varroa1Η χρήση χημικών φαρμάκων μέσα στην κυψέλη αφήνει υπολείμματα ,που επιβαρύνουν τα προϊόντα της  και αναπτύσσουν ανθεκτικότητα (εθισμό) στα βαρρόα απέναντι στα χημικά σκευάσματα,ενώ πολλά από αυτά που χρησιμοποιούνται δεν είναι και εγκεκριμένα.Πέρα όμως από αυτά τα δυσάρεστα υπάρχει και άλλη σοβαρή δυσάρεστη παράμετρος από τη χρήση χημικών σκευασμάτων κατά βαρρόα. Και αυτή είναι οι υποθανατηφόρες επιδράσεις των χημικών που χρησιμοποιούνται κατά  βαρρόα μέσα στην κυψέλη. Και τέτοιες επιδράσεις προέρχονται από κάποια ουσία ,που δεν είναι θανατηφόρα,αλλά προκαλεί βλάβες,τέτοιες, που οι μέλισσες δεν έχουν να προσφέρουν περισσότερα από τις νεκρές .

Τέτοια  περίπτωση είναι τα νεονικοτινοειδή της νέας γενιάς φυτοφάρμακα,που σε πολύ μικρές δόσεις προκαλούν πρόβλημα στή μνήμη και τον προσανατολισμό ,με απώλεια του πληθισμού ,που δεν  μπορεί να επιστρέψει στην κυψέλη του.

Πρόσφατα  ο  κλάδος των μελισσοκόμων πάλεψε σκληρά κατά των νεονικοτινοειδών και απαγορεύτηκε  η εφαρμογή  κάποιων νεονικοτινοειδών για 2 χρόνια  δοκιμαστικά και από την 1η του Δεκέμβρη 2013 , σε όλη την Ευρώπη.Αλλά ας αναφερθούμε και στις ΗΠΑ,που από αυτήν την αιτία  καταστράφηκε το το 30-40 % της μελισσοκομίας τους,που η αιτία άγνωστη αρχικά,,τότε, ονομάστηκε:  Σύνδρομο Κατάρευσης Μελισσοσμηνών.

Η εφαρμογή λοιπόν των χημικών ακαρεοκτόνων έχει τεκμηριωθεί για τις υποθανατηφόρες επιδράσεις τους,ως εξής:

ΚΟΥΜΑΦΟΣ: Προκαλεί αδρανοποίηση σε εγκεφαλικά κέντρα των μελισσών και βλάβες στην οσφρητική μάθηση και τη μνήμη τους.

ΦΛΟΥΜΕΘΡΙΝ: Βλάβες στην οσφρητική μάθηση των μελισσών,μειώνει και τη ζωή τους.

ΦΛΟΥΒΑΛΙΝΕΪΤ: Σε σχετικά ψηλές συγκεντρώσεις επηρεάζει την ικανότητα μάθησης,τη μνήμη,τη διάρκεια ζωής και την ανταπόκριση σε διάλυμα ζάχαρης.

ΑΜΙΤΡΑΖ: Μπορεί να προκαλέσει μη αντιστρέψιμες βλάβες στην καρδιακή λειτουργία της μέλισσας.

Αυτά λοιπόν τα πιο πάνω δεν είναι επιδεκτικά αμφισβήτησης,είναι διασταυρωμένα και βάσιμα από έρευνα.Αλλά επαληθεύονται και από την πρακτική των μελισσοκόμων,που παρατηρούν καθυστέρηση ανάπτυξης των πληθυσμών και μειωμένη εισκόμισης τροφών,από απώλειες των μελισσών,

Όμως αυτές οι διιαπιστώσεις υποχρεώνουν τους  μελισσοκόμους σε πρακτικές αλλαγές στη δουλειά τους. Όπως βιοτεχνικές μεθόδους και στροφή σε φυσικές ουσίες ή σε βιολογικά .Και φυσικά περισσότερη εργασία,που σημαίνει μείωση της εξάρτησης και μελισσοκομική αυτοδυναμία….κοντολογίς να δώσουμε μόνοι μας ένα τέλος στο χημικό πόλεμο κατά των βαρρόα και να εκτιμήσουμε την ωφέλειά μας.

ΒΑΣΙΚΗ ΠΗΓΗ: Μελισσοκομική Επιθεώρηση 2013,τεύχος  5/ 2013,σλ.319-320 (τηλ. 2392091575) και την ευχαριστούμε ,όπως και τον αξιόλογο αρθρογράφο κ. Αλέξανδρο Παπαχριστοφόρο Διδάκτορα Μελισσοκομίας ΑΠΘ

(Επιλεκτική  απόδοση) από tomelissi.wordpressi. com     13/9/2013 για  τους καλοδεχούμενους αναγνώστες μας με τις 70.000 επισκέψεις τους το 2013 στην ιστοσελίδα μας.-

Advertisements