images (3)Αρχική αναφορά για τη σόγια περιέχεται στη Μελισσοκομία του αείμνηστου Ν.Ι. Νικολαϊδη, εκδόσεις 1984, σελ. 280: Ότι είναι αντικατάστατο της γύρης, όταν δεν υπάρχει. Οπότε αναζητούμε λύση για τη βοήθεια των μελισσιών μας. Το σογιάλευρο λοιπόν, σε σκόνη σόγιας ζυμώνεται με ζαχαροσιρόπι ή μέλι, γίνεται πλακούντας και τοποθετείται μέσα στην κυψέλη στους κηρηθροφορείς το Χειμώνα και πάνω από τη μελισσόσφαιρα.

Διαπιστώθηκαν θετικά αποτελέσματα και το Φθινόπωρο στην έκκριση του πεύκου,που δεν δίνει γύρη ,η σόγια αποδείχτηκε σωτηρία στην ανανέωση του πληθυσμού της κυψέλης.

Παραθέτει και δυο συνταγές για τη χρήση της: α) 2 ή 3 μέρη σόγιας, 1 μέρος μαγιάς μπύρας κονιορτοποιημένης ,σιρόπι ζάχαρης 2 και 1 νερό, όσο σηκώνει το ζύμωμα ,να γίνει ζυμάρι ,που να μην τρέχει, β) Σιρόπι ζάχαρης 2 μέρη , 1 νερό και 2 μέρη μέλι.

Ζεσταίνεται το νερό, διαλύεται η ζάχαρη σ’ αυτό, ζεσταίνεται το μέλι και αναμιγνύεται με το σιρόπι. Προσθέτουμε και κονιορτοποιημένο σογιάλευρο σε σκόνη να γίνει λεπτό ζυμάρι, να μην τρέχει. Η ανάμιξη να γίνει βράδυ ,γιατί συνήθως το πρωί μπορεί να βρεθεί σφιγμένο και να χρειαστεί και άλλο σιρόπι να μαλακώσει.

>Προσοχή όμως: Αυτή η πληροφόρηση ήταν προ 30ετίας και έχουν γίνει αλλαγές σε όλα. Γι’ αυτό πρέπει να την αντιπαραβάλλουμε,(τη σογια),με νέα στοιχεία, αυτά που αναφέρονται στη Μελισσοκομική Επιθεώρηση του 2009, σελ. 329-332 και του 2010 σελ. 329-331 και βασίζονται σε επιστημονική έρευνα.

Πρώτιστα όμως ευχαριστούμε τη Μελισσοκομική Επιθεώρηση ,που φιλοξενεί την ενημέρωσή μας και τους αξιότιμους αρθρογράφους: κ.κ. Μαριέτα Μοσχογιάννηκαι , Πασχάλη Χαριζάνη και Μαριάννα Μακαβέλου, όλοι του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

(Και βέβαια η δική μας απόδοση των άρθρων τους θα είναι συνοπτική με προσεγμένη μελέτη, να αποφύγουμε ενδεχόμενη άθελη αλλοίωση της ουσίας της πληροφόρησής τους, που τεκμηριώνει την καταστροφική χρήση της σόγιας στη Μελισσοκομία. Και αυτό ισχύει και για τη χρήση της σόγιας σε ζωοτροφές, που τελικά περνάνε και στον άνθρωπο,με την κατανάλωση κρέατος και άλλων ζωικών προϊόντων (όπως γάλα και αβγά).

Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η σόγια είναι ελαιοπαραγωγικό φυτό από τα σπουδαιότερα και η μεγαλύτερη πηγή πρωτεϊνης. Η καλλιέργειά της στην Ανατολική Κίνα γινόταν από το 1500-110 π.Χ. Προσφέρει νέκταρ και γύρη. Στην Ελλάδα δεν καλλιεργείται, ενώ αναφέρονται 15 χώρες που την καλλιεργούν, με συμμετοχή στην παγκόσμια παραγωγή, πρώτες οι ΗΠΑ 30,46% και τελευταίο το Βιετνάμ με 0,12%. Στη χώρα μας  και στη μελισσοκομία της το σογιάλευρο χρησιμοποιείται για την παραγωγή υποκατάστατου γύρης, όταν υπάρχει έλλειψη.

Η αντιμετώπιση των ζηζανίων στις καλλιέργειές της, αρχικά γίνονταν με μηχανικά μέσα και μετά το 1950 με χημικά. Όμως από το 1996 >δημιουργήθηκαν με «Γενετικό Τρόπο» φυτά σόγιας, που είναι ανθεκτικά στα ζηζανιοκτόνα, οπότε άλλαξε ο τρόπος της καλλιέργειάς της, που προκάλεσε ανησυχία για την υγεία του ανθρώπου και ζώων, που τρέφονται με σόγια.(Και εδώ να συμπληρώσουμε και πάμπολλα προίόντα που κυκλοφορούν στην αγορά χωρίς καμμία υποψία κινδύνου υγείας).

Έτσι χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια λιγότερα ζηζανιοκτόνα και αυξήθηκαν οι καλλιεργούμενες εκτάσεις με ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ σόγια. Και με την αύξηση των εκτάσεων καλλιέργειας σόγιας ,αυξήθηκε και η αγωνία για τη Μελισσοκομία, ζητώντας πληροφόρηση, αν η σόγια έχει επίδραση στις μέλισσες, δηλαδή η πρωτείνη που κωδικοποιεί την τροποποίηση, αν περνάει στη γύρη ή το νέκταρ,ενώ διαπιστώθηκαν κάποιες επιδράσεις στην ανάπτυξη και τη θνησιμότητα των μελισσιών με τη χρήση της.

ΙΙ. ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΟΓΙΑΣ

Είναι η μεγαλύτερη πηγή πρωτεϊνης και καταναλώνεται άμεσα από τα τρόφιμα που περιέχουν σόγια ή έμμεσα από το κρέας, τα αβγά και το γάλα των ζώων που τρέφονται με σόγια.

Όμως τα παράγωγα της σόγιας μπορούν να βρεθούν, στα περισσότερα προϊόντα διατροφής, όπως μαργαρίνη, σάλτσα για σαλάτες, μαγειρικό λάδι, στα φαρμακευτικής βιομηχανίας και ζαχαροπλαστικής, σαν φυσικός γαλακτοποιητής.

Στην ετήσια εναλλαγή των καλλιεργειών ακολουθεί το καλαμπόκι και σπέρνεται αργά τον Μάιο με Ιούνιο, για συγκομιδή Σεπτέμβριο-Νοέμβριο.

Ο αποξηραμένος σπόρος της σόγιας περιέχει 20% λάδι, 40% πρωτεϊνες, 35% υδατάνθρακες και 5% τέφρα.

ΙΙΙ. ΒΟΤΑΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΟΓΙΑΣ

Είναι ετήσιο φυτό ,με όρθια ανάπτυξη ,ύψους 0,3-2 μέτρα, θερμοκρασίας ανάπτυξης 20-30 βαθμούς κελσίου. Ανθίζει το Καλοκαίρι για 3-4 εβδομάδες, αυτογονιμοποιείται, και επωφελείται από τη μέλισσα. Τα νεκτάρια του βρίσκονται στη βάση του άνθους και οι σπόροι του μέσα σε λοβούς.

IV. ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΑΞΙΑ ΣΟΓΙΑΣ

Αποδίδει αξιόλογα ποσά νέκταρος, ανάλογα της ποικιλίας του, σε βαθιά, υγρά και γόνιμα εδάφη, με θερμοκρασία 28-30 βαθμούς κελσίου. Το νέκταρ της σόγιας, το πρωί 9-3,έχει περιεκτικότητα σακχάρου 35% και τα άνθη της προσελκύουν τις μέλισσες. Το μέλι 70-90 κιλά ανά κυψέλη (στις ΗΠΑ), είναι λεπτόρευστο με γρήγορη κρυστάλλωση, ανοιχτό, κεχριμπαρένιο,ειδικής και ευχάριστης γεύσης. Χρώμα γύρης γκρι προς καστανό, που χρησιμεύει για υποκατάστατο ή αντικατάστατο γύρης, με πρωτεϊνη που φθάνει το 45%.

Επειδή δεν καλλιεργείται στην Ελλάδα, η αξία της σόγιας επικεντρώνεται στο σογιάλευρο, για αναπλήρωση της γύρης ,όταν δεν υπάρχει (προσθέτουμε ότι είναι και ζωοτροφή).

>V. ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ

>Από το 1996 η εταιρία Μονσάντο, κυκλοφόρησε σπόρους ανθεκτικούς στα ζηζανιοκτόνα ,όπως το Ραουντάπ (Γλυφοσέϊτ). Όταν προστέθηκε στο γονότυπο της σόγιας ένα γονίδιο βακτηρίου (αγριοβακτήριο 5Ρ) ,αυτό έδωσε αντίσταση στο φυτό, όταν εφαρμόζονται ψεκασμοί κατά των ζηζανιοκτόνων. Δηλαδή εξοντώνονται τα ζηζάνια και αντέχει η σόγια τους ψεκασμούς. Καινοτομία που έφερε τη μεγάλη αύξηση των καλλιεργειών της σόγιας.

>Α. Επίδραση της γενετικά τροποποιημένης σόγιας στη μέλισσα και στα προϊόντα της

Πιθανές άμεσες επιδράσεις με την κατανάλωση της πρωτεϊνης του γενετικά τροποποιημένου φυτού της. Και αυτές εκφράζονται στη γύρη και στο νέκταρ ή  και  στην πρόπολη. Έμμεσες επιπτώσεις, όταν η τροποποίηση διαφοροποιεί την ελκυστικότητα ή τη θρεπτική αξία για στις μέλισσες. Δηλαδή η γύρη της με 8-40% πρωτεϊνης, θεωρείται πιθανό ,να μεταφέρει το τροποποιημένο προϊόν στο νέκταρ και την πρόπολη.

>Β. Βραχυχρόνιες επιδράσεις στη διάρκεια της ζωής της μέλισσας

Βρέθηκε ότι περιορίζεται σημαντικά η μακροβιότητα των μελισσών με συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από 1 χιλιοστό του γραμμαρίου στο 1 λίτρο σιροπιού.

>Γ. Μακροχρόνιες επιδράσεις στη διάρκεια της ζωής της μέλισσας

Βρέθηκε ότι μια δόση χαμηλότερη από 0,01 χιλιοστό του γραμμαρίου  είναι ακίνδυνη για τις μέλισσες, όταν συλλέγουν γύρη από γενετικά τροποποιημένα φυτά.

>Δ. Επιδράσεις στην ικανότητα μάθησης, που αυτή (η μάθηση) κορυφώνεται στις μέλισσες ηλικίας 15 ημερών, όταν γίνονται συλλέκτριες.

Αυτές όταν ταϊστηκαν με αρωματισμένο διάλυμα ζάχαρης, που περιείχε συγκέντρωση 0,01,- 0,1 και 1 χιλιοστό του γραμμαρίου, ανά λίτρο, μειώνεται η ικανότητα αυτής της μάθησης(συλλογής από φυτά).

Αλλά και σε διαλύματα που περιείχαν πρωτεϊνη οι μέλισσες που έχουν τραφεί με δόσεις 0,01 και 0,1 χιλιοστό γραμμαρίου ανά κιλό, εκδήλωσαν χαμηλώτερη αντίδραση σε σχέση με άλλες, που συνεχώς τρέφονται με το ίδιο διάλυμα πρωτεϊνης.

Αυτό δείχνει την εξάρτηση των μελισσών από τις πρωτεϊνες του σώματός τους,OXI κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της ενήλικης ζωής τους, όπως πιστεύονταν μέχρι τότε ΑΛΛΑ  ΚΑΘ’ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ.

>Ε. Επιδράσεις στις προνύμφες

Οι παραμάνες μέλισσες, που τροφοδοτούν τις προνύμφες αντιλαμβάνονται και απομακρύνουν όσες είναι ασθενείς, αρκετές μέρες πριν αντιληφθεί το πρόβλημα ο μελισσοκόμος τους με παρατήρηση. Με πειραματική έρευνα, που περιείχε σόγια 1 χιλιοστό του γραμμαρίου, αυξήθηκε η θνησιμότητά τους.

>Στ. Επιδράσεις στην ανάπτυξη υποφαρυγγικών αδένων των μελισσών

Οι ενήλικες μέλισσες προσλαμβάνουν κύρια γύρη σαν παραμάνες, που κορυφώνεται αυτό μέχρι την 9η μέρα της ενήλικης ζωής τους.

Η ποσότητα και ο τύπος πρωτείνης της προσλαμβανόμενης γύρης, επηρεάζει την ανάπτυξη των υποφαρυγγικών αδένων, που παράγουν το βασιλικό πολτό και αυτό είναι σημαντικό συστατικό της τροφής των προνύμφων. Αν γίνεται πρόσληψη αναστολέων ,παράγουν λιγότερη τροφή σε ποσότητα, αλλά και ποιότητα, που επηρεάζουν την ανάπτυξη των προνυμφών.

Έτσι λοιπόν βρέθηκε πειραματικά, ότι κανένας απόγονος δεν ανατράφηκε στα κελιά με συγκέντρωση 1 χιλιοστό του γραμμαρίου ανά λίτρο, ενώ με μικρότερη συγκέντρωση ανατράφηκαν απόγονοι σε ποσοστά 15-55% των σφραγισμένων κελιών. Και η θνησιμότητα ήταν μικρότερη, με μικρότερη συγκέντρωση.

Βέβαια αυτό επηρεάζεται και από το είδος του γυρεοδοτικού φυτού ,που προέρχεται και αυτά είναι πολλά.

>VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Από τα προηγούμενα της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, για την επίδραση της Γενετικά Τροποποιημένης Σόγιας στις μέλισσες και τα προϊόντα της, λόγω της σπουδαιότητάς του σαν μελισσοκομικό φυτό, συνοψίστηκαν τα πρόσφατα ευρήματα των επιδράσεων της πρόσληψης καθαρής πρωτεϊνης στην πεπτική λειτουργία, στην κατανάλωση τροφής, στην ικανότητα μάθησης, στη θνησιμότητα ενήλικων μελισσών και στην εκτροφή προνυμφών.

Παρουσιάστηκαν οι επιδράσεις αναστολέων σερίνη (ΒΒΙ) και τρυψίνης (SBTI) της σόγιας και τα αποτελέσματα των εργαστηριακών δοκιμών με ενήλικες μέλισσες, με προνύμφες και μέλισσες που πετούσαν ελεύθερα: Μειώθηκε η διάρκεια ζωής των μελισσών που τράφηκαν με BBII και SBTI σε συγκεντρώσεις 1 χιλιοστού του γραμμαρίου σε λίτρο σιροπιού ή μεγαλύτερη, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της διάρκειας της ζωής των μελισσών.

Παρόμοια αποτελέσματα βρέθηκαν σε εργαστηριακές εκτροφές των μελισσών.

Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε επίπεδο μελισσών ελεύθερης πτήσης. Όμως δεν υπάρχουν δεδομένα για βασίλισσες και κηφήνες.

Πηγές: ΑΝΑΦΈΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ

Επιλεκτική απόδοση του άρθρου , (4/1/2014), Με προσπάθεια αποφυγής αλλοιώσεων ουσίας,    tomelissi .word press.com

Advertisements