Αυτό γίνεται  με ένα τρόπο ΤΟΞΙΚΩΣΗΣ των  μελισσών από  τα  ΝΕΟΝΙΚΟΤΙΝΟΕΙΔΗ ,μέσω   της  ΣΤΑΓΟΝΟΡΡΟΙΑΣ,που  αυτό επιβεβαιώνεται και  προκαλεί  φόβους.

Σε  επιστημονική συνάντηση αναφέρθηκαν  οι τρόποι  έκθεσης  των  μελισσών στα   ΝΕΟΝΙΚΟΤΙΝΟΕΙΔΗ,που   αυτό γίνεται με  τη  σταγονόρροια που  είναι  φαινόμενο  όλων   των  εποχών και  σε  πολλά  είδη  φυτών:

.Η σταγονόρροια, δηλαδή  το υγρό  που εκκρίνουν τα  ξυλώματα  των  φυτών  στις   άκρες των  φύλλων  τους,μέσα  από ειδικούς   κυτταρικούς   δρόμους.

.Σε  τέτοιες   σταγόνες βρέθηκαν  μεγάλες  ποσότητες   νεονικοτινοειδών,που  είχαν  χρησιμοποιηθεί για   τη  επικάλυψη των  σπόρων   των  φυτών.

Οι  Μέλισσες πίνουν  αυτές  τις σταγόνες αφού  χρειάζονται  αρκετό   νερό  το  πρωϊ,γιατί:

α) Διαλύουν  το  μέλι  και  το  νέκταρ,για  να  ταγίσουν   το  γόνο

β)Διψάνε ,αφού  έχουν  κουραστεί από την προσπάθεια να  ζεστάνουν  το  γόνο όλο  το βράδυ και

γ)Οι   παραμάνες  μέλισσες χρειάζονται  νερό για  την  επεξεργασία  της  γύρης και  την παραγωγή  βασιλικού  πολτού,αλλά  και  ο  βασιλικός  πολτός περιέχει  νερό πάνω  από 50%.

Παρατηρήθηκε  λοιπόν,ότι  σε  αναζήτηση   νερού το  πρωί  οι  μέλισσες,πέρα  από  το διαθέσιμο  νερό που υπάρχει,συλλέγουν σταγόνες  από   τις  άκρες  των  φύλλων των   δέντρων που  παρουσιάζουν  αυτή   αυτή  τη  σταγονόρροια και  λειτουργεί  σαν  δροσιστικό στα  φυτά και  αυτές  τις  σταγόνες  τις  συλλέγουν  οι  μέλισσες,επομένως  πίνουν  νερό  από  δημητριακά.

Αλλά και  με  την  εξάτμιση  αυτών των  σταγόνων από από  τις  άκρες  των  φύλλων και  όσο  τα  νεονικοτινοειδή  παραμένουν, το  πρόβλημα   αποκτά  χρονική  διάρκεια   και  γίνεται  εντονότερο όταν  υπάρχουν  καλλιέργειες  νεονικοτινοειδών και  πόσο  αυτές  οι  ουσίες παραμένουν  και  επιδρούν  αρνητικά σε άλλους  οργανισμούς.

Τα  νεονικοτινοειδή περνούν  στις μέλισσες  μέσω  του  νερού,αλλά  και με  άλλους  τρόπους,όπως από  σπόρους  που  δεν  ενσωματώθηκαν στο  έδαφος,που παρασύρθηκαν  από  το νερό ή   βρέθηκαν  στο νερό,από  σπόρους  που είναι   σε  μέρη  των  χωραφιών και  δεν  είναι  δυνατό  να  φυτρώσουν,όπως  στις ρόδες  των  τρακτέρς.

Όμως  νεονικοτινοειδή εκτός  από  τις  επικαλύψεις  των  σπόρων,χρησιμοποιούνται και  σε  ψεκασμούς,όπως  το  θειακλοπρίντ  και  έτσι  είναι  συνεχώς διαθέσιμο στα  φυτά  για  τις  μέλισσες,στα  φυτά   του  εδάφους,στο  νερό και  επηρεάζουν  και  άλλους  οργανισμούς που   δεν  είναι  στόχοι.

Η έρευνα   έδειξε  ότι οι  μέλισσες   μετά  την  έκθεσή  τους στα  νεονικοτινοειδή πεθαίνουν.Παραμένουν  όμως  στο  έδαφος  οι  ουσίες νεονικοτινοειδών,που  μέσω  της  σταγονόρροιας περνούν στα   φύλλα  των  φυτών και  από   εκεί  στις  μέλισσες,δηλαδή  το  φορέα  της  ζωής  όπως    τη  φανταζόμαστε  γενικά και  συστηματικά  τη  χάνουμε ..

Πηγή: Μελισσοκομικό Βήμα της  ΟΜΣΕ,τεύχος 44 ,σελ. 38.-

Advertisements