1. Όταν με τις μεθόδους αντιμετώπισης σμηνουργίας ανεβάζουμε τους γόνους στο δεύτερο πάτωμα και αφήνουμε τη βασίλισσα με 1 γόνο στo κάτω και με διάφραγμα, παρατηρήθηκε ότι σε αρκετές περιπτώσεις δεν κάνουν κελιά και αν κάνουν και εκκολαφθεί βασίλισσα συνήθως, ανεξήγητα χάνεται. Επίσης σε περίπτωση που δεν κάνουν κελιά και τους δώσουμε κελί, το δέχονται αλλά πάλι συχνά χάνεται η βασίλισσα.
  2. Το πρόβλημα αυτό λύνεται και κάνουν κελιά και ακόμη αν τους δώσουμε κελί, σε περίπτωση που δεν έκαναν και εκκολαφθεί η βασίλισσα για να μην χάνεται βάζουμε εξ’ αρχής ένα ενδιάμεσο πάτωμα με κενά πλαίσια, οπότε η απόσταση από τη βασίλισσα του κάτω πατώματος, μεγαλώνει και η βασίλισσα του πάνω που γονιμοποιείται από την πίσω έξοδο, γίνεται δεκτή και επιβιώνει.

 ΠΡΟΣΟΧΗ:Αυτή η ανάρτηση είναι χρήσιμη να συσχετιστεί με την 17/4/2014 : » Μέθοδο Ντεμαρί,αποφυγής σμηνουργίας,ανάπτυξης μελισσιών με δύο βασίλισσες και αντικατάσταση της παλαιάς  με νέα βασίλισσα».Έτσι να αποφεύγεται  απώλεια νέων βασιλισσών,με την παρέμβαση πατώματος με άδειες ( κενές) ,κηρήθρες  μεταξύ κάτω  πατώματος εμβρυοθαλάμου με βασίλισσα την παλιά κλεισμένη με διάφραγμα  και  πάνω πατώματος με γόνους και  πίσω    χωριστή έξοδο κηφήνων και γονιμοποίησης νέας βασίλισας.Η παρέμβαση του ενδιάμεσου τρίτου  πατώματος  προσφέρει απόσταση προστασίας για να μη χάνονται νέες βασίλισσες,όπως  έχει παρατηρηθεί.

ΠΗΓΗ: Μελισσοκομεία Ν.Ι. Νικολαϊδη 1984, σελ. 104.

tomelissi.wordpress.com

Advertisements