1. Οι μέλισσες προσβάλλονται  από μικροοργανισμούς, ιούς, βακτήρια, πρωτόζωα, μύκητες ,αλλά έχουν και εχθρούς, που ενδιαφέρονται για τα γλυκά προϊόντα τους. Όμως, όπως όλοι οι οργανισμοί, έτσι και αυτές, ανάπτυξαν αμυντικούς οργανισμούς για την προστασία της κοινωνίας τους, που αποτελείται από 10.000 έως 40.000 άτομα και μια μολυσματική ασθένεια, θα μπορούσε να είναι καταστροφική.
  2. Ο μελισσοκόμος λοιπόν πρέπει να βοηθήσει τα μελίσσια του, στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν τέτοια προβλήματα, δηλαδή να γνωρίζει τις ασθένειες των μελισσιών, που οι περισσότερες υπάρχουν στα μελίσσια, και μπορεί και να μην φαίνονται, γιατί συνήθως υπάρχει ισορροπία που επιτρέπει να επιβιώνουν οι μέλισσες. Και όταν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί επιτρέπει τη συντήρηση του μελισσιού σε μειωμένο βαθμό προσβολής, αλλά και ανάπτυξής του, για παραγωγή, αν όμως είναι σε βάρος του μελισσιού, προκαλεί αδυνάτισμα με απώλεια πληθυσμού και καταστροφή του, που τέτοιο αποτέλεσμα φέρνουν και οι δηλητηριάσεις, οι χωρισμοί, η παραπλάνηση, οι κακοί μελισσοκομικοί χειρισμοί, η απουσία τροφών σε νέκταρ, γύρη, αλλά και νερό, οι καιρικές συνθήκες υπερβολικής ζέστης, καύσωνα και άλλα.
  3. Η συνεχής ανανέωση του πληθυσμού των μελισσιών, είναι ο βασικός μηχανισμός για την επιβίωση και την ανάπτυξή τους, αφού οι μέλισσες ζουν 40-50 μέρες, ενώ η βασίλισσα ωοτοκεί από 1.500-3.000 αυγά τη μέρα και έτσι λειτουργεί η ανανέωση του πληθυσμού, που οι παλιές μέλισσες χάνονται έξω από την κυψέλη.
  4. Η επάρκεια όμως των μελισσοβοσκών, είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη των μελισσιών, την αντιμετώπιση των ασθενειών και τη διατήρηση της υγείας και της ανάπτυξης της κοινωνίας τους. Και οι μέλισσες πάντα φροντίζουν να απομακρύνουν τις νεκρές, από την κυψέλη τους. Μάλιστα μπορούν να αναγνωρίζουν άρρωστες μέλισσες και γόνο, που φροντίζουν για την απομάκρυνσή τους, ώστε να μην επεκταθεί η μόλυνση στην κοινωνία τους.
  5. Το μέλι επίσης στην κυψέλη τους έχει υψηλή συγκέντρωση ζαχάρων, χαμηλό ph και ενεργότητα νερού, ουσίες με αντιβακτηριακή και αντιοξειδωτική δράση, όπως φλαβόνες, πτητικές ουσίες, υπεροξείδιο του υδρογόνου και άλλα που περιορίζουν την ανάπτυξη μικροοργανισμών.
  6. Η προπόλη έχει αντιβακτηριακή και αντιμυκητιακή δράση, που ταριχεύει ποντίκια και άλλους μεγάλους σε μέγεθος εχθρούς, όταν εισβάλουν στην κυψέλη και θανατώνονται με τα κεντρίσματα δηλητηρίου των μελισσιών.
  7. Τα κελιά που θα αναπτυχθεί ο γόνος επαλείφονται με βάλσαμο προπολης και αποστειρώνονται ,για να αναπτυχθούν σ’ αυτά μέλισσες με υγεία.
  8. Ο Βασιλικός πολτός, που είναι η τροφή των ατελών σταδίων των μελισσιών περιέχει ουσίες, όπως το 10-υδροξυ-δεκενοϊκό οξύ, που θανατώνει τις βλαστικές μορφές του βακτηρίου που προκαλεί την Αμερικάνικη Σηψιγονία στις μέλισσες.
  9. Αλλά και το κερί εγκλωβίζει σπόρια μικροοργανισμών και δεν βλαστίζουν.
  10. Ο φυσικός τρόπος πολλαπλασιασμού των μελισσιών, που είναι η σμηνουργία, σαν εγκατάλειψη της κυψέλης συνεπάγεται και την εγκατάλειψη επιβαρημένων κηρηθρών και των βαρρόα, που υπάρχουν σαν παρασίτά τους ,αφού θα χτίσουν δικές τους νέες κηρήθρες στο μέρος της εγκατάστασης του μελισσιού.
  11. Το κεντρί των μελισσών στον εισβολέα της κυψέλης,τον μετατρέπει   σε κινητό στόχο για καταιγισμό κεντρισμάτων και αυτό είναι ακόμη μια αξιόλογη άμυνα των μελισσιών.
  12. Σύμφωνα λοιπόν με αυτά ο μελισσοκόμος πρέπει για την προστασία των μελισσιών να φροντίζει τα εξής:                                                  
    1. Μεταφορά των μελισσιών σε ανθοφορίες.
    2. Νέες και καλές βασίλισσες.
    3. Καθάρισμα των βάσεων των κυψελών.
    4. Αντικατάσταση των κηρηθρών κάθε 3-4 χρόνια.
    5. Απολύμανση όλων των μελισσοκομικών υλικών ,που αυτό το τελευταίο πρέπει να αναλυθεί. Ειδικά για την προστασία της μελισσοκομίας, σύμφωνα με τις επόμενες οδηγίες:
  13. >>>ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ:
    1. Όλα τα μελισσοκομικά υλικά, βιολογικά (κηρήθρες, κερί), ξύλινα (κυψέλες, τελάρα, τροφοδότες, ξύλινοι, πλαστικοί), εργαλεία και άλλα.
    2. Η καλύτερη απολύμανση των κηρηθρών είναι η αντικατάστασή τους και οι κηρήθρες που προέρχονται από άρρωστα μελίσσια καταστρέφονται, αλλά αν πρόκειται να ξαναχρησιμοποιηθούν, πρέπει να απολυμανθούν και κάθε μελισσοκομικό υλικό που ήρθε σε επαφή με την ασθένεια πρέπει να απολυμαίνεται,
    3. Τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας για τις απολυμάνσεις είναι η θερμότητα και οι προτεινόμενες θερμοκρασίες, που προέρχονται από διεθνή βιβλιογραφία (Macriova, 1993). Ειδικά για τον κηρόσκορο σε χαμηλές θερμοκρασίες (5 ώρες στους μείον 7 βαθμούς Κελσίου), δεν θανατώνονται όλα τα εξελικτικά στάδια του κηρόσκορου.
    4. Η καυστική σόδα είναι ένα από τα καλύτερα απολυμαντικά, για τα ξύλινα μέρη, όπως κυψέλες και πλαίσια. Όταν μάλιστα προέρχονται από προσβεβλημένα μελίσσια.
    5. Για μια γενική απολύμανση χρησιμοποιείται καυστική σόδα, διαλυμένη 1 μέρος σόδα, σε 100 μέρη νερό, δηλαδή 100 γραμμάρια στα 10 λίτρα νερό
    6. Για απολύμανση κυψέλων και πλαισίων, που προέρχονται από άρρωστα μελίσσια (Νοζεμίαση, Αμερικάνικη Σηψιγονία κ.α.), η συγκέντρωση της καυστικής σόδας πρέπει να αυξηθεί στο 3% ως 5%, δηλαδή 300-500 γραμμάρια καυστικής σόδας, σε 10 λίτρα νερό. Το διάλυμα τοποθετείται σε ένα μεγάλο καζάνι, όπου πλένονται και βουρτσίζονται οι κυψέλες και τα εργαλεία. Και αν χρησιμοποιείται ζεστό νερό και καυτό, τόσο το καλύτερο. Οι κυψέλες πρέπει να παραμείνουν για 15 λεπτά στο διάλυμα. Μετά την απολύμανση πρέπει να ξεπλυθεί καλά το απολυμασμένο υλικό και να στεγνώσει στον ήλιο. Όμως αυτός που κάνει την απολύμανση πρέπει να φοράει ποδιά, γάντια με οξεάντοχο υλικό και γυαλιά και να έχει διαθέσιμο καθαρό νερό για την περίπτωση ξεπλύματος σε ανάγκη. >>>Και προσοχή πρώτα να τοποθετείται η καυστική σόδα στο άδειο δοχείο και μετά το νερό, για να αποφύγουμε την εκτίναξη σταγονιδίων, που προκαλούν εγκαύματα.
    7. Φλόγιστρο. Απαραίτητο σε κάθε μελισσοκόμο, για εσωτερική απολύμανση στις βάσεις και στα τοιχώματα, εσωτερικά της κυψέλης και στα καπάκια, που μ’ αυτό καταστρέφονται όλοι οι μικροοργανισμοί. Πριν όμως στην επέμβαση, να ξύνονται τα κεριά και οι πρόπολες και να αφαιρούνται. Με το φλόγιστρο επίσης απολυμαίνονται και οι παλιές χτισμένες κηρήθρες, που έχουν ελαφριά προσβολή από κηρόσκωρο ή μούχλα, αλλά η φλόγα να περάσει ελαφρά από τις κηρήθρες, έτσι που να ιδρώσουν, χωρίς να καούν.
    8. Οξικό οξύ: ( Προσοχή ,το οξαλικό οξύ είναι  άλλο  χημικό  και το χρησιμοποιούμε στην καταπολέμηση των βαρρόα  το ΔΕΚΕΜΒΡΗ ,ΠΟΥ ΤΑ ΜΕΛΊΣΣΙΑ ΕΊΝΑΙ ΞΕΓΟΝΙΑΣΜΈΝΑ,ΑΝ  ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΊ  Η ΑΝΆΡΤΗΣΗ ΣΤΙς 16/12/2012).Τοποθετούνται  λοιπόν 100 ml οξικού οξέος, καθαρότητας 80%, σε ανοιχτό δοχείο – πιάτο ρηχό, πάνω από κάθε πάτωμα που περιέχει 10 κηρήθρες χτισμένες σε ντάνα και κλεισμένους τους αρμούς με κολλητική ταινία. Και όταν αφαιρεθούν να αεριστούν καλά, πριν χρησιμοποιηθούν. Προσοχή όμως γιατί το οξικό οξύ είναι καυστικό και επικίνδυνο σε εισπνοή και επαφή, διαβρώνει και τα σύρματα. Υπάρχει στα χημικά καταστήματα και δεν είναι ελεύθερο για τους μελισσοκόμους. Και το κόστος ακριβό.
    9. Πλαστικοί τροφοδότες και δοχεία μελιού: με ζεστό νερό και πλύσιμο. >>>Όχι χλώριο στο νερό και σαπίζει γρήγορα τα πλαίσια, οξειδώνει και τα σύρματα.>>>Αλλά το χειρότερο είναι ότι παραμένει στο κερί και μεταφέρεται στο μέλι, που το κάνει ακατάλληλο για ανθρώπινη χρήση, σύμφωνα με τους (Morse & Shamanuki, 1990),
    10. Το φορμικό ή μυρμηκικό οξύ: Είναι επικίνδυνο και  το  αφήνουμε,όχι  χρήση.
    11. Η παραφίνη όχι μόνο για την απολύμανση αλλά και αδιαβροχοποίηση, αντιβαψίματος των κυψελών. Πωλείται σε μεγάλα καταστήματα σε πακέτα των 20 κιλών, ενώ χρειάζεται ειδικός χώρος θέρμανσης στους 150 βαθμούς Κελσίου. Οι καινούργιες κυψέλες εμβαπτίζονται για 3 λεπτά, ενώ οι παλιές χωρίς ξυσίματα πρόπολης και κεριών για 5 λεπτά. Τοποθετούνται πρώτα οι καινούργιες και δεν χρειάζεται βάψιμο,
    12. >>Δεν προτείνεται η χρησιμοποίηση θειαφιού, βρομιούχου μεθυλίου, διβρωμιούχου αιθυλενίου, η φωστοξίνη, όπως και το διβρωαιθάνιο και η φορμαλδεϋδη, σαν επικίνδυνα  και αφήνουν υπολείμματα στα προϊόντα της μέλισσας.
    13. Επιλογή τοποθεσίας για το ξεχειμώνιασμα των μελισσιών. Σε προσήλιο μέρος για συχνότερη πτήση καθαρισμού των μελισσών,
    14. Επιπρόσθετα μέτρα αποφυγής εισόδου ποντικών στις κυψέλες και καλό αερισμό το Καλοκαίρι, όπως και για την αποφυγή παραπλάνησης των μελισσών,από πολλά (γνωστά) αίτια.
    15.  Επιλογή μελισσιών με αυξημένη εξυγιαντική συμπεριφορά. Ο μελισσοκόμος καταγράφει τις αποδόσεις των μελισσιών του, στον τρύγο, μετρώντας τα πλαίσια που τρυγήθηκαν και έτσι έχει δεδομένα για την αναπαραγωγή μελισσιών από τα καλύτερα.

Πηγή: Πρακτική Μελλισοκομία, Ανδρέα Θρασύβουλου, 2012, σελ. 107-113. Και τον ευχαριστούμε  για την πολύ χρήσιμη ενημέρωσή μας. (4/2/2014).

 tomelissi.word press . com

tr.voliotis@yahoo.gr

Advertisements