Όλοι οι μελισσοκόμοι θέλουμε να έχουμε πολλά και καλά μελίσσια αρχίζοντας αυτή τη δραστηριότητα που την προωθούμε, κατά τη γνώμη μας, με πολύ κόπο, κόστος και βιαστικά με έλλειψη γνώσεων, πιστεύοντας ότι η μελισσοκομία είναι εύκολη δουλειά και ότι θα γίνουμε οι πρώτοι στον κλάδο της.

Mόνο για τις μέλισσες συζητάμε, διαλαλούμε αυτό που ακούσαμε, ενώ κρύβουμε το σωστό που μάθαμε, αφού θέλουμε να φανούμε πρώτοι, καταξιωμένοι, ενώ στην ουσία βρισκόμαστε σε λάθος δρόμο και έξω από το χώρο της μελισσοκομίας. Ακούσαμε για  βασιλοτροφία και γινόμαστε αμέσως βασιλοτρόφοι, αφού μόλις και μόνη της η φύση δυναμώσει τα μελίσσια μας και ακούσουμε τη λέξη χώρισμα, αμέσως τα χωρίζουμε για να τα διπλασιάσουμε: ελέω θεού, που λέμε.

Κοντολογίς εμείς λέμε ότι διαχειριζόμαστε μελισσοκομείο, αλλά δεν έχουμε συνειδητοποιήσει το ότι μας διαχειρίζεται ο εγωϊσμός.

Μέσα σε μια 25χρονη μελισσοκομική πρακτική δεν γνώρισα κάποιον, μα κανένα ταπεινό, παρά μόνο κρυψίνοη υπεροψία, που συστηματικά την απέφευγα, αλλά πάντα μπροστά μου την εύρισκα.

Απομακρύνθηκα λοιπόν από τις μελισσοσυζητήσεις, που με άγχωναν και βγήκα, εδώ στη σελίδα, δίπλα της, για να διαβάζω από αγάπη και να με επισκέπτονται, όσοι έχουν ανάγκη από μελέτη.

Μου προκύπτει όμως μια υποψία, κάτι, σαν να αποκαλύπτει εγωϊσμό. Όχι, αυτό το απορρίπτω αμέσως! αγάπη είναι για τη μελισσοκομία! Και θα το αποδεχτείτε υποχρεωτικά, αφού από τις αρχές του Δεκέμβρη μέχρι σήμερα 17 Γενάρη, δέχτηκα 1036 επισκέψεις σας, που με υποχρεώνουν να συνεχίσω την εκτόνωσή μου. Και σειρά παίρνει το θέμα: βελτίωση της παραγωγής βασιλισσών και θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες άλλες αναρτήσεις για τη διαδικασία της βασιλοτροφίας,(  βασίλισσες τρέφω, δηλαδή, βασιλισσοτροφία , και πώς έγινε βασιλοτροφία, όπως λέμε βασιλόπιτα, θα ήταν χρήσιμο να βρούμε και να αναδείξουμε το σωστό. Να βοηθήσουμε όλοι σε αυτό: έτσι για τη μελισσοκομία μας, να μην την κουτσουρεύουμε.Αλλά και για να πέσει και κάποιο σχόλιο στη σελίδα που υποφέρει από μοναξιά. Κρυψίνοια έχει πέσει.)

Για το σημερινό θέμα κάνουμε μια πρόταση: Όσοι είμαστε συνδρομητές του περιοδικού Μελισσοκομικό Βήμα και έχουμε αρχείο και το τεύχος 50 σελίδες 42-45, ανοίξτε το και διαβάστε το, για να πεισθούμε ότι κανένας μας δεν είναι βασιλοτρόφος. Αν όμως κάποιος μας εφαρμόζει αυτές τις οδηγίες, να μας το αποδείξει διαλαλώντας το. Όσοι δεν έχουμε το τεύχος, μπορούμε να το αποκτήσουμε με ταχυδρομική και αντικαταβολής παραγγελία στο 2410-533336, (Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας (ΟΜΣΕ). (Δεν κάνουμε διαφήμιση, γιατί εκτιμώ ισότιμα και τη Μελισσοκομική Επιθεώρηση, Θεσσαλονίκης τηλ.FAX 2392091575).

Και όταν το μελετήσουμε, να αναρωτηθούμε για το τι έγινε μετά από την άριστη παρουσίαση. Έψαξα και δεν βρήκα κάτι σχετικό για την προώθηση των επιλέξιμων ιδιοτήτων της αναπτύξης του κλάδου της μελισσοκομίας.

Έζησα όμως σημαντική μείωση, σχεδόν ολοκληρωτική και ίδια καταστροφή όλη η μελισσοκομία της Αττκής, από τους ψεκασμούς των φοινικόδεντρων με νεο-νικοτινοειδή δηλητήρια.

Και θέλω να ενημερώσω τους αξιόλογους δύο   επιστήμονες και υποστηρικτές της προβαλλόμενης ανάπτυξιακής αισιοδοξίας για τη μελισσοκομία μας,ότι αντί αυτής οφείλεται  τρισάγιο ενταφιασμού των μελισσιών που πέθαναν άταφα και μετά, μνημόσυνο με παράσταση των καρυφαίων επιστημόνων και συνδικαλιστών της μελισσοκομίας, περιμένοντας έπειτα από πολλά χρόνια  να δούμε μέλισσες,και αν θα αναβιώσει  η μελισσοκομία μας.

Όπως στην περίπτωση του μυθικού πουλιού Φοίνικα, που αναγεννήθηκε από τη στάχτη του. Ελπίδα, που συμτωματικα, επίκαιρα και ονομαστικά, Φοίνικας και Φοίνικες, συγκλίνουν προς αυτήν. Αρκεί η τέφρα των καθηλωμένων φοινίκων και των μελισσιών που χάθηκαν και το χώμα τους να μην έχουν εμποτιστεί από το imintacloprid της Monsanto, γιατί η τοξικότητά του ισχύει για πολλά χρόνια.

Advertisements