Επιλογή συστήματος εκμετάλλευσης: Η μελισσοκομία  πρέπει να στηρίζεται σε σχέδιο που θα φέρει αποτέλεσμα.

Χρειάζεται σχέδιο ανάλογο με τις δυνατότητες της περιοχής που θα εκμεταλλευτεί τη δύναμη του μελισσοκομείου, εμπειρία , γνώσεις και καλές καιρικές συνθήκες.

Αναλυτικότερα: Στην αντικατάσταση κάποιων βασιλισσών που υστερούν στην ανάπτυξη των μελισσιών τους. Αν ενδιαφέρει μόνο το μελι και άλλα μελισσοκομικά προϊόντα, όπως γύρη, βασιλικός πολτός, παραγωγή μελισσιών για πώληση. Ποιες ανθοφορίες θα εκμεταλλευτεί και οι αποστάσεις που υπάρχουν αυτές, αν συμφέρει και μπορούν να καλύψουν τα έξοδα μετακινήσεων του μεγέθους του μελισσοκομείου  και σε περίπτωση αποτυχίας, αν έχει εναλλακτικό σχέδιο μελισσοβοσκής και αν φρόντισε με χειρισμούς να αναπτύξει ισοδύναμα τα μελίσσια του ή έχει και αδύνατα που πρέπει να κάνει συνενώσεις για την ενδυνάμωσή τους, ώστε να πλησιάσει τη δυναμικότητά τους για απόδοση. Και βέβαια η επιδιωκόμενη (επιθυμητή) ανάπτυξη του μελισσοκομείου σχετίζεται και με την αποφυγή μελισσοκομικού δυναμικού από σμηνουργίες, σύμφωνα με τις αναρτήσεις μας 14/2/2013 (4 άρθρα) και 17/2/2013. Αλλά και την άσκηση εντατικής εκμετάλλευσης με τη βοήθεια των αναρτήσεών μας 20/2/2013 (2), 21/2/2013 (2) 22/2/2013 (2), 23/2/2013 και 24/2/2013 ,Μελισσοκομίας  του  αείμνηστου Ν.Ι. Νικολαϊδη, έκδοση 1984.Αφού χειμώνας είναι με διαθέσιμο χρόνο για μελέτη,έστω και σε βάρος , τυχό,ν καφενειακής απραξίας.

Στην αρχή της Άνοιξης υπάρχει κίνδυνος απώλειας μελισσιών από πείνα (λιμοκτονία) και πρέπει να υπάρχει αυτή η ανησυχία, αλλά και η εγρήγορση για παρέμβαση.

Να ε ίμαστε έτοιμοι για την τροφοδοσία της σωτηρίας των μελισσιών μας να παρεμβαίνουμε, όχι για να διαπιστώσουμε την ανάγκη τους, αλλά για να την καλύψουμε, με τροφή, εκεί κοντά στη γονοφωλιά ή τη μελισσόσφαιρα διαχείμανσης.

Σε επιτακτική ανάγκη με χλιαρό σιρόπι 1 νερό, 3 ζάχαρη ή σφραγισμένες μελοκηρήθρες, που τις ξύνουμε για την ευκολία τους. Και αν δεν υπάρχουν και έχουμε δικό τους μέλι, (αυτό που δεν τους αφήσαμε), αλλά το έχουμε σπίτι μας, τους το επιστρέφουμε σε ρηχό πιάτο στους κηρηθροφορείς, πάνω από τη μελισσόσφαιρά τους. Αλλά με αρκετά καθαρά πετραδάκια, χωμένα στο μέλι, μέχρι το ύψος του και από πάνω κολλημένο φύλλο αλουμινόφιλου κουζίνας, που το κολλάμε ελαφρά εφαπτόμενο στην επιφάνεια του μελιού.

Όμως περιμετρικά αφήνουμε 1 πόντο   περιθώριο  όχι περισσότερο και οι μέλισσες ξέρουν τη δουλειά τους.

Σε επείγουσα ανάγκη, μπορούμε να δώσουμε αραιωμένο μέλι, 3 μέρη και 1 νερό. Και φυσικά μέτρα κατά της λεηλασίας (απογευματινή χορήγηση και μείωση της εισόδου).

Μέλισσες χωμένες σε κηρήθρα με το κεφάλι μέσα στα κελιά,  είναι ένδειξη πείνας και χρειάζεται ψεκαστήρι έτοιμο με αραιωμένο σιρόπι ,για να ψεκαστούν και να  βγουν , αν είναι ζωντανές και  τοποθετούμε κηρήθρα  με σφραγισμένο και απολεπισμένο μέλι τους  και στη συνέχεια  τροφοδοτούμε και το μελίσσι με το σιρόπι που αναφέραμε πριν ,αν δεν έχουμε μελωμένα πλαίσια.Μπορεί να χρειασθεί και ποτιστήρι με λεπτές τρύπες για να γεμίσουμε κελιά  άδειων πλαισίων.

Τα αδύνατα μελίσσια στο ξεχειμώνιασμα είναι δύσκολο να αναπτυχθούν την Άνοιξη, γι’ αυτό από το Φθινόπωρο, τα ετοιμάζουμε να είναι δυνατά με κατάλληλους χειρισμούς (Α. Θρασύβουλου).

Διαφορετικά συντρέχει δική μας υπαιτιότητα. Δηλαδή μελίσσια με τροφές, την Άνοιξη δεν χρειάζονται διεγερτική τροφοδότηση, γιατί παρακινούνται να εντοπίσουν την υγρή  τροφή βγαίνοντας νωρίς, και χάνονται στη παγωνιά.

Το ίδιο γίνεται και με συχνές μετακινήσεις και άσκοπες επεμβάσεις, που διαταράσσουν τη δομή της μελισσόσφαιρας.

Ούτε πρόωροι χειρισμοί μελισσιών, αλλά και τα φάρμακα στην κυψέλη, την αποδιοργανώνουν..Και  βασικές  αιτίες αδύνατων μελισσιών είναι η βασίλισσα, ασθένειες,  απώλειες του Χειμώνα και άλλες ,που αντιμετωπίζονται με συνενώσεις,αλλά αυτές απαγορεύονται όταν υπάρχει υποψία άρρωστου μελισσιού.

Αυτά τα άρρωστα μεταφέρονται 6 χ.λ.μ., μακριά και στα πολύ αδύνατα καταστρέφουμε τις κηρήθρες τους, με φλόγιστρο και απολυμαίνονται οι κυψέλες τους σύμφωνα με τις οδηγίες (Θρασυβούλου), ανάρτησή μας 4/2/2014.

Τα αδύνατα τα ενισχύουμε με πλαίσια σφραγισμένου γόνου, από άλλα δυνατά ή με συλλέκτριες που δέχονται, αν τους αλλάξουμε τη θέση με ένα δυνατό, στο μελισσοκομείο. Οπότε  θα δεχτούν πληθυσμό του.

Έτσι μπορούμε να πετύχουμε κλιμακωτά την εξίσωση του δυναμικού των μελισσιών, να προλαβαίνουμε τις σμηνουργίες και τις απώλειές τους, αλλά και να εξομοιώνουμε τους μελισσοκομικούς χειρισμούς, που μειώνει τις επιθεωρήσεις, αφού τα ισοδύναμα μελίσσια χρειάζονται ίδιους χειρισμούς, όπως μεταφορές, τρύγοι κ.λ.π.

Ανάπτυξη των μελισσιών: Μετά τις χαμηλές θερμοκρασίες τα μελίσσια αναπτύσσονται με  το άφθονο νέκταρ και τη γύρη. Χτίζουν κηρήθρες και αναπτύσσονται γρήγορα και ο μελισσοκόμος πρέπει να εντατικοποιήσει την ανάπτυξή τους για να προκύψουν πληθυσμοί, που θα εκμεταλλευτούν την ανθοφορία Μαίου – Ιουνίου και δεν πρέπει να  ανακοπεί από την έλλειψη χώρου στα μελίσσια, για την ωοτοκία της βασίλισσας.

Χρειάζονται  καθαρά κελιά και έτοιμα για ωοτοκία. Όμως τοποθετημένες οι κηρήθρες τους στη σωστή θέση, συνεχόμενα της γονοφωλιάς, όχι μπλοκαρισμένες με γύρη , μέλι, μουχλιασμένες ή ακατάλληλες για ωοτοκία. Ο χώρος αυτός της ωοτοκίας αυξάνεται με τις εξής επεμβάσεις:

Α) Οι κεντρικές κηρήθρες του γόνου μετατοπίζονται προς τα άκρα, δηλ. η 5η πηγαίνει στη θέση της 8 και η 6 στη θέση της 3.

Β) Οι ακριανές κηρήθρες της γονοφωλιάς, που έχουν γόνο από τη μια πλευρά τους, αντιστρέφονται και η έξω πλευρά τους, χωρίς γόνο, προσφέρεται εσωτερικά για να ωοτοκήσει η βασίλισσα.

Γ) Απολεπίζονται τα στεφάνια με μέλι, πάνω από τις κηρήθρες, για να φαγωθεί το μέλι και να ελευθερωθούν για γόνο.

Δ) Τοποθετούνται χτισμένες κηρήθρες καθαρές, όχι παλιές και μαύρες για ωοτοκία. Να μην μυρίζουν κηροσκορίνη, απολυμαντικά ή ουσίες για τη συντήρησή τους στην αποθήκη (οξικό οξύ, θειάφι κ.α.). Και αν δεν υπάρχουν χτισμένες κηρήθρες, τοποθετούνται πλαίσια με φύλλα κηρήθρας στις αντίστοιχες θέσεις.

Ε) Όταν ο πληθυσμός καλύψει όλες τις κηρήθρες της κυψέλης και ο γόνος φτάσει τα 6-8 πλαίσια τοποθετείται δεύτερο πάτωμα και στις κεντρικές θέσεις μεταφέρονται 2 πλαίσια γόνου και ένα τουλάχιστον πλαίσιο με τροφές. Και τα κάτω κενά συμπληρώνονται με άδειες ή άχτιστες κηρήθρες, στη συνέχεια του γόνου.

Στ) Σε νότιες περιοχές γίνεται γρήγορη ανάπτυξη των μελισσιών σε πληθυσμό, έτσι που τα μελίσσια ξεχειμωνιάζουν και με δυο ή και περισσότερους ορόφους. Και η βασίλισσα συνήθως ωοτοκεί στον πάνω όροφο, που είναι πιο ζεστός, οπότε οι μέλισσες αποθηκεύουν κάτω στις κηρήθρες, γύρη.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να γίνει αντιστροφή των ορόφων, ώστε ο γόνος και η βασίλισσα, να μεταφερθούν κάτω.

Και όταν το μελίσσι επεκταθεί σε εκτροφή γόνου, σε δυο ορόφους, γίνεται και δεύτερη αντιστροφή πατωμάτων, που συμβάλλει ακόμη στην επέκταση του γόνου με την αναδιοργάνωση της γονοφωλιάς από τις μέλισσες και τη μεταφορά τροφών σε περιφερειακές θέσεις (Α. Θρασυβούλου).

Συλλογή γύρης και χτίσιμο κηρηθρών γίνεται την Άνοιξη, της πλούσιας ανθοφορίας ,που οι μέλισσες έχουν τον τρόπο να το κάνουν σε κόκκους και να το αποθηκεύουν στις κηρήθρες της κυψέλης, αλλά και ο μελισσοκόμος έχει τον τρόπο του να  αφαιρεί, τους κόκκους με ειδικό φράξιμο της εισόδου, για να κάνει δικό του απόθεμα ,με γυρεοσυλλέκτη.

Το χτίσιμο των κηρηθρών γίνεται εντατικά την Άνοιξη από τις μέλισσες και ο μελισσοκόμος τις υποστηρίζει με προετοιμασία για χτίσιμο πλαισίων με φύλλα.

Η σμηνουργία, είναι ο καθιερωμένη από τη φύση ,τρόπος πολλαπλασιασμού των μελισσιών, όταν υπάρχει πλούσια ανθοφορία και προσκομίζονται τροφές και με αυτές αυξάνεται η γέννα και η ανάπτυξη του πληθυσμού των μελισσιών. Οπότε προκύπτει αδιαχώρητο στην κυψέλη, παράγονται νέες βασίλισσες και το συνωστισμένο μελίσσι διαχωρίζεται σε τμήματα που αποχωρούν, για να εγκατασταθούν σε νέα φωλιά.

Αυτό όμως είναι η απώλεια για το μελισσοκόμο που διαχειρίζεται το μελισσοκομείο του και γι’ αυτό πρέπει να κάνει κατάλληλο χειρισμό των σμηνουργιών. Και έγινε παραπομπή σε ειδικές αναρτήσεις, σε προηγούμενα. Εδώ όμως θα γίνει συνοπτική και ευνόητη αναφορά, που βασίζεται στην πρακτική μελισσοκομία, 2012 (Α. Θρασυβούλου, σελ. 212): Η σμηνουργία είναι ο φυσικός τρόπος παραγωγής – πολλαπλασιασμού μελισσιών για τη διαιώνισή τους, αλλά πρέπει να την εμποδίζει ο μελισσοκόμος, γιατί αποτελεί διαίρεση δυνατών μελισσιών και αποχώρησή τους, για πολλαπλασιασμό τους.

Κοντολογίς είναι απώλεια του μελισσοκομείου και πρέπει να την αποφεύγει σαν διαχειριστής του, για να παραμένει αυτό το δυναμικό στο μελισσοκομείο του , για παραγωγή εισοδήματος.

Μειώνονται και οι τροφές από το μελισσοκομείο γιατί αποχωρούν με τις τροφές τους.

Η νέα βασίλισσα υπάρχει στα μελίσσια που σμηνούργησαν, αλλά μπορεί να αποτύχει η σύζευξη, οπότε θα γεννούν κηφηνες και χωρίς μέλισσες θα χαθούν.  Προκύπτει λοιπόν  συνολικά απωλεια και βλάβη στη μελισσοκομία  γενικά δηλαδή στο οικοσύστημα  (της Γης).

Αλλά και την εποχή των σμηνουργιών, απαιτείται χρόνος  πολύς και κόστος, για να προλάβει ο μελισσοκόμος την αποχώρηση αφεσμών (έτσι λέγονται οι αποχωρήσεις των σμηνών ή  μελισσοκομικά «σμάρια»)

Η πρόληψη της σμηνουργίας γίνεται, αν λείψουν κάποιες αιτίες, όπως είναι ο περιορισμένος χώρος, η γηρασμένη βασίλισσα, η ράτσα (σμηνουριάρικη τη λέμε) .Και αν δεν παρθούν μέτρα πρόληψης, θα σμηνουργήσει ποσοστό 10-40% μελισσιών.Δηλαδή αυτοδιάλυση του δυνατού -παραγωγικού μελισσοκομείου,για να υπερισχύσει η διαδικασία της αυτοσυντήρησης,του πολλαπλασιασμού του «ΕΙΔΟΥΣ»: των μελισσιών πάνω στη ΓΗ, σαν Θείο εργαλείο  της αυτοσυντήρησής της,γενικά της κάθε είδους ζωής.

Επομένως χρειάζεται αύξηση του χώρου του μελισσιού για να μην προκύψει σμηνουργία. Και ο  χώρος αυξάνεται με προσθήκη χτισμένων ή άκτιστων κηρηθρών, όπως και ορόφων. Και όταν υπάρχει νεκταροέκκριση οι άχτιστες κηρήθρες παρεμβάλλονται, μετά το γόνο και πριν τα πλαίσια της γύρης και του μελιού και ποτέ μεταξύ των πλαισίων του γόνου, γιατί αυτό το λάθος προκαλεί τη  σμηνουργία ,αντί να την προλάβει.ΑΝΤΊΘΕΤΑ ΌΜΩΣ ΟΙ ΧΤΙΣΜΈΝΕΣ ΚΗΡΗΘΡΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΤΟΥ ΓΟΝΟΥ και  μάλιστα όταν η νεκταροέκκριση είναι περιορισμένη.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ πάλι ,οι χτισμένες μπορούν να τοποθετηθούν μεταξύ των πλαισίων γόνου και μάλιστα όταν η νεκταροέκκριση είναι περιορισμένη.

Η σμηνουργία ξεκινάει, όταν ο γόνος καλύπτει το 85-90% του συνολικού χώρου της γονοφωλιάς. Και αν τοποθετούνται χτισμένες περιορίζεται η τάση της σμηνουργίας.

Όταν ο πληθυσμός φθάνει τα 9-10 πλαίσια και ο γόνος τα 6-7, ο κίνδυνος σμηνουργίας είναι μεγάλος. Τότε στο κάτω όροφο, αφήνεται η βασίλισσα με ένα πλαίσιο γόνου, συμπληρώνεται με κενές κηρήθρες και όλα τα υπόλοιπα με τον πληθυσμό τους μεταφέρονται σε δεύτερο πάτωμα. Αλλά μεταξύ των δυο ορόφων παρεμβάλλεται Βασιλικό Διάφραγμα.

Αλλά στον πάνω όροφο ανοίγεται είσοδος για διατήρηση των αποδόσεων και την έξοδο των κηφήνων.

Αντικαθιστάμε τις γέρικες βασίλισσες γιατί  παράγουν λίγη φερομόνη και γίνεται σμηνουργία (αυτή συνδέει την κοινωνία τους).

Βασίλισσα 1-3 μηνών δεν σμηνουργεί «διαπιστωμένα». Αν γίνεται επιλογή παραγωγής βασιλισσών από μελίσσια που σμηνουργούν λιγότερο, διαπιστώθηκε, ότι αυτά μειώνουν και την ικανότητά τους να εκθρέψουν βασίλισσες. (Θρασυβούλου)

Τεχνητοί αφεσμοί πριν την σμηνουργία, για να μην σμηνουργήσουν γίνονται με διαίρεση (χώρισμα) των μελισσιών, ανάπτυξή τους και επανένωση,  για τη σοδειά. Σ’ αυτή  όμως τη μέθοδοουν τρία    υπάρχουν μειονεκτήματα,που είναι:

Α) Χρειάζονται περισσότερες κυψέλες για τα ίδια τα μελίσσια,

Β) Αν καθυστερήσει η συνένωση, γίνονται μη παραγωγικά,

Γ) Μέχρι να εκτραφεί η νέα βασίλισσα περιορίζεται η ανάπτυξη του μελισσιού

Έτσι εναλλακτική λύση είναι η δημιουργία μελισσιών με 2 βασίλισσες, ως εξής: «Μέθοδος περιορισμού της σμηνουργίας με 2 βασίλισσες», δηλαδή:

Α) Το δυνατό μελίσσι χωρίζεται σε δυο μέρη και για αερισμό τους με  εσωτερικό καπάκι (αυτό των παλιών κυψελών, με την τρύπα στο κέντρο του). Η βασίλισσα και ο γόνος μεταφέρονται στον επάνω όροφο, που  όμως σε αυτόν τον όροφο  ανοίγεται δεύτερη είσοδος.

Έτσι στον κάτω όροφο έχουμε ορφανό μελίσσι και του αφήνουμε ένα πλαίσιο με προνύμφες 1-2 ημερών.

Β) Τη δεύτερη μέρα βλέποντας βασιλικά κελιά αντικαθιστούμε τον αερισμό με διπλό βασιλικό διάφραγμα,δηλαδή αφαιρούμε το εσωτερικό καπάκι χωρισμού του μελισσιού.

Γ) Το μελίσσι δεν ενοχλείται μέχρι να εκκολαφθεί η νέα βασίλισσα του κάτω ορόφου και να αρχίσει η γέννα. Η είσοδος του πάνω ορόφου διατηρείται.

Δ) Μεταξύ των 2 ορόφων παρεμβάλλεται  ένα ρηχό πάτωμα.

Ε) Δυο εβδομάδες πριν την κύρια ανθοφορία η παλαιά βασίλισσα απομακρύνεται (Πρακτική Μελισσοκομία, 2012, Α. Θρασυβούλου, σελ. 214 και με παράθεση εικόνων διαδικασίας).Όμως νομικά και ηθικά δεν επιτρέπεται,αλλά και δύσκολη είναι , η υπέρβαση της   συγκατάθεσης του κυρίου Θρασυβούλου για να δοθεί όλη αυτή η ενημέρωση.

Τα μελίσσια αυτά δεν σμηνουργούν, αναπτύσσουν μεγάλους πληθυσμούς και αξιοποιούν την κύρια ανθοφορία, όπως του θυμαριού.

Τα ανοιχτόχρωμα χρώματα στις κυψέλες προστατεύουν τα μελίσσια από καύσωνα, όπως και ένα στενό  διάκενο,αρμός, περιμετρικά μεταξύ καπακιού και κυψέλης, με παρέμβαση λεπτών ξύλων στις 4  γωνίες της, αρμός στενός ,να μη χωρούν  χωρούν οι μέλισσες.(Προσωπικά εφαρμοσμένη με επιτυχία) και μάλιστα είναι και εύκολος τρόπος συλλογής καθαρής πρόπολης,που έχουν εναποθέσει οι μέλισσες για το κλείσιμο του  περιμετρικού αρμού (( αερισμού).

Μέθοδος περιορισμού της σμηνουργίας με διάφραγμα Σνέλκροφ (Τυπάλδου – Ξυδιά, 1963 – Πρακτική Μελισσοκομική 2012, Α. Θρασυβούλου, σελ. 215) με εικονογραφική απόδοση σελίδα 195. Εφαρμόζεται πριν να κάνει κελιά το μελίσσι.

Η περιγραφή της μεθόδου είναι δύσκολη χωρίς την σχεδίαση σε συνδυασμό με επεξηγήσεις.(Θρασυβούλου  σελ.215) ,με εικονογράφηση,γνωστή σε όλα τα συγγράμματα της μελισσοκομίας,αλλά πολυσύνθετη και υπερβολικής απασχόλησης του μελισσοκόμου…και δύσκολης περιγραφής.

Καταπολέμηση της σμηνουργίας που εκδηλώνεται: Γίνεται με την καταστροφή των βασιλικών κελιών, πριν σφραγιστούν, αλλά με προσοχή να μην μείνει κανένα. Σε καμιά εβδομάδα γίνεται ξανά έλεγχος για νέα κελιά. Αυτός ο έλεγχος συνεχίζεται κατά εβδομάδες μέχρι να κατασταλεί η τάση σμηνουργίας. Αν όμως παράλληλα με την καταστροφή των κελιών απομακρυνθεί η βασίλισσα μειώνεται η σμηνουργία.

Μέθοδος Ντεμαρί κατά σμηνουργίας: Είναι σίγουρη και εύκολη και περιέχεται στην Πρακτική Μελισσοκομική 2012, Α. Θρασυβούλου, με εικονογράφηση κατανόησης, σελ. 216.

Περιγραφικά έχουμε μονόροφο μελίσσι Α με 10 πλαίσια, 10 πληθυσμό και 7 γόνους. Αυτό μετακινείται μερικά μέτρα και στη θέση του τοποθετείται μια διόροφη άδεια κυψέλη Β.

Στον κάτω όροφο της κυψέλης Β, τοποθετούμε 9 πλαίσια με καλοχτισμένες άδειες κηρήθρες και στο κέντρο της μεταφέρεται μια κηρήθρα από το μελίσσι Α, που έχει ακάλυπτο γόνο, βασίλισσα και μέλισσες. Και στον επάνω όροφο βασιλικό διάφραγμα και μεταφέρονται τα υπόλοιπα πλαίσια της κυψέλης Α.

Στη συνέχεια καταστρέφονται τα βασιλικά κελιά και  συμπληρώνεται ο χώρος με πλαίσια και φύλλα κηρήθρας. Έτσι σταματά η διάθεση σμηνουργίας. Παράλληλα μπορεί να γίνει και συλλογή βασιλικού πολτού, όταν με την καταστροφή των κελιών γίνεται και συλλογή κάθε τρίτη μέρα, μέχρι το μεσημέρι.

Σύλληψη αφεσμών: Σε κλαδιά που κόβονται εύκολα ή τινάζονται σε μια κυψέλη και περιέχει ένα πλαίσιο με ανοιχτό γόνο, μια κηρήθρα χτισμένη και 1-2 φύλλα κηρήθρας. Αλλά με προσοχή να συλληφθεί και η βασίλισσα.

Το νέο μελίσσι τοποθετείται οπουδήποτε, δεν υπάρχει κίνδυνος επιστροφής των μελισσιών. Η χτισμένη κηρήθρα απομακρύνεται και καταστρέφεται, μήπως είναι μολυσμένη.

Αλλά και το μέλι που κουβαλούσαν οι μέλισσες του αφεσμού μπορεί να έχει και σπόρια Νοσεμίασης ή αμερικάνικης σηψιγονίας.

Στον πρώτο αφεσμό κάνουμε καταπολέμηση της βαρρόα, μετά μερικές μέρες, ενώ στα δευτεροπούλια γίνεται μετά τη σύζευξη.

Σε κλαδιά που δεν μπορούν να κοπούν τοποθετείται κοντά στον αφεσμό ένα ή δύο πλαίσια ανοιχτού γόνου που θα ελκύσει τις μέλισσες για να μεταφερθούν σε κυψέλη.

Για την προσέλκυση των αφεσμών σε παγίδες: Δηλαδή κυψέλες ειδικά διαμορφωμένες κοντά στο μελισσοκομείο με δυνατότητα προσέλκυσης 50-80%.:

Α) Μέγεθος παγίδας χωρητικότητας 6-10 πλαισίων.

Β) Είσοδος μικρή 12,5 εκ του μέτρου, στη βάση της παγίδας και νότιο προσανατολισμό.

Γ) Υλικό παγίδας από συμπιεσμένο χαρτί, από ξύλο, φελιζόλ ή και πλαστικό.

Δ) Εσωτερικά επάλειψη με λιωμένο κερί, εκχύλισμα μελισσόχορτου ή λεμονιού στο κερί.

Ε) Ύψος 2 μέτρα σχεδόν, πάνω από το έδαφος.

Στ) Απόσταση από το μελισσοκομείο 100-200 μέτρα.

Ζ) Ουσίες μέσα στην παγίδα: Μείγμα ανηθόλης ή ευγενόλης 9:1, αιθέρια έλαια με κύριο συστατικό το ανιθέλαιο. Ανηθόλη υπάρχει και σε κρυσταλλική μορφή, αδιάλυτη στο νερό, μόνο στο οινόπνευμα. Η Ευγενόλη με κύριο συστατικό το γαρυφέλαιο, αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου, εκχύλισμα από μελισσόχορτο.

Η) Κηρήθρες με άδεια κελιά, σκοτεινόχρωμες και παλιές.

Ανθοφορίες της Άνοιξης για εκμετάλλευση:

Αγριοβερυκοκιά, αγριόβικος, αγριοκορομηλιά, αγριοτρυφιλιά, αγριοφασκόμηλο, ακακία, ανωμένες, ακτινίδια, ανοιξιάτικο πεύκο, αφάκι, βερβερίδα, θρούμπι, εσπεροειδή: μανταρινιά -λεμονιά -πορτοκαλιά, κερασιά, κουκιά, κουτσουπιά, λαδανιά, σινάπι, μηλιά, νεραγκούλες, ονοβρυχίδα, παπαρούνα, παλιούρι, πυράκανθος, αλογοθύμαρο (σμυρνιά), σφουρδάκλα, τραγανκάνθο, τρικοκιά, φακελωτήκλπ.

Πηγή: Πρακτική Μελισσοκομία 2012, Ανδρέα Θρασυβούλου: Με ευχαριστίες για την καθοδήγησή μας.

Επιλεκτική απόδοση: tomelissi.wordpress.com (16-2-2014).

Advertisements