Ευχόμαστε στον Βιολόγο κύριο ΝΊΚΟ ΠΑΠΠΑ,εκδότη της ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ,και σε όλο το προσωπικό του περιοδικού: ««ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2014,ΜΕ ΥΓΕΙΑ,ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΟΠΗ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ».-

Όμως εκφράζουμε και τις ευχαριστίες μας ,για την επιμελημένη βοήθεια ,που προσφέρουν στη μελισσοκομία,για την προώθησή της ,ειδικά και πρόσφατα με το αναγκαίο και εμπεριστατομένο άρθρο τους ,(που περιέχεται  σαυτή την ανάρτησή μας ). Και πιστεύουμε, ότι δεν θα προκύψει διαφωνία,αν αποδοθεί περιληπτικά ,με αποφυγή όποιας ουσιαστικής αλλοίωσης,αφού η ενημέρωση των μελισσοκόμων με πληρότητα λύνει πολλά μελισσοκομικά προβλήματα.Ευχαριστούμε και πάλι:

nosema1Η ΝΟΣΕΜΙΑΣΗ:Ασθένεια των μελισσιών,προκαλείται από δύο μύκητες,τον παλιό νοσέμα  Aπις και τον νέο τα τελευταία χρόνια   Νοσέμα σεράνε,που γιαυτόν υπάρχει έλλειψη γνώσεων στην Ελλάδα ,για την αντιμετώπισή του, ενώ διαπιστωμένα υπάρχει στη χώρα μας και αναπτύσσεται με τις κατάλληλες συνθήκες.

Τα σπόρια της υπάρχουν στις κυψέλες,στις κηρήθρες, ακόμα και στα άνθη που επισκέπτονται οι μέλισσες και μεταδίδονται κύρια με τα περιτώματα  των μελισσών,με την τροφάλλαξη και γιατί όχι και με μολυσμένα μελισσοκομικά εργαλεία ή με τυχόν μολυσμένη βασίλισσα,που παραμένει μόνιμα κλεισμένη στην κυψέλη,οπότε οι μέλισσες καθαρίζουν τις κενώσεις της,και έτσι απλώνεται η μόλυνση σε όλο το μελίσσι.

Τα σπόρια βλαστάνουν και πολλαπλασιάζονται στο στομάχι των μελισσών,στα επιθηλιακά κύτταρά τους,που τα καταστρέφουν και έτσι επηρεάζεται η πεπτική λειτουργία τους.Οπότε οι παραμάνες δεν μπορούν να ταγίσουν σωστά τις λάρβες,αλλά και τη βασίλισσα,αφού μειώνεται ο μεταβολισμός τους ,που  επιδρά στους υποφαρυγγικούς αδένες τους.

Οι δυσμενείς συνέπειες είναι: ότι περιορίζεται η γέννα της βασίλισσας και αυτό προκαλεί την αντικατάστασή της,οι μέλισσες ζουν λιγότερο και μειώνεται ο πληθυσμός του μελισσιού.

Τα σπόρια του παρασίτου που προσβάλλουν τις μέλισσες,στις πρώτες 24 μέρες φθάνουν τα 15 εκατομμύρια και όταν ολοκληρωθεί η παθογένεση φθάνουν τα 30-50 εκατομμύρια.Στην παλιά μορφή  (Απις) οι μέλισσες δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα περιτώματά τους και μολύνουν την κυψέλη,τις κηρήθρες και τα πλαίσια,οπότε προκύπτει επαναμόλυνση και άλλων μελισσών.  Και το κακό συνεχίζεται,η μολυσμένη δε βασίλισσα πεθαίνει σύντομα.

Με την παραπλάνηση μολυσμένων μελισσών γίνεται μετάδοση από μελίσσι σε μελίσσι.

Ο πολλαπλασιασμός  του νοσέμα συνεχίζεται χειμώνα-καλοκαίρι,αλλά γίνεται και γρήγορη ανάπτυξή του, όταν από κακές καιρικές συνθήκες δεν πετούν οι μέλισσες,για την κένωση του εντέρου τους .Έτσι ρυπαίνουν εσωτερικά την κυψέλη,αυξάνεται ο μολυσμένος πληθυσμός και μειώνεται την άνοιξη με τις εξόδους και τους θανάτους των μολυσμένων μελισσών.

Όμως,  στη   Σεράνε η αύξηση της ασθένειας παρατηρείται το καλοκαίρι.

Ο μελισσοκόμος πρέπει να γνωρίζει τα συμπτώματα της ασθένειας ,που είναι τα εξής:  1) Διογκωμένες κοιλιές   2) άφθονα κόπρανα μέσα στην κυψέλη,ίσως και στα πλαίσια ,αλλά κύρια, προσοχή στη σανίδα πτήσης  3) προσπαθούν να πετάξουν οι μέλισσες και δεν μπορούν 4) ασύνδετα τα φτερά τους 5) έχουν τρεμούλιασμα 6) σχηματίζουν ομάδες μέσα στην κυψέλη ή έξω και πεθαίνουν 7) μειωμένος  πληθυσμός και ψύχεται ο γόνος  8) Το πεπτικό σύστημα της μέλισσας από καστανοκίτρινο γίνεται γαλακτόχρωμο.Και όλα αυτά στη Νοσέμα σεράνε είναι ηπιότερα.Αλλά  υπάρχουν και άλλες παθήσεις με όμοια συμπτώματα…..Οπότε αξιόπιστη διάγνωση γίνεται σε ειδικό εργαστήριο με αποστολή δείγματος  30 μελισσών ,ζωντανών, από περιφερειακά  πλαίσια,γιατί αυτές που είναι κοντά στις κηρήθρες του γόνου,δίνουν πάντα μικρό βαθμό προσβολής,ενώ οι γερασμένες το αντίθετο.Και όταν αποστέλλεται το δείγμα οι ζωντανές μέλισσες πρέπει να έχουν αερισμό σε κατάλληλη συσκευασία,για να μην πάθουν αποσύνθεση.

Χρήσιμη πληροφόρηση για τη νοσέμα απις: Τα σπόρια της ζουν για 2 χρόνια στα κόπρανα των μελισσών και καταστρέφονται: όταν εκτεθούν 15-30 λεπτά σε  ηλιακή ακτινοβολία/στο φαινικό οξύ 4% για 1ο λεπτά/στους ατμούς του οξυκού οξέος για 2 μέρες/στους ατμούς της φορμόλης για 48 ώρες/στη θέρμανση των κηρηθρών στους  49 βαθμούς Κελσίου για 24 ώρες/ στην εμβάπτιση των κυψελών και των πλαισίων σε καυστική σόδα για 15 λεπτά ( σε μισό κιλό καυστικής σόδας και 50 λίτρα νερό), βλέπετε πιο κάτω στην απολύμανση οδηγίες).

Υπάρχουν παράγοντες που ευνοούν την ασθένεια,οι  επόμενοι:Κακές καιρικές συνθήκες / προσβολή από βαρρόα που στρεσάρουν τα μελίσσια και μεταφέρουν τα σπόρια / διατροφή με ξινά μέλια ή τροφές  με αυξημένα ποσοστά δεξτρινών ή φρουτοχυμοί / συνθήκες που ευνοούν την υγρασία μέσα στην κυψέλη / κακές συνθήκες ξεχειμωνιάσματος,αδύνατα μελίσσια,παλιές μέλισσες,συχνές ενοχλήσεις,κακή τοποθεσία μελισσοκομείου .

Μέτρα προφύλαξης: Δυνατά μελίσσια / συστηματική καταπολέμηση  των βαρρόα / όχι νηστικά μελίσσια / τροφοδοσία με μέλι / αυστηρός έλεγχος συμπληρωμάτων τροφών / σωστή τοποθεσία του μελισσοκομείου / τρεχούμενο νερό / ανανέωση των κηρηθρών κάθε 3 χρόνια ή να τις απολυμαίνουμε γιατί είναι φορείς μικροβίων.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ:

Κυψελες ,πλαισια: Φοράμε γάντια και γυαλιά και σε βαρέλι βάζουμε, πρώτα μισό κιλό καυστική σόδα και με προφύλαξη  και 50 λίτρα ζεστό νερό .Και εμβαπτίζουμε για 15 λεπτά τις κυψέλες και τα πλαίσια.Τα  ξεπλένουμε καλά και τα στεγνώνουμε στον ήλιο.

Κυψέλες: Με φλόγιστρο: μαλακώνουμε εσωτερικά στις κυψέλες ,στις βάσεις και στα πατώματα ,τα κεριά και τις πρόπολες που υπάρχουν και τα ξύνουμε. Στη συνέχεια καταβρέχουμε με  ψεκαστήρι του χεριού ή με λάστιχο νερού από  το  δίκτυο  ύδρευσης ,ελεγχόμενα και μετά τις καίμε με το φλόγιστρο .Καλύτερα με εκτόξευση ελεγχόμενου οινοπνεύματος ,από το μπουκάλι του ,στις κυψέλες,φλεγόμενο ,να γίνουν ανοιχτό κοκινωπό χρώμα.

Κηρήθρες:Με  οξικό οξύ τύπου 80% :Σε ντάνες από πατώματα ,με 10 κηρήθρες το καθένα και στους κηρηθροφορεις ,στο κάθε πάτωμα από ένα ριχό πιατάκι με 100υΜL οξικό οξύ,κλείσιμο στους αρμούς αεροστεγώς με κολλητική ταινία ,για 2 μέρες και πριν τη χρήση  καλό αερισμό στις κηρήθρες.

Κηρήθρες:Με θέρμανση σε κλειστό χώρο με σταθερή θερμοκρασία 49 βαθμούς Κελσίου.’Οχι μεγαλύτερη γιατί θα λιώσουν.Για 24 ώρες και όσο λιγότερο μέλι και γύρη έχουν,τόσο το καλύτερο.

 ΘΕΡΑΠΕΙΑ:Τα σκευάσματα  Φουμιντίλ Β και Φουμαζιλίν Β έχουν απαγορευτεί στην Ευρώπη από το 2005:

αφού η εταιρεία τους  δεν μπόρεσε να καθορίσει τα ανεκτά όρια στις καταλοιπων στα προϊόντα των μελισσιών.Και έτσι χρησιμοποιήθηκε η θυμόλη,που εφαρμοζόμενη  σαν συντηρητικό στο σιρόπι ,στην Αυστραλία ,διαπιστώθηκε ότι τα μελίσσια  δεν «νοζεμιάστηκαν».

 Η συνταγή είναι:Τροφοδότηση με σιρόπι,που περιέχει 1 γραμμάριο θυμόλης,σε 15 λίτρα σιροπιού (ζάχαρης 1 και νερού 1)δηλαδή :7,5 ζάχαρης και 7,5 νερό.Αλλά χρειάζονται πολλές επεμβάσεις επαναλαμβανόμενες ,  το Φθινόπωρο και την Άνοιξη.ΌΧΙ Καλοκαίρι και Χειμώνα. Από εφαρμογή που έγινε στην Τουρκία, διαπιστώθηκε   θεαματική μείωση στη νοσεμίαση έγινε τη δεύτερη και την τρίτη χρονιά.Επίσης από το Εργαστήριο   Μελισσοκομίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ,για 2 συνεχή χρόνια διαπιστώθηκε, ότι η μείωση των σπορίων κυμάνθηκε μεταξύ 50 και 68% και ότι τα μελίσσια δεν εμφάνισαν την αρρώστια την επόμενη χρονιά.–  Υπόψη όμως ότι η θυμόλη δεν είναι διαλυτή σε νερό,παρά μόνο σε οινόπνευμα καθαρό του φαρμακείου,δηλαδή εσωτερικής χρήσης,σαν της οινοποιείας,αλλά λίγο-λίγο, όσο χρειάζεται για να διαλυθεί η θυμόλη . Όχι περισσότερο. Και μετά χύνεται διαλυμένη στο σιρόπι με καλό ανακάτεμα να γίνει ομοιόμορφη η μάζα του. –

ΠΗΓΗ: Μελισσοκομική Επιθεώρηση Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2014, σελίδα 52.         -ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ  ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ: Ότι  πρέπει να μελετηθούν και άλλες 3 αναρτήσεις  για τη Νοσεμίαση,  που αυτές κατά σειρά δημοσίευσης είναι οι εξής: 27/1/2014,   1/2/2014,    και  7/2/2014,…για ολοκληρωμένη ενημέρωση.

( 11/2/2014    επιλεκτική απόδοση :  tomelissi. word press.com )

Advertisements