Αδύνατα μελίσσια που δεν προλαβαίνουν να εκμεταλλευτούν τη δυνατή ανθοφορία. Συνήθως φταίει η βασίλισσά τους, πρέπει να τις αντικαταστήσουμε. Τα αφήνουμε να δυναμώσουν στην ανθοφορία και όταν αποκτήσουν 5-6 πλαίσια γόνους:

  1. Επιλέγουμε  μια καλή κυψέλη και την απορφανεύουμε για να κάνει κελιά.
  2. Μέρες μετά τον απορφανισμό αφαιρούμε όλες τις βασίλισσες από τα αδύνατα.
  3. 8 μέρες μετά δηλ. 10 από τον απορφανισμό της καλής κυψέλης χωρίζουμε τα αδύνατα ορφανά, το καθένα στα δύο, δίνοντας στο καθένα τον μισό γόνο, λίγο περισσότερο σ’ αυτό που είναι στη νέα θέση.
  4. Δίνουμε από 1 εκλεκτό κελί στο καθένα. Αν κάποιο κελί είναι ελαττωματικό του δίνουμε 2.
  5. Αν έχουν δικά τους κελιά αυτά είναι νεότερα κατά 2 μέρες (καθυστερημένα)  και θα τα καταστρέψουν αυτές που θα εκκολαφθούν, αλλά καλύτερα να τα καταστρέψουμε αμέσως πριν δώσουμε τα καλά κελιά.
  6. Αν οι χωρισμοί αυτοί γίνουν με 3 πλαίσια γόνου και  έγκαιρα και τα 2 τμήματα μπορούν να αναπτυχθούν άριστα σε πρώτης τάξεως μελίσσια που θα αποδώσουν τον επόμενο χρόνο.

Αν η εποχή  δεν έχει προχωρήσει πολύ, μπορούμε να σχηματίσουμε από κάθε μελίσσι 3 παραφυάδες των 2 πλαισίων, αλλά θα πρέπει να τις τροφοδοτήσουμε για να προλάβουν να αναπτυχθούν πριν τον Χειμώνα.

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Είναι σχετική και χρήσιμη η μελέτη της αμέσως προηγούμενης ανάρτησης,για επιλογή κατά  κρίση .

ΠΗΓΗ: Μελισσοκομεία Ν. Νικολαϊδη 1984, σελ. 177 και 433.

tomelissi.wordpress.com

Advertisements