Αναφέρεται στον  αριθμό των  μελισσιών που  μπορούν  να  τοποθετηθούν σε  κάποια   έκταση, χωρίς  να  μειώνεται η  αναμενόμενη  απόδοση  σε   συλλογή  μελιού.

Η ένοια   αυτής  της  σκέψης φαίνεται  βασική για  τη  μελισσοκομική  απόδοση, όμως υπάρχουν  και  άλλοι  παράγοντες,πολλοί,που  επηρεάζουν   τη  μελισσοκομική  παραγωγή και   για  να  γίνουν    μετρήσεις  απόδοσης πρέπει  να  μελετηθούν και  αυτοί..

Το  πεύκο  γνωρίζουμε  ότι  έχει  μεγάλη  μελισσοχωρητικότητα και  κάποιες  χρονιές  καλύπτει  πολύ μεγάλο  αριθμό μελισσιών,που  είναι   και  85 μελίσσια  στο  τετραγωνικό  χιλιόμετρο,αλλά  αυτό  δεν  ισχύει  και  για  τους  θυμαρότοπους και  άλλες μελισσοβοσκές.

Επομένως αποδυναμώνεται  η  έννοια  του  όρου  » Μελισσοχωρητικότητα» και  τη  θέση  της  πρέπει  να  πάρει η  επιδίωξη  της  αύξησης   της  μελισσοκομικής   χλωρίδας ,που  πρώτιστα   και  αυτή  προϋποθέτει σαν  βάση  την   προστασία  της   υπάρχουσας χλωρίδας  από  την  καταστροφή  της   και στη  συνέχεια να   να   επιδιωχθεί  η  αύξησή της.

Όμως  σε  αυτό  το  τελευταίο της  αύξησης ,προκύπτει απαισιοδοξία ,αφού  δεν   συντρέχουν  προγράμματα αύξησης , αλλά  μείωσης  και  καταστροφή  της   υπάρχουσας  χλωρίδας,από  πυρκαγιές αμέλειας,  εμπρησμούς,εκχέρσωσης οικοπεδοποιήσεων και  αστυκοποιήσεις   εξοχικών και  παραθαλασσίων  κατοικιών.Αλλά να  προσθέσουμε και  το  ότι  η  μελισσοκομική  προσφορά  των  αρμοδίων  υπηρεσιών  φθάνει  μέχρι  την  έκδοση  μελισσοκομικού  βιβλιαρίου και  στο  πού  και πώς   τοποθετούνται  τα  μελίσσια, χωρίς   προβληματισμό   με  το ότι  μελλοντικά δεν  θα   υπάρχει  λουλούδι για   τις  μέλισσες και  στη συνέχεια  μέλισσες , που  είναι  η πηγή  της  ζωής στη  Γη μας και  θα  χαθούν.

Η μελισσοκομική   λοιπόν  χλωρίδα είναι  μακρυά  από την αύξησή της.Αντίθετα   μειώνεται  επικίνδυνα,αφού  δεν   μπορέσαμε  να  παραδειγματιστούμε  από  την περίπτωση  του  Ισραήλ,που  έφθασε   τις   αποδόσεις των  μελισσιών  του  απο  4  κιλά  μελιού  το  έτος ,σε   30 κιλά,απλά με  την  αύξηση  της  καλλιέργειας  των  ευκαλύπτων…

Αλλά στη  χώρα μας έγινε  κάτι  το  αντίθετο : Όταν  για   στολισμό του   χώρου   προς   υποδοχή  των  ΟΛΥΜΠΙΑΚΏΝ   ΑΓΏΝΩΝ,με «πιλάλα» που  λέμε , έγινε  χωρίς  έλεγχο  εισαγωγή  φοινικοδέντρων,όμως  μολυσμένων  με   το  σκαθάρι το  ρυγχοφόρο. Που  αυτό  απλώθηκε  σε  όλη  την  Ελλάδα   καταστρέφοντας  τους  φοίνικες   αυτούς  που  έφερε στη  χώρα  μας  ο  Μέγας  Αλέξανδρος,αφού το σκαθάρι  αυτό τρέφεται  με  το  βλαστό  των φοινίκων  και  έτσι  τους  καταστρέφει.Τότε  άρχισαν  οι  ψεκασμοί  κατά  του  σκαθαριού ,στα φοινικόδεντρα  για  την προστασία  των φοινικοειδών.Αλλά  καταστράφηκε  η  μισή  Αττική μελισσοκομία από αυτούς   τους  ψεκασμούς σε   εποχή   που   μόνο  στους  φοίνικες   υπήρχε  άφθονη  γύρη,όμως  δηλητηριασμένη,από  τους   ψεκασμούς . Και  δεν  αναζητήθηκαν  ευθύνες  για  μια  τέτοια  οικολογική  καταστροφή ,που  πραγματικά   είναι, αφού  μιλάμε  για  μέλισσες.

Αυτή   η  αναφορά  είναι   εκτεταμένη   στην  αρθρογραφία μας,χωρίς  αποτέλεσμα.Όμως επαναλαμβάνεται για  να  παρακινήσει  τη  σκέψη ,αν  μπορούμε  να  περιμένουμε  κάτι για την  προστασία  της   μελισσοκομίας ,από  την  εφαρμογή αυτών  που  ισχύουν  στη νομοθεσία μας και είναι τα επόμενα :      

ΦΕΚ 248/Α/30/06/38,Απαγόρευση κοπής,εκρίζωσης,συλλογής φυτών  θυμαριού και  θρούμπης.

ΦΕΚ 975/1963/ΤΑ/2-11-63  Απαγόρευση κοπής  και  εκρίζωσης μελισσοτροφικών φυτών σε  όλο  το  κράτος:Ρίγανης,φασκομηλιάς τσάι  σιδερίτης βουνού.αλογοθύμαρου-σμυρνιά,ερείκι,χαμορείκι,σουσούρα,πιρένι,κλπ,δενδρόδης κοινώς ρείκι,κουμαριά κοινή,άγρια,γλυστοκουμαριά,άντρακλος,ευκάλυπτος.

Για τη  ρίγανη,σιδερίτη και  φασκόμηλο,επιτρέπεται  μετά  την ανθοφορία  τους ,αλλά  όχι  εκρίζωση για  οικιακή  χρήση  ή  εμπορία ,μετά  από  άδεια  του  Νομάρχη και  εισήγηση  της  αρμόδιας Δ/νσης  Γεωργίας και  μόνο για  έκταση που είναι πυκνόφυτη από   αυτούς  τους  θάμνους και  είναι σε  μεγάλη  ηλικία και  πρέπει να  ανανεωθούν,αλλά  σε  κάθε  περίπτωση απαγορεύεται  η  αποψίλωση  του εδάφους.

Κοπή  ευκαλύπτων για περίπτωση οικοδόμησης  συγκεκριμένων  χώρων,ευχερέστερης   κυκλοφορίας ή προβλημάτων  που  προκαλούν    ηλεκτροφόρα  καλώδια.

Απαγόρευση κοπής,εκρίζωσης και  συλλογής στις περεφέρειες :Θεσσαλονίκης,Ηπείρου,Κεντρικής,Δυτικής ,Ανατολικής Μακεδονίας  και Θράκης των  φυτών Πράσιον ξενικό  κοινώς Ασπροφόρκαλο,πικροφόρκαλο,σάρωμα  κλπ .οπως και  του Φλώμου.

Στα Κυκλαδικά  νησιά απαγορεύεται η κοπή και  εκρίζωση φυτών του γένους  Τεύκριον. Στη Βοιωτία ,Εύβοια,Νησιά  όπως  και  σε όλη  την Επικράτεια απαγορεύεται  η  εκρίζωση  και  κοπή του  Δεντρολίβανου.

Και άλλοι  νόμοι για  την  προστασία  των  μελισσοκομικών  φυτών  είναι οι  επόμενοι  δύο: 1)Π.Δ.190/198΄ ΦΕΚ 54/Α1/04-03-1981 Περί  χορηγήσεως  άδειας εγκατάσταση ποιμνιοστασίων,πτηνοτροφείων ή  άλλων συναφών  εγκαταστάσεων , όπως  μελισσοκομείων   εντός   δημοσίων   δασών ή δασικών  εκτάσεων

2) Νόμος  3208/2003  ΦΕΚ 303/2οο3 τεύχος  Α΄, Ρύθμιση τοποθέτησης των  μελισσοσμηνών.

Advertisements