varroa1Συνέχεια των αναρτήσεών μας
Ο πόλεμος ενάντια στα βαρρόα (μέρος Α)
Ο πόλεμος ενάντια στα βαρρόα (μέρος Β)
Ο πόλεμος ενάντια στα βαρρόα (μέρος Γ-1)

Εδώ στο Γ’ μέρος του άρθρου μας συνεχίζουμε με τις μελισσοτεχνικές μεθόδους, αναλυτικά, με τα υπέρ και τα κατά τους, ξεκινώντας από τις πιο αποτελεσματικές.

1. Παγίδευση στον κηφηνογόνο των βορρόα

Από την έρευνα έχει διαπιστωθεί ,ότι όταν ένα μελίσσι εκτρέφει 5% κηφηνογόνο, από τα 50-60 κηφηνοκελιά παράγονται  τόσα βαρρόα ,όσα από 1.000 εργατικά κελιά. Και οι ερευνητές αυτών (Wilkinson και  Smith, 2000,2001) βρίκαν ,ότι μείωση του κηφηνογόνου από 4/100 σε 3,2/100 μειώνει κατά 25/100 τον πληθυσμό  των βαρρόα .   Και πολλοί μελισσοκόμοι καταστρέφουν συστηματικά τα κηφηνοκελιά κατά την επιθεώρηση, όμως αυτό δεν είναι μέθοδος καταπολέμησης. Αντίθετα η παγίδευση των βαρρόα στον κηφηνογόνο είναι η καλύτερη δοκιμασμένη αποτελεσματική μελισσοτεχνική μέθοδος και βασίζεται στη μεγαλύτερη προτίμηση που δείχνουν τα βαρρόα για τα κηφηνοκελιά, από τα εργατικά. Μάλλον από τη βιολογία τους ,ότι ο χρόνος εκκόλαψης του κηφήνα είναι μεγαλύτερος 24 ημέρες, ενώ της μέλισσας 21.

Η μέθοδος αυτή της παγίδευσης στον κηφηνογόνο δεν επηρεάζει την παραγωγικότητα της αποικίας και δεν απαιτεί εργατικά και εξοπλισμό.

Τι κάνουμε: Τοποθετούμε σε ένα μελίσσι μια ειδικά φτιαγμένη για το σκοπό αυτό κηφηνοκερήθρα  και όταν όλα ή σχεδόν όλα τα κελιά έχουν σφραγιστεί την αφαιρούμε και την τοποθετούμε στην κατάψυξη μια μέρα, για να θανατωθεί ο κηφηνογόνος και τα βαρρόα. Και αφού την ξεσφραγίσουμε την τινάζουμε να φύγει ο νεκρός γόνος και την ξεπλένουμε για να επαναχρησιμοποιηθεί. (Εδώ θα θα μας επιτρεπόταν,συμπληρώσουμε , από την ιστοσελίδα μας, από αγαθή προαίρεση, δοκιμασμένη πρακτική, ότι για σύντμηση της διαδικασίας  μπορούν χρησιμοποιήσουμε και έτοιμες κηφηνοκερήθρες της αποθήκης μας. Και αντί  ψυγείου και θανάτωσης, μετά την απόσυρση και χωρίς αποσφράγιση , που προκαλεί φθορά στην κηφηνοκηρήθρα – παγίδα ,κάνουμε  άμεση έκπλυση με εκτόξευση νερού από την ύδρευση ,ρυθμίζοντας την ένταση της πίεσης του νερού με το δάκτυλό μας. Εύκολα το νερό αποσφραγίζει τα κελιά, τα αδειάζει και τα καθαρίζει για επαναχρησιμοποίηση. Διαδικασία που μπορεί να εφαρμοστεί παράλληλα σε όλα τα μελίσσια για εξομοίωση των χειρισμών στο μελισσοκομείο και οικονομία στο υλικό).

Πρακτικά η παγίδευση στους κηφήνες των ακάρεων λειτουργεί καλύτερα νωρίς, όταν τα μελίσσια εκτρέφουν κηφήνες, που σημαίνει  προετοιμασία για σμηνουργία και όταν έρχεται στην κυψέλη άφθονη γύρη. Σε απουσία γύρης δεν εκτρέφονται κηφήνες, επομένως δεν αποδίδουν και οι παγίδες. Επίσης την άνοιξη πολλαπλασιάζονται και τα βαρρόα παρακολουθώντας στενά τον πολλαπλασιασμό του μελισσιού,, οπότε η επέμβασή μας είναι επίκαιρη. Επομένως την άνοιξη ,ανάλογα με τα μελίσσια μας και με το πόσο μελισσοκόμοι είμαστε, ας πούμε βιολογικοί, χρησιμοποιούμε τις κηφηνοκηρήθρες ,όσες φορές μπορούμε ,στα παραγωγικά και στις παραφυάδες ,που  ειδικά γι’ αυτές θα μιλήσουμε πιο κάτω. Όμως όταν μπουν οι μελιτοθάλαμοι  το ξεχνάμε ,γιατί  χρειάζεται πολύς κόπος και οι μέλισσες γίνονται μέλι και η εκτροφή γόνου περιορίζεται. Μετά τον τρύγο όμως, δεν έχουμε εμπόδια να δοκιμάσουμε, αρκεί να έρχεται γύρη και νέκταρ. Νωρίς την Άνοιξη αν βρήκαμε 0-3 ακάρεα ,αφήνουμε ξανά την κηφηνοκηρήθρα για να εκτραφούν οι κηφήνες. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε κάνει καλή θεραπεία. Το φθινόπωρο κηφηνοκηρήθρες μπορεί να έχουμε στην αποθήκη. Μπορούμε και να δώσουμε για χτίσιμο, όμως υπάρχουν και στο εμπόριο πλαστικές, έτοιμες, προσιτές. Στο τέλος της σεζόν τα πλαίσια αυτά μετακινούνται στην άκρη και γεμίζουν μέλι. Οι κηφηνοκηρήθρες εισάγονται στην γονοφωλιά για να γεννήσει η βασίλισσα κηφηνοαυγά.

2. Κόβοντας μελίσσια, κόβουμε γόνο,και    κόβουμε τον πολλαπλασιασμό των βαρρόα. :Φτιάχνουμε παραφυάδες σε μια καλή γυρεοδοτική πηγή π.χ. στην καστανιά, με 2 πλαίσια μέλισσες και ένα με μπόλικες προμήθειες και κελιά από επίλεκτο μελίσσι ,με απομόνωση της βασίλισσας. Όμως οι παραφυάδες πρέπει να μεταφερθούν μακριά πάνω από 3 χιλιόμετρα (σε ευθεία μακριά),  για να συγκρατήσουν τις μέλισσες και με μια κηφηνοκηρήθρα παγίδα ή οξαλικό καθαρίζουμε από βαρρόα. Παραφυάδες που γίνονται με γόνο και δικά τους βασιλικά κελιά ή προστιθέμενα εμφανίζουν μια διακοπή περίπου 2 εβδομάδων εκτροφής γόνου. Και αυτή η διακοπή κάμπτει σημαντικά στην ανάπτυξη των βαρρόα. Αρκετοί κάνουν και μια εφαρμογή οξαλικού μια εβδομάδα μετά την έναρξη της γέννας της νέας βασίλισσας.

3. Αποκλεισμός της βασίλισσας (σε κλουβί) γίνεται από ερασιτέχνες με λίγα μελίσσια (και τάση μαζοχισμού). Είναι ειδική πλαισιοθήκη από βασιλικό διάφραγμα (εμπορίου), οπότε αναγκάζεται να γεννήσει 1-2 κηφηνοκηρήθρες. Έτσι την 21η μέρα το μελίσσι δεν έχει κανένα κηφηνοκελί και όλα τα βαρρόα είναι για εξόντωση με οξαλικό, αυτά που είναι στις μέλισσες, αφού δεν υπάρχει γόνος.

4. Διχτυωτός πάτος και σκόνισμα με άχνη ζάχαρη:Αυτή είναι το μηχανικό μέσο, που δυσκολεύει τα βαρρόα να φέρονται κολλημένα στις μέλισσες και πεύτοντας στη βάση της κυψέλης,τις  αφαιρούμε με ένα χαρτόνι αλειμμένο με βαζελίνη,που το είχαμε τοποθετήσει πριν,για να κολλήσουν τα βαρρόα που θα πέσουν.

Πως γίνεται: ένας  κουβάς με άχνη ζάχαρη σπασμένη στο φούρναρη της γειτονιάς σε λεπτή άχνη, μια λεπτή σήτα τελαρωμένη στο μέγεθος της κυψέλης και, μια βούρτσα του τρυγητού: Τοποθετούμε την σήτα στην ανοιχτή κυψέλη και ρίχνουμε μέσα την άχνη ζάχαρη και με τη βούρτσα ,που χρησιμοποιούμε στον τρύγο για να απομακρύνουμε τις μέλισσες από το πλαίσιο, σκορπάμε την άχνη σε όλη τη σήτα και στη συνέχεια από τους κηρηθροφορείς στα διάκενα των πλαισίων, ώστε να πασπαλιστούν οι μέλισσες και τα βαρρόα, για να μην μπορούν να κολλήσουν τα πόδια τους στις μέλισσες και να πέφτουν.

Λεπτομέρειεα: Η ζάχαρη  να μην περιέχει άμυλο ,όπως αυτή του εμπορίου για ζαχαροπλαστική χρήση, γιατί αν τη γλείψουν οι μέλισσες τους προκαλεί δυσκοιλιότητα.

Και να είναι Ελληνικής προέλευσης ,αφού υπάρχουν χώρες , που δεν έχουν απαγορεύσει την εισαγωγή  των νέας γενιάς φυτοφαρμάκων στις καλλιέργειές τους,που καταστρέφουν τις μέλισσες,όπως έγινε στη μελισσοκομία της Αττικής τις χρονιές 2010,2011 και κορυφαία τ0 2ο12.ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΕΓΓΡΉΓΟΡΣΗ για το 2013 κι υπάρχει στις αναρτήσεις μας πλήρης ενημέρωση για τη ΜΕΛΙΣΣΟΚΤΟΝΙΑ  του 2ο12.(Η παράγραφος αυτή προστέθηκε για να ενημερωθούν οι συνάδελφοι μελισσοκόμοι των 13.οοο επισκέψεων, σε 3μηνο στην ιστοσελίδα μας και μπορούν να ενημερωθούν από τις συνεχόμενες αναρτήσεις μας, για τους ψεκασμούς των φοινικοδένδρων με αυτά τα μελισσοτοξικά και καταστρεπτικά για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Σύντομα θα ακολουθήσουν σχετικές αναρτήσεις,προσιτές με χρήση του Ευρετηρίου Θεμάτων μας ((με κλικ).

Συμπέρασμα: Με την άχνη μειώνουμε τα βαρρόα, η παγίδευση στον κηφηνογόνο και η δημιουργία παραφυάδων είναι αποτελεσματικοί χειρισμοί,για τον έλεγχο του πληθυσμού των βαρρόα ,στην παραγωγική εποχή και δεν δημιουργούν πρόβλημα ,ούτε αυξάνουν τα εργατικά.

Στο επόμενο μέρος Δ’, θα γίνει αναφορά στα οργανικά οξέα και τα αιθέρια έλαια, για την καταπολέμηση των βαρρόα, οπότε ολοκληρώνεται το οπλοστάσιο για να επιλέξουμε την προσωπική μας στρατηγική κατά των βαρρόα: ΧΩΡΙΣ ΧΗΜΙΚΑ ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΑΚΑΡΕΟΚΤΩΝΑ.

Περισσότερη δε επιστημονική βιβλιογραφία, υπάρχει στην ιστοσελίδα http//scientificbeekeeping.com, για το θέμα της καταπολέμησης των ΒΑΡΡΟΑ.

Advertisements