Η ανάρτηση 10-07-2014  έδωσε  τη δική της ενημέρωση για τον Ιούλιο-Αύγουστο, αλλά σίγουρα είναι χρήσιμη και η επιστροφή στο θέμα, για να κλείσει, προσθέτοντας και πληροφόρηση από το Μελισσοκομικό Βήμα της ΟΜΣΕ.

Όμως σε συνοπτική παράθεση αξιόλογων πληροφοριών:

  1. Ο Ιούλιος και Αύγουστος είναι δύσκολοι μελισσοκομικοί μήνες. Η Άνοιξη ήταν πιο κοπιαστική, ενώ το 2μήνο αυτό, περιέχει λανθασμένες επιλογές, που έχουν συνέπειες.
  2. Στο δεύτερο μισό του Ιουλίου η ορεινή ανθοφορία από τα βότανα τελειώνει, που η έλλειψη μειώνει τους γόνους και επομένως τους πληθυσμούς. Τελειώνει όμως και το όψιμο θυμάρι όπου υπάρχει Κρήτη και Νότια Ελλάδα και αυξάνεται η ξήρανση της βλάστησης. Επομένως χρειάζεται γύρη και ίσως διεγερτική τροφοδοσία με αραιό σιρόπι, αλλά σε μικρή – καθημερινή ποσότητα ,για να προκύψει γόνος αύξησης των πληθυσμών: αν πρόκειται να γίνει και εκμετάλλευση μελιττωδών εκκρίσεων του πεύκου.
  3. Παλιά, τα μελίσσια της Ηπειρωτικής Ελλάδας κατέβαιναν στον κάμπο για τα βαμβάκια, όχι όμως από το 2006 και μετά σ’ αυτές τις καλλιέργειες σπόρων, επεξεργασμένων με νεονικοτινοειδή, αλλά και ψεκασμοί με άλλα αγροχημικά σκευάσματα, που εφαρμόζονταν σε  ανθοφορίες, όπως του βαμβακιού και του ηλίανθου,ενώ ήταν θανατηφόρες.  Όμως για αυτή τη χρονιά: Οι σπόροι αυτοί, που είναι επεξεργασμένοι με νεονικοτινοειδή σκευάσματα των πολυεθνικών αγροχημικών εταιρειών, είναι εκτός κυκλοφορίας, σε εφαρμογή του εκτελεστικού κανονισμού 485/2013 της ευρωπαϊκής ένωσης.Αλλά δεν απαγορεύονται οι ψεκασμοί και με άλλα φυτοφάρμακα στα βαμβάκια και μετά το 2006, που νόμιμα εφαρμόζονταν, αλλά τα μελίσσια έχαναν μέλισσες, έδιναν όμως και κάποια παραγωγή μελιού.
  4. Σήμερα λοιπόν το πρόβλημα της μελισσοκομίας είναι: οι ψεκασμοί των καλλιεργειών, με τι σκευάσματα γίνονται και ποιοι αγρότες τηρούν τις οδηγίες τους, όπως και ποία συνεννόηση υπάρχει μεταξύ των αγροτών και των μελισσοκόμων.
  5. Η επιλογή λοιπόν για τις μετακινήσεις χρειάζεται καλή πληροφόρηση για την επιλογή  μελισσοκομικής  περιοχής  σε κάμπο κάμπο,  με  βαμβάκι, ηλίανθο, καλαμπόκι, τριφύλλι, αγριοβαμβακιά και πολύκομπο .Τα δυο τελευταία δίνουν και καλή γύρη.
  6. Όλα όμως είναι παραγωγικά αν βρέξει.
  7.  Ηλίανθος: Γύρη και νέκταρ, έχει δώσει 30 κιλά ανά κυψέλη, μαυρίζουν όμως οι μέλισσες και μειώνεται ο χρόνος ζωής τους. Τα μελίσσια αδυνατίζουν πολύ, αν η χρονιά δεν είναι αποδοτική. Το μέλι του ηλίανθου κρυσταλλώνει γρήγορα μέσα σε ένα μήνα με λεπτούς κρυστάλλους και έχει λεπτό άρωμα και απαλή γεύση.
  8. Βαμβάκι: Το νέκταρ προέρχεται από εξωανθικά νεκτάρια και όχι από άνθη και δεν έλκει πολύ τις μέλισσες. Και τελευταία, οι ποικιλίες του δεν είναι νεκταρογόνες, πέρα από τον κίνδυνο των ψεκασμών. Οπότε έγινε σπάνιο το βαμβακόμελο που είχε υψηλή αντιοξιδωτική και αντιβακτηριακή δράση, αλλά ταχύτατη κρυστάλλωση σε σκληρό πήγμα. Αλλά ο ηλίανθος και το βαμβάκι θέλουν υψηλές θερμοκρασίες για να αποδώσουν.
  9. Τριφύλλι: Αυτήν την περίοδο δίνει πολύ νέκταρ και γύρη ,αλλά σε τριφύλλια σποροπαραγωγής και κάνει δυνατά τα μελίσσια.
  10. Καλαμπόκι: Είναι γυρεοδοτικό για ανανέωση του πληθυσμού, αλλά τελευταία τα μελίσσια αποφεύγουν κάποιες καλλιεργούμενες ποικιλίες.
  11. Αγριοβαμβακιά (Αγριοσούσουρο): Αρχές Ιουλίου μέχρι Φθινόπωρο μέσα σε καλαμιές θερισμένων σιτηρών και σε χέρσα του κάμπου, που όταν δίνει μοσχοβολάει, όπως και  το μέλι του. Η βροχή είναι προϋπόθεση για την νεκταροέκκριση και την καλή ποιότητα της γύρης του. Κάνει δυνατά τα μελίσσια μέχρι την επόμενη μελιττοφορία.
  12.  Πολύκομπος:Στις καλαμιές θερισμένων σιτηρών, ίδια εποχή με την αγριοβαμβακιά, φτιάχνει τα μελίσσια το Καλοκαίρι για άλλη μελλιτοφορία. Δίνει πολύ νέκταρ και ένα μέλι σκούρο με αγωγιμότητα μελιττώματος. Δεν πρέπει να αναφέρεται στην ετικέτα ως «ανθόμελο», αλλά: «μέλι πολύκομπου» ,για να μην βγει αντικανονικό .Έχει ιδιαίτερο άρωμα και γεύση. Όμως κρυσταλλώνει.
  13. Κισσός: Την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου το ξεκίνημά του σαν σωτηρία για τα εξαντλημένα μελίσσια και να τα φτιάξουμε για το πεύκο.
  14. Καύσωνας  στον κάμπο: Η θερμοκρασία ξεπερνά τους 40 βαθμούς. Οι τσίγκοι των καπακιών των μελισσιών θερμαίνονται και για σκιά στον κάμπο δεν γίνεται λόγος. Χρειάζεται ποτίστρα για να μην μένουν χωρίς νερό, πριν ανακαλύψουν αλλού νερό σε μακρινές ασύμφορες – εξοντωτικές αποστάσεις. Και να μην ποτίζονται από σταγόνες νερού σε ποτισμένα ,αλλά και ψεκασμένα φυτά, που  οι σταγόνες τους περιέχουν πολλαπλάσια συγκέντρωση φυτοφαρμάκων, από αυτό που θα βρει η μέλισσα στο νέκταρ ή τη γύρη. Έτσι λοιπόν σαν βοήθεια των μελισσιών τοποθετούμε στα καπάκια των μελισσιών φελιζόλ άσπρο ή τα βάφουμε με ασβεστόνερο. Υπάρχουν και ειδικές μπογιές.
  15. Παραπλάνηση: Στον κάμπο είναι εύκολη και τη μειώνουμε με στρογγυλή διάταξη των κυψέλων σε κύκλους ή ημικύκλια.
  16. Πυρκαγιές: Αφήνουμε όνομα και τηλέφωνο στο μελισσοκομείο για ειδοποίηση και ανάβουμε το καπνιστήρι στην καρότσα του φορτηγού, μακριά από ξερά χόρτα, έχουμε ένα ανοιχτό τενεκέ με νερό ,για ενδεχόμενη περίπτωση. Και με  δυνατούς ανέμους δεν μελισσοκομούμε.
  17. Πεύκο: Φεύγοντας από τον κάμπο για να εκμεταλλευτούμε το πρώτο βάρεμα του εργάτη στα πεύκα, χρειάζονται κατάλληλα μελίσσια να είναι εκεί περί τις 20 Ιουλίου, για τη Θάσο, Χαλκιδική, Εύβοια και Κρήτη. Μετά από καλή πληροφόρηση, ότι θα υπάρχει πρώτο βάρεμα του εργάτη ή από καλές ενδείξεις από μελίσσια δείκτες. Η διάρκεια του πρώτου βαρέματος είναι 15-20 μέρες και τη μελιττωέκκριση την αυξάνουν υγροί νοτιάδες, τη μειώνουν τα μελτέμια και οι υψηλές θερμοκρασίες.

«Κατάλληλα μελίσσια», που αναφέραμε στην αρχή: Είναι αυτά που έχουν πολλούς γόνους έστω και με συνενώσεις και καθαρά από βαρρόα, αλλά και με αποθέματα γύρης μέσα στη δική μας γυρεόπιτα (αποθέματα) αν χρειαστεί.

Παραμονή των μελισσιών στα πεύκα: Δεν παραμένουν για το δεύτερο βάρεμα, που είναι τέλη Σεπτέμβρη, γιατί χρειάζονται ανθοφορίες για γύρη, το Φθινόπωρο, που θα προέλθουν από κισσό, ρείκι, χαρουπιά, αγριοβαμβακιά και πολύκομπο εκτός και η περιοχή έχει γυρεοδοτικά φυτά και τύχει να βρέξει έγκαιρα.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ:

Έλεγχος Βαρρόα

Με καλή μελιττοφορία αποθηκεύουν μέλι τα μελίσσια, όμως μειώνεται ο γόνος τους.

Με τη μείωση όμως του γόνου,τα βαρρόα ανεβαίνουν και παρασιτούν στις μέλισσες και έτσι  γίνονται ορατά τα βαρρόα.

Έτσι αν δεν έγινε καλή καταπολέμηση των βαρρόα  το Χειμώνα, και  δεν χρησιμοποιήσαμε κηφηνοπαγίδες την Άνοιξη και δεν έχουμε δικτυωτό πάτο, τότε μετά τον καλοκαιρινό τρύγο, πρέπει να επέμβουμε κατά βαρρόα, αλλά οι επιλογές είναι περιορισμένες, αφού υπάρχουν γόνος και υψηλές θερμοκρασίες, ενώ μας πιέζει και η ανάγκη να πάμε σε επόμενη μελιττοφορία για να πάρουμε καθαρό μέλι.

Έτσι δεν υπάρχει καποια θεραπεία για εφαρμογή από όλους.

Επομένως με κριτήρια: το πόσα μελίσσια έχουμε και πόσο γόνο εκτρέφουν, αν θα πάμε σε άλλη ανθοφορία και πόσο σύντομα μπορούμε να επιλέξουμε μια μέθοδο καταπολέμησης, που ταιριάζει στις δικές μας ανάγκες και τις συνθήκες: Προτείνεται να ζητηθούν οδηγίες από την Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος (τηλ.2410533366, 2410549724,) όπως και από το πλησιέστερο Κέντρο Μελισσοκομίας και ακόμη να απευθυνθείτε στο Ινστιτούτο Μελισσοκομίας ή στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Τρύγος: Συμβουλές για νέους μελισσοκόμους:

Α) Κηρήθρες με σφραγισμένο μέλι στα ¾ περίπου των κελιών τους, μπορούν να αφαιρεθούν όταν τινάζεται το πλαίσιο και δεν στάζει το μέλι.

Β) Πλαίσια με μέλι και γόνο δεν αφαιρούνται .

Γ) Δεν καπνίζεται πολύ το μελίσσι, όταν θέλουμε να πάρουμε μέλι, γιατί θα μυρίζει καπνίλα.

Δ) Κατά τον τρύγο υπάρχει κίνδυνος λεηλασίας, που καλύτερα να μην τύχει.

Γι’ αυτό δεν αφήνουμε εκτεθειμένα πλαίσια. Τα αφαιρούμενα πλαίσια μελιού κλείνονται αμέσως σε κενή κυψέλη και η επιστροφή ξεμελισμένων κηρηθρών, που έχουν υπολείμματα μελιού επιστρέφονται στα μελίσσια με προσοχή και γρήγορες κινήσεις αφαίρεσης και τοποθέτησης.

Αυτές  δεν τις διασφαλίζουμε σε κυψέλες στεγανά, γιατί μολύνονται και καταστρέφονται από τον κηρόσκορο.

Ε) Όταν τελειώσει η μελιττοφορία, τα μελίσσια πρέπει να μεταφερθούν σε ανθοφορία που δίνει γύρη και νέκταρ. Όμως αν δεν κάνουμε μεταφορά, τότε τα ενισχύουμε με σιρόπι ζάχαρης και γύρη για να γονιάσουν.

ΣΤ) Σε μελίσσια που έχουν μειωθεί οι πληθυσμοί δεν τους αφήνουμε όροφο και ας στριμωχτούν λίγο.

Ζ) Η επιστροφή τρυγημένων κηρήθρων για λόγους συντήρησης δεν πρέπει να γίνεται στα μελίσσια. Το  μελίσσι πρέπει να έχει το χώρο που μπορεί να ελέγξει και όχι περισσότερο.

Η) Συντήρηση των τρυγημένων κηρηθρών γίνεται μόνο σε ψυγείο (καταψύκτη).

 

ΠΗΓΗ: Μελισσοκομικό Βήμα της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας, τεύχος 69, Ιουλίου – Αυγούστου 2014, σελ. 34-37.

(Με τις ευχαριστίες μας για την ενημέρωση) των επισκεπτών της ιστοσελίδας μας: (παράθεση χωρίς προσθήκες και αλλοιώσεις).

(18/7/2014)        tomelissi.wordpress.com

Advertisements