smhnΑλλά η μελισσοκομική πρακτική προβλέπει την επιθεώρηση των μελισσιών, για να μην προκύπτουν απώλειες στο μελισσοκομικό κεφάλαιο και να μη γινόμαστε κυνηγοί των αφεσμών, που το αποτέλεσμα είναι αβέβαιο και επίπονη η συστηματική παρακολούθηση, για αποφυγή των αφεσμών. Έτσι μία σωστή διαχείριση του μελισσοκομείου προβλέπει επιθεωρήσεις ώστε να προλαβαίνουμε τις σμηνουργίες και έγκαιρα να χωρίζουμε (να κόβουμε) τα μελίσσια τα δυνατά, φτιάχνοντας νέα μελίσσια, κατά τα γνωστά. Αλλά αν δεν θέλουμε άλλη αύξηση στο μελισσσοκομείο μας, το σωστό είναι  να προσπαθούμε να μειώσουμε τη δύναμη των δυνατών αφαιρώντας πλαίσια με γόνο κλειστό  και ανοιχτό, με μέλι, με γύρες και να ενισχύουμε  άλλα, που υστερούν. Επιδιώκοντας  συστηματικά αυτό το σκοπό πετυχαίνουμε  στο μελισσοκομείο μία εξίσωση, δηλαδή μία εξομοίωση δυναμικού, που αυτό θα μας βοηθήσει στις μελισσοκομικές ενέργειες. Γιατί σε όλα τα μελίσσια θα έχουμε να κάνουμε τους ίδιους χειρισμούς αφού  θα είναι όμοια . Κοντολογίς, δεν θα έχουμε να ασχολούμαστε ατομικά με κάθε μελίσσι και τις ανάγκες του.

Όμως πρόβλημα θα προκύψει με κάποια μελίσσια που συνεχίζουν να είναι αδύνατα. Αλλά αυτά δεν τα βάζουμε στην προσπάθειά μας για εξομοίωση, που σ αυτήν συμμετέχουν τα δυνατά και τα μέτρια, σκεπτόμενοι τη σμηνουργία να αποφύγουμε και να ενδυναμώσουμε ομοιόμορφα  το κύριο δυναμικό του μελισσοκομείου μας, στοχεύοντας στο εισόδημα.

Τα αδύνατα ,που παρά την ίδια περιποίηση δεν προχώρησαν, δεν επιμένουμε να τα δυναμώσουμε, γιατί  φταίει αυτή που γεννάει  και είναι η βασίλισσά τους. Ότι και να κάνουμε θα είναι ματαιοπονία και δεν το ψάχνουμε. Δηλαδή δεν μετράμε κυψέλες και τις θεωρούμε μελίσσια. Θα γίνουν μελίσσι δυνατό και θα συμμετέχει στην παραγωγή, χωρίς  κίνδυνο να το λεηλατήσουν τα δυνατά:  Αν τα ενώσουμε, κρατώντας όμως την καλύτερη βασίλισσα από αυτά που ενώσαμε. Και βέβαια αυτή την αναδόμησή τους  θα τη χαρούν πρώτα τα ίδια τα αδύνατα, που τα κάναμε δυνατά και θα απαλλαχτούμε και εμείς από άσκοπες φροντίδες σ΄αυτά και από μία αναποτελεσματική ρουτινιάρικη προσπάθεια για το τίποτα, ισοδύναμη μόνο της απογοήτευσης.

Και βέβαια τα πιο πάνω ενισχύονται και από την παράθεση και άλλων πληροφοριών,  που αναφέρονται στα αίτια της σμηνουργίας και είναι οι ακόλουθες:

  1.  Η  υπερβολική ανάπτυξη του μελισσιού
  2. Η έλλειψη χώρου ανάπτυξης ή αποθήκευσης
  3. Η τοποθέτηση στο κέντρο της γονοφωλιάς πλαισίου με άχτιστο φύλλο   ή  κακοχτισμένες και κυματοειδείς  ή στραπατσαρισμένες κηρήθρες  ή  κηφηνοκηρήθρες .
  4.  Ο υπερπληθυσμός από νέες μέλισσες και κηφήνες
  5. Υπερβολικός καύσωνας,έλλειψη αερισμού (ασφυξία)
  6. Παρατεταμένη κακοκαιρία στη μεγάλη ανθοφορία
  7. Αντικατάσταση της βασίλισσας στην εποχή σμηνουργιών
  8. Η παράλειψη ανανέωσης των βασιλισσών στην αρχή του δεύτερου φθινόπωρου της ζωής τους (αυτές δεν σμηνουργούν).
Advertisements