσότητες (περιπτώσεις εφίδρωσης των φυτών, ψεκασμοί) Β) Τα μελίσσια μας είναι τελείως νηστικά. Με πολύ λίγα αποθέματα τροφής, όταν μεταφέρονται π.χ. στα βαμβάκια ή είναι συγχρόνως πολύ δυνατά με λίγες τροφές Γ) Συλλέγουν τροφή αποκλειστικά από καλλιέργεια Ιμιντακλοπρίντ και τελικά η αποθηκευμένη γύρη και το νέκταρ; Αν δεν υπάρχει οξεία τοξικότητα, το μελίσσι έχει ξεφύγει από τον κίνδυνο. Υπάρχουν όμως επιδράσεις μακροβιότερες. Δηλ. υπάρχει και χρόνια τοξικότητα. Αυτή τη φέρνει η χρόνια κατανάλωση της μολυσμένης γύρης και του μελιού. Πολύ πιο επικίνδυνη, μικρών δόσεων εντομοκτόνου, αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και αυτή η χρονιά δεν γνωρίζουμε πότε θα έλθει στο μελισσοκομείο μας. Το μελίσσι θα κανονίσει πότε θα αρχίσει να καταναλώνει από τα αποθηκευμένα του. Και επειδή συνήθως παίρνουμε το μέλι για δικό μας όφελος, παραμένει η γύρη στο κρίσιμο σημείο. Αυτή καταναλώνεται αργά το Φθινόπωρο ή στις αρχές της ανοδικής πορείας των μελισσών. Και πρώτα οι γριές συλλέκτριες και οι νέες παραμάνες θα καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες για δική τους τροφή και των παραμάνων. Σ’ αυτό λοιπόν το στάδιο θα φανούν τα αποτελέσματα της επίδρασης του αποθηκευμένου Ιμιντακλοπρίντ, που τα μελίσσια δεν θα μπορέσουν να ανανεώσουν τους πληθυσμούς και ίσως ακολουθήσει κατάρρευσή τους. Δηλαδή έχουμε καθυστερημένη επίδραση του εντομοκτόνου. Σ’ αυτές τις συνθήκες παρατηρούνται επιθετικές συμπεριφορές από τα μελίσσια, υποθερμία, μειωμένη υγιεινή, μειωμένη αντικατάσταση της βασίλισσας, τοξικότητα γόνου, μειωμένη καρδιακή και αναπνευστική λειτουργία, μειωμένη μνήμη και αποπροσανατολισμός.

Η επίδραση του εντομοκτόνου με τις επιπτώσεις του στα μελίσσια, συνακολουθείται από βαρρόαση και νοζεμίαση που λειτουργούν συνεργαστικά. Η κύρια αποδυνάμωση των μελισσιών έρχεται από το Ιμιντακλοπρίντ. Καταλήγοντας να συνοψίσουμε  ότι η χρόνια και η καθυστερημένη επίδραση του Ιμιντακλοπρίντ είναι μάλλον ο κανόνας της κατάρρευσης των μελισσιών. Η οξεία επίδραση είναι εξαίρεση. Οι μέλισσες δηλητηριάζονται με τον χειρότερο τρόπο. Ο μόνος τρόπος είναι λοιπόν να εναρμονιστούμε και εμείς σαν χώρα με εκείνες που έκαναν ΝΟΜΟ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ του Ιμιντακλοπρίντ και των ομοειδών του εντομοκτόνων. Από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε την έρευνα σε βάθος. (ΜΒ 54, σελ. 42)

Όμως και εμείς από εδώ, ευχαριστούμε την κυρία Φανή Χατζήνα, Βιολόγο, για τη μελισσοκομική ενημέρωση που μας προσφέρει και μας καθοδηγεί. Και για τις ευχές για το 2012: Αντευχόμαστε: «Ευτυχισμένο το 2013». Να είναι κοντά μας, όπως και όλη η μεγάλη οικογένεια της ΟΜΣΕ και του Μελισσοκομικού Βήματος, να συνεχίσουν το δημιουργικό έργο τους. Εμείς απλά φροντίζουμε η μελισσοκομική γνώση να είναι ανασυρμένη από τις έγκυρες πηγές της και διοχετευμένη σ’ αυτούς που ενδιαφέρονται και δεν την έχουν, ενώ υπάρχει και μπορούν να την αναζητήσουν.

Καλή Χρονιά και αποδοτικό το 2013

Advertisements