Η ανάρτηση  αυτή   περιέχει  ερώτημα για  απάντηση,αλλά   πρέπει   να  προμελετηθεί το  περιεχόμενο της  προ-προηγούμενης ανάρτησης 10/2/2016  ,που  είναι»Γενετικά τροποποιημένο  καλαμπόκι και  η  επίδρασή  του στις μέλισσες  και  τα  προϊόντα  τους».

Οι δύο  αυτές  αναρτήσεις  συνταυτίζονται αλλά  και  διαφοροποιούνται  μεταξύ  τους  και  έτσι  προκύπτει  βάσιμη  απαίτηση  αναζήτησης    σωστής   μελισσοκομικής   πληροφόρησης  .

Η  Μελισσοκομική  Επιθεώρηση  στο 6 τεύχος  της, Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2014,σελίδα 402 ,αναφέρεται  στο  θέμα της  Ζάχαρης  και  της  Ισογλυκόζης  στα  μελίσσια ,που   επεξεργαζόμαστε   τώρα.Και δέχεται ότι  η  φυσική και  άριστη  τροφή  των μελισσιών  είναι το  μέλι  τους,αυτό  που  ξέρουν  και  συλλέγουν από το  φυσικό  περιβάλλον.

Όμως επειδή  η  ανθρώπινη  διαχείριση της   μελισσοκομίας προσδοκεί  από  τις  μέλισσες εισόδημα που  δικαιούται,παρεμβαίνει  η  υποβόσκουσα   πλεονεξία για  αύξηση του μελισσοκομικού  εισοδήματος και προχωρεί πέρα από  τη  ζάχαρη,  με  κανονισμούς  και  εποχικούς  όρους να αναζητεί άλλες  μελισσοτροφές ,καταχρηστικής  μελισσοκομικής  άσκησης ,τροφοδοτώντας  με Ισογλυκόζη,που  γιαυτήν   υπάρχει  ενημέρωση στην  ανάρτηση 10/2/2014 ,που  προαναφέρθηκε  στην  αρχή  αυτού  του  άρθρου.

Όμως  αυτή  η  ισογλυκόζη παράγεται   με  ενζυματιική υδρόλυση αμύλου  καλαμποκιού. Και  είναι μείγμα   γλυκόζης  και  φρουκτόζης,που   βγήκε  στη  μελισσοκομική  πρακτική τη  10ετία   του  1960 και  αρχικά  χρησιμοποιήθηκε  το  υδροχλωρικό  οξύ να  μετατρέψει  το  άμυλο  του  καλαμποκιού σε ζάχαρα.Αλλά με  νεώτερη  μέθοδο αυτό  γίνεται  με   ένζυμα ,όπως   α-αμυλάση και   η  γλυκοαμυλάση,για την  μετατροπή  το  αμύλου  σε  γλυκόζη  και  φρουκτόζη με  το ένζυμο  ισομεράση,επιλέγοντας  μετατροπές στα σκευάσματα  αρχικά 90% φρουκτόζη και  10% γλυκόζη,αργότερα 55% φρουκτόζη και  45% και  τέλος 42% φρουκτόζη και 48% γλυκόζη. Και  μετονομάστηκε  σε  ζάχαρη  καλαμποκιού αρχίζοντας τη  διάθεσή  της  στη  φτήνια το  1970 με  αραίωσή  της σε  νερό, που  η  χρήση  της  αυξήθηκε  τη  10 ετία  του 1980. Και   επειδή  η  ισογλυκόζη  μοιάζει με  το  μέλι,άρχισε  να  κυκλοφορεί  ευρύτατα  σαν μέλι (νοθείας).

Όμως  αυξήθηκαν και  οι  τεχνικές για  την  ανίχνευση  ισογλυκόζης στο  μέλι, που  αρμόδιες  αρχές φυσικά  θα  γνωρίζουν αν   γίνονται  έλεγχοι προστασίας  των  καταναλωτών  από  αυτή τη  νοθεία.Και  ακόμη  έχουν  προωθηθεί ερωτήματα από τους  μελισσοκόμους για  την  ασφάλεια της  ισογλυκόζης  σαν  μελισσοτροφής. Που  αυτό το  υποστηρίζει  και  αυτή  η  ανάρτηση.

Ακόμη σε  εργαστηριακή σύγκριση διαπιστώθηκε  ότι μειώνεται  η διάρκεια  της  ζωής   των  μελισσιών με  το  σιρόπι  σουρκρόζη και  χρειάζονται έρευνες  για τις  επιζήμιες   συνέπειες  της χρήσης   ισογλυκόζης  στη  μελισσοκομία,αλλά  και  σε άλλα  τρόφιμα , όπως  και  σε  γλυκαντικά, αλλά και  σε  αναψυκτικά.

Άς πληροφορηθούν  λοιπόν οι  μελισσοκόμοι , αλλά   και  οι  καταναλωτές ,πόσο  επικίνδυνη  είναι   η κατανάλωση ισογλυκόζης, έχοντας  υπόψη, ότι το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ  και  το  Πανεπιστήμιο της Αριζόνας ,διαπίστωσαν  τα  εξής:

.Το  σιρόπι  από  ζάχαρη αυξάνει  τη  συλλογή  γύρης  και  την   ωοτοκία  των  μελισιών.

.Η  Ισογλυκόζη,που έχει  διαδοθεί   σαν   τροφή  των  μελισσιών συμφέρουσας  τιμής και  εύκολου χειρισμού,διατηρείται έτοιμη  σε  δεξαμενές διάθεσης  για  τροφοδοσία,σε μορφές χρήσης  ΗFCS-55  δηλαδή 55%  και  η  φρουκτόζη  45 %,δεν  κρυσταλώνει  εύκολα και  ,έχει  χαμηλό  ΡΗ υψηλής οσμοτικής  πίεσης και  δεν  ξινίζει.

Σε μελέτες βρέθηκε  ότι οι μέλισσες έζησαν   περισσότερο  και έχτισαν περισσότερες κηρήθρες με το  σιρόπι  ζάχαρης σε  σχέση  με την  ισογλυκόζη,ότι  η  ισογλυκόζη  σε  δεξαμενές αναπτύσσει  ΗΜF,οι μέλισσες ελκύονται  περισσότερο με  το σιρόπι  της  ζάχαρης και  αναπτύσσουν  γόνους.

ΠΗΓΗ:Μελισσοκομική  Επιθεώρηση Νοεμβρίου -Δεκεμβρίου 2014,σελ .402-404.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements