Οι κοινωνίες των  μελισσών αποτελούνται από 10.οοο έως 40.000 άτομα και μία ασθένεια  θα  μπορούσε να  καταστρέψει την πολυπληθή κοινωνία τους,αφού ,όπως  και όλοι  οι οργανισμοί προσβάλλονται από μικροοργανισμούς και  έχουν και  αρκετούς εχθρούς που  επιβουλεύονται τα  γλυκά τους  προϊόντα , των μελισσιών.

Έχουν όμως αναπτύξει  και  μηχανισμούς άμυνας,που  ο μελισσοκόμος  πρέπει να τους κατανοήσει,για να  μπορεί  να  δίνει  τη  δική του βοήθεια στα  μελίσσια του.

Υπάρχουν  ενδημικές  ασθένειες με τα συμπτώματά τους,αλλά  και μία ισορροπία μεταξύ των παθογόνων  οργανισμών και  των  μελισσιών.Αλλά   ο μελισσοκόμος  πρέπει  να μπορεί να  αντιληφθεί ,ότι η ισορροπία αυτή έχει κλωνιστεί και  παρουσιάζεται απώλεια μελισσών,για  να  αναζητήσει  την αιτία,αν είναι δηλητηρίαση ή  η διαίρεση των μελισσιών  για αύξηση   του  μελισσοκομείου , μήπως η παραπλάνηση  των  μελισσιών  που χάνονται από  το μελισσοκομείο,οι αδέξειοι  χειρισμοί  αποσυντονισμού  του μελισσιού,η απουσία τροφών,οι αντίξοες καιρικές συνθήκες (καύσωνας ή  παγωνιά)  κ.α.

Βέβαια υπάρχει μηχανισμός άμυνας των  μελισσιών ,που είναι: Η συχνή  ανανέωση του πληθυσμού σαν  βασική άμυνα,οι  μέλισσες που δραστηριοποιούνται και  ζουν 40 με 5ο  μέρες,η βασίλισσα ωοτοκεί 1-3.000 αγά την  ημέρα δηλαδή συνεχής ανανέωση των κατοίκων της  κυψέλης,οι  παλιές  άρρωστες και αδύνατες μέλισσες πεθαίνουν εκτός κυψέλης και αντικαθιστώνται με νέες υγειείς και το μελίσσι αυξάνεται με τις τροφές που συλλέγει  ο πληθυσμός του , αυτές που  είναι  σε ετοιμότητα και  προσφέρει ο μελισσοκόμος.

Όμως οι  μέλισσες έχουν  έντονο ένστικτο καθαρισμού  της  κυψέλης τους,εντοπίζουν τον άρρωστο  γόνο και  τον απομακρύνουν,πριν εξαπλωθεί η ασθένεια,απομακρύνουν τα περιτώματα και  κάθε  ξένο σώμα  άλλά στην άμυνα  συμβάλλει  και η συγκέντρωση της ζάχαρης με το χαμηλό   ΡΗ,χαμηλής ενεργότητας,νερού ,ουσίες με αντιβακτηριακή και αντιόξινη δράση (φλαβόνες,πυκτικές  ουσίες,υπεροξείδιο  υδρογόνου  και άλλα) που περιορίζουν την ανάπτυξη  μικροοργανισμών.

Η πρόπολη που συλλέγουν  από  εκχυμώσεις των φυτών ,προσφέρει  αντιβακτηριακή δράση που  χρησιμεύει  στην  ταρίχευση πτωμάτων ,εισβολέων  της   κυψέλης, που θανατώθηκαν ,αλλά το μέγεθός τους  δεν  επιτρέπει  την  έξω  απόσυρσή  τους και  επικαλύπτονται  με  την  πρόπολη για απομόνωσή τους και προστασια της υγείας τους.

Ο βασιλικός πολτός τροφή των ατελών σταδίων των  μελισσών  περιέχει ουσίες ,όπως το 10-υδροξυ-2-δεκανικό  οξύ  που θανατώνει τις βλαστικές μορφές του βακτηρίου, αυτό   που προκαλεί,  την  Αμερικάνικη  Σηψιγονία.

Ο φυσικός τρόπος πολλαπλασιασμού    των μελισσιών που είναι η σμηνουργία εγκατάλειψης  της παλιάς  θέσης  και αναζήτηση  νέας φωλιάς , φέρνει  υγεία  στα μελίσσια  που  άφησαν  την  παλιά τους  κυψέλη  και  τα παθογόνα  στοιχεία  της.

Από αυτήν λοιπόν  τη βάσιμη πληροφόρηση προκύπτουν  χρήσιμες  μελισσοκομικές γνώσεις  για εφαρμογή ,που είναι  οι ακόλουθες:

α)Μεταφορές των μελισσιών σε ανθοφορίες,για ανανέωση του πληθυσμού και κτίσιμο νέων  καθαρών κηρηθρών.

β)Νέες και καλές βασίλισσες,γενετικής ιδιοσυστασίας,με  επιλογή και  νεαρής  ηλικίας,που  βοηθάει στην ωοτοκία.

γ) Καθαρισμός της βάσης της  κυψέλης και απολύμανση,όπως και όλου του μελισσοκομικού  υλικού με εφαρμογί της ανάρτησης  20/4/20

δ)Αντκατάσταση των  κηρηθρών  κάθε 3-4  χρόνια ,που  γίνονται αποθήκες μικροοργανισμων

ε) Επιλογή τοποθεσίας  ξεχειμωνιάσματος των μελισσιών

Πηγή :Για βαθύτερη ανάλυση η Πρακτική  Μελισσοκομία  2012  Ανδρέα Θρασυβούλου,που  τον ευχαριστούμε,(σελ.107-113)

Advertisements