mellisikomosΔεν αναφέρονται σε εποχιακούς μελισσοκομικούς χειρισμούς, αλλά σε γενικότερη,χρήσιμη μελισσοκομική ενημέρωση, που προκύπτει από προηγούμενες θέσεις και αναρτήσεις, που όμως χρειάζονται μία συμπυκνωμένη υπενθύμιση σύμφωνα με τα εξής:

  1.  Η ευρυχωρία της κυψέλης είναι αναγκαία και εύκολη, με τις καθιερωμένες κυψέλες της βάσης και τους ορόφους,για να αναπτύσσεται το μελίσσι.Αλλά οι μελισσοκόμοι πρέπει να  προσθέτουμε αυτό το χώρο φυσικά με πλαίσια,με μέτρο παρακολουθώντας τις ανάγκες ανάπτυξης των μελισσιών. Γιατί η επιπλέον ανάπτυξη χώρου προκαλεί προβλήματα στη συνοχή και συνεργατική προσπάθεια του μελισσιού όπως και φθορά στα περιττά πλαίσια. Όμως και η καθυστέρηση στην τοποθέτηση των αναγκαίων πλαισίων ενεργοποιεί την τάση για σμηνουργία, που αν αναπτυχθεί, καταλήγει σε μείωση του μελισσοκομικού κεφαλαίου: Και όλα αυτά σχετίζονται με την αύξηση ή τη μείωση, του εισοδήματος, που είναι ο τελικός σκοπός της μελισσοκομίας.
  2.  Στη μελισσοκομία ισχύει το αξίωμα, ότι τα αδύνατα μελίσσια δεν παράγουν εισόδημα. Αντίθετα χρειάζονται τροφοδότηση και συνεχή χρονοβόρα φροντίδα αυξάνοντας το μελισσοκομικό μας άγχος, που τελικά  δεν  προχώρησαν και στο τέλος είναι αυτά που  δεν ξεχειμώνιασαν. Και μας απογοητεύουν. Αλλά το λάθος για το αποτέλεσμα είναι δικό μας και έχει τη βάση του στην ψευδαίσθηση ότι θεωρούμε και  προβάλλουμε τις κυψέλες  σαν μελίσσια και όχι αυτό που περιέχουν οι κυψέλες. Ενώ η σωτηρία τους ήταν στο χέρι  μας και δεν την προσφέραμε, αφού θέλαμε να θαυμάζουμε μεγαλύτερο μελισσοκομείο από  εγωϊστική προδιάθεση. Αυτά τα αδύνατα μελίσσια, αν με τη μέθοδο της εφημερίδας, τα συνενώναμε σε ένα, κρατώντας τους την καλύτερη από τις βασίλισσες, θα τα ευχαριστούσε, θα είχαν τη δύναμη της εκμετάλλευσης της νομής τους και του ξεχειμωνιάσματος. Πρέπει πάντα να σκεπτόμαστε, ότι στα αδύνατα μελίσσια φταίει η βασίλισσά τους, που δεν μπόρεσε να δώσει γέννα και πληθυσμό. Και πριν από αυτήν φταίει  ο μελισσοκόμος, που δεν την αξιολόγησε ώστε να την αλλάξει, ενισχύοντας το μελίσσι  το αδύνατο, από άλλα που  μπορούσε να δανειστεί δυναμικό.
  3. Τα δυνατά μελίσσια προέρχονται από άριστες βασίλισσες και όσα δεν προχωράνε  η αιτία κατά κανόνα είναι η βασίλισσα, που αποτελεί χάσιμο χρόνου να την κρατάμε στο μελίσσι και χαολογία να ψάχνουμε την αιτία και να μην μπαίνουμε αμέσως στη διαδικασία συνένωσης ή αντικατάστασής της, με πρώτη ευκαιρία, με κάποιο κελί που θα  εντοπίσουμε σε κάποιο άλλο μελίσσι.
  4.  Όμως τα δυνατά μελίσσια για να προκύψουν, χρειάζονται νέα βασίλισσα και αυτό σημαίνει ότι οι βασίλισσες πρέπει να ανανεώνονται  στο δεύτερο χρόνο της ζωής τους, μετά την κύρια ανθοφορία, δηλαδή στην αρχή του δεύτερου Φθινοπώρου της ζωής τους, ώστε στη συνέχεια να εκμεταλλευτούν τη Φθινοπωρηνή ανάπτυξή τους και να μπουν για ξεχειμώνιασμα με νέα βασίλισσα, βέβαια και με την αναγκαία βοήθεια του μελισσοκόμου. Αλλά η ανανέωσή τους να γίνεται με γενετικό υλικό, που επιλέχτηκε από το άριστο μελίσσι του μελισσοκομείου μας: αβγογέννα σε πλαίσιο, ή σε κομμένο τεμάχιο πλαισίου, που ενσωματώνουμε σε πλαίσιο  του άλλου, αφαιρώντας  τη βασίλισσα που θέλουμε να αντικαταστήσουμε, αλλά  και τον υπόλοιπο ανοιχτό γόνο που έχει, για να μην καταπιαστεί με αυτόν  το μελίσσι, αλλά μόνο με το μπόλι που του δώσαμε.
  5.  Όμως η προηγούμενη  (4) διαδικασία ανανέωσης των βασιλισσών στο δεύτερο χρόνο της ζωής τους, πρέπει να γίνεται με γενετικό υλικό από το άριστο μελίσσι του μελισσοκομείου μας, που το προκαλούμε να κάνει  βασιλικά κελιά απομονώνοντας τη βασίλισσα με διάφραγμα, τα οποία κελιά  τα μεταγγίζουμε στα άλλα, αφαιρώντας  τη βασίλισσά τους   και παρακολουθώντας τη συνέχεια της καλής πορείας τους. Βέβαια η εισαγωγή των κελιών γίνεται με κλουβάκι προφύλαξης και τάπα ζαχαροζύμαρου ή με περιτύλιγμα αλουμινόφυλλου κουζίνας (υπάρχει ανάρτηση).  Η διαδικασία ανανέωσης των βασιλισσών στη διετία απλουστεύεται αν γίνεται  ταυτόχρονα για όλα τα μελίσσια. Διαφορετικά πρέπει να γίνει μαρκάρισμα  χρωματικό στις βασίλισσες με  ειδικό στιλό και   οδηγίες, που θα  μας δώσουν τα μελισσοκομικά καταστήματα.
  6. Η διαδικασία της σύλληψης αφεσμών, ενυπάρχει σαν συμπτωματική ενεργοποίηση Και δεν πρέπει να  αναλυθεί, γιατί  η συνολική μελισσοκομική πρακτική θέλει οι μελισσοκόμοι να είναι διαχειριστές του μελισσοκομείου  και όχι να γίνονται  κυνηγοί των  αφεσμών.
  7. Η διαδικασία της αύξησης του μελισσοκομείου: με κόψιμο των μελισσιών ή με χώρισμά τους, δεν αναλύεται, γιατί απόλυτα απέχει από την επιλογή γενετικού υλικού και ακολουθεί πρακτική έλλειψης καλής διαχείρισης και προκαθορισμένης διαδικασίας εκφυλισμού του μελισσοκομείου.

Και τέλος ένα γενικό συμπέρασμα:

Ανανέωση βασιλισσών κάθε δύο χρόνια, με γενετικό υλικό από το άριστο ή τα άριστα μελίσσια του μελισσοκομείου μας.

Advertisements