Αυτές  οι αναλύσεις,συνοπτικά γίνονται  για  να  διαπιστωθούν:

α) Η αγωγιμότητα,που  προσδιορίζει το  ανθόμελο από  το  μέλι   μελιτώματος, που  είναι πεύκου,ελάτου βελανιδιάς κ.λ.π.

β) Τό  ένζυμο  διαστάση και  το  HMF (Υδροξυμεθυλοφουρφουράλη=δείκτες) για  να  διαπιστωθεί   η  παλαίωση(φρεσκάδα) του  μελιού και  αν  έχει  υποστεί  θέρμανση,που  αυτή  προκαλεί  αλλοίωση  στα  πολύτιμα  οργανοληπτικά  στοιχεία  που  έχει  το  παρθένο  μέλι.

γ) Τα  ποσοστά   γυρεοκόκκων θυμαριού για  να  διαπιστωθεί η  βοτανική  προέλευση  του   θυμαρίσσιου,μελιού.

δ) Τα υπολείμματα  φαρμάκων και αντιβιοτικών ,για  να  διαπιστωθεί   η  γνησιότητα και  ασφάλεια  του  προϊόντος.

Αλλά  το  μέλι μπορεί  να  αναλυθεί  και  για   υγρασία,(pH=πεχά ,που  λέμε),τέφρα ,οξύτητα (ελεύθερη και  ολική),σάκχαρα (γλυκόζη,σουρκρόζη,φρουκτόζη),προλίνη?,ιμβερτάση ? και  άλλα  χαρακτηριστικά που  δίνουν  πρόσθετες  πληροφορίες,όχι  ιδιαίτερα χρήσιμες,ελάχιστα  απαραίτητες για  τον  ποιοτικό  έλεγχο  του μελιού.

Οι  αναλύσεις  αυτές  γίνονται σε  κρατικά αλλά  και ιδιωτικά   εργαστήρια,που  τα  πιο  γνωστά  είναι το  Γενικό  Χημείο  του Κράτους, το   Εργαστήριο Μελισσοκομίας-Σηροτροφίας του  Αριστελείου Πανεπιστημίου  Θεσσαλονίκης και  το ΜΑΙΧ  Κρήτης…(Κόστος   σε  ευρώ το  2004:Για αγωγιμότητα 8,45,διαστάση 16,50,ΗΜF 12,70,γυρεόκοκκοκους θυμαριού 25,42,υπολείμματα  κηροσκορίνης 67,80  κλπ + 18% ΦΠΑ.επί  όλων…(έτσι για  να  μη  χανόμαστε).

Όμως  παρά  το  μικρό ! κόστος των  αναλύσεων, η  συμβουλή είναι ,ότι το  μέλι είναι   αγνό,φυσικό ασφαλές  για τον  καταναλωτή,έτσι  που  περιττεύει κάθε  ανάλυση,όταν έχει σιγουριά  ο  μελισσοκόμος.

Αλλά  χρειάζεται  και  το Κράτος να  έχει  το  ζήλο και   τη   δραστηριότητα   να   συμμαζεύει  τα  «μελισσοκομικά  παράσιτα «, που  ροκανίζουν  τη  Μελισσοκομία μας,εκ  των  έσω  και  των  έξω.

Advertisements