Οι μέλισσες  πέρα  από  τα  μελισσοκομικά  προϊόντα τους  συμμετέχουν  σημαντικά και  στην  παραγωγή  τροφίμων σαν  επικονιάτριες μεγάλου  αριθμού καλλιεργειών.

Όμως  ισότιμη είναι  και  η  προσφορά  τους στην  παραγωγή μελιού  με τη  συνεργασία   των   μελισσοκόμων ,που   διαχειρίζονται  τη  Μελισσοκομεία  και έχουν  προωθήσει  σημαντικά   αυτόν  τον  κλάδο  της  πρωτογενούς  παραγωγής.

Αυτή η διαχείριση των  μελισσιών από  το  μελισσοκόμο επιδιώκει   την  αύξηση  του   πληθυσμού   των  μελισσιών ,αφού  τα  δυνατά  μελίσσια εισκομίζουν αυξημένη  συλλογή  νέκταρος,αλλά   αυτή    η αύξηση   του  πληθυσμού   αποτελεί  και  παράγοντα αρνητικό  για  τη  συλλογή  εισοδήματος,επειδή  ο  πολλαπλασιασμός   των  μελισσιών  κάνει   δυνατά  μελίσσια και  τα  δυνατά  μελίσσια   από  τη  φύση  τους   διασπώνται, δηλαδή  σμηνουργούν , για   να αποτελέσουν  νέα  μελίσσια .Και  αυτός  είναι  ο   φυσικός  τρόπος πολλαπλασιασμού    των  μελισσιών .Αλλά τα  μελίσσια   που πολλαπλαιάζονται ,σμηνουργούν  και φεύγουν  από   το  μελισσοκομείο δεν προσφέρουν   εισόδημα στο  διαχειριστή   μελισσοκόμο,αλλά   και  για  το  σύνολο  του   μελισσοκομείου   είναι απώλεια  κεφαλαίου  και  εισοδήματος,εμπλουτισμός  όμως  στη  Μελισσοκομία  της  ΦΥΣΗΣ.

Έτσι , ο  Μελισσοκόμος  σαν  διαχειριστής  των   μελισσιών  του ,  έχει  επινοήσει  τρόπους ματαίωσης  αυτών   των  αφεσμών   που  ετοιμάζουν  τη  σμηνουργία  τους ή  τη  σύλληψη  τους  και  την  επανένταξή  τους  στο μελισσοκομείο   (που  δεν  χρειάζεται   να   παραθέσουμε  αυτές  τις  διαδικασίες σαν   ειδικές   λεπτομέρειες).

Προκύπτει  λοιπόν  σαν  μελισσοκομικό  αξιωμα, ό,τι   η  παραγωγή   μελιού  προέρχεται από   δυνατά  μελίσσια  και  είναι   αυτά  που  δε  σμηνούργησαν  και  έχουν  πληθυσμό  που  θα  φέρει   ικανοποιητική   συλλογή.

Α λλά    υπάρχουν  και   μελίσσια  αδύνατα  σε  πληθυσμό  που  και    αυτά     θα  φέρουν  μικρότερη    παραγωγή ,αλλά  όταν  συνενωθούν  από  το  μελισσοκόμο   γίνονται    δυνατά   και    συμμετέχουν  στην  συλλογή -παραγωγή  μελιού.

Έτσι  λοιπόν,που  ο  μελισσοκόμος ενδιαφέρεται για   εισόδημα ,πρέπει  να  ματαιώσει  τις   απώλειες  από  σμηνουργίες,να   εξασφαλίσει  και  να   αναπτύξει  τα  μελίσσια  του   σε  σωστό  χρόνο ,  για  να   είναι  παραγωγικά,  αλλά   και  να  συνενώσει    τα  μελίσσια  που έχουν   καθυστερήσει   για   τον  ίδιο  λόγο,κρατώντας    όμως   σε  κάθε  συνένωση την  καλύτερη   βασίλισσα.

Την άνοιξη  λοιπόν πρέπει να  γίνεται εντατική διεγερτική  τροφοδοσία   για   αύξηση   του πληθυσμού   που  θα   συλλέξει  την  παραγωγή   του  εισοδήματος του  μελισσοκομείου ,   αλλά   και με    κατάλληλους  ελέγχους πρέπει  να   αποφύγει    τις   σμηνουργίες  που   αυτές μειώνουν  τη δύναμη  του    μελισσοκομείου  και  συνακόλουθα τη  συλλογή  του  μελιού.

Η σοδειά του  μελιού δεν  εξαρτάται  μόνο από  τον  αριθμό  των   κυψελών   που  θα  συμμετέχουν  στη  συλλογή,αλλά  από  το   δυναμικό τους,που   για  τον  ίδιο  σκοπό  του  εισοδείματος γίνονται   και  οι  συνενώσεις   των   καθυστερημένων    στην  ανάπτυξή  τους,ώστε  να  γύνουν πιο  δυνατά -αποδοτικά σε  παραγωή  μελιού.

Όμως  και   για την  αποφυγή  της σμηνουργίας πρέπει  να  αποφεύγεται  και  η  ασύμετρη , βιαστική   ανάπτυξης  των  μελισσιών ,που και   αυτή   απαιτεί    ελεγχόμενη  τροφοφοσία. Και    για τη  διευκόλυσνη  σε αυτό  το  σκοπό προτείνονται οι  ακόλουθοι  χειρισμοί:

α)Σε δυόροφα  μελίσσια   που   η  βασίλισσα  και  ο  γόνος   είναι  στο  πάνω  πάτωμα    κάνουμε  αναστροφή   για   να   βρεθεί στην  κορυφή  το σχετικό  άδειο πάτωμα ,  που  είναι  κάτω ,και  έτσι  να  προκύψει   πάνω   ο  διαθέσιμος  χώρος για   αποθήκευση  μελιού.

β)Διαχωρισμό  στα  μελίσσια  που αναπτύχθηκαν   έντονα  την  άνοιξη,για  να  μη  προλάβουν   να  σμηνουργήσουν αφού ο διαχωρισμός  είναι  μείωση  της   δύναμης.

γ)Εξίσωση μελισσιών   με  μεταφορά γόνου   και  μελισσών από  τα  πρόωρα  δυνατά στα  αδύνατα,που  έτσι δυναμώνουν,  τα  αδύνατα , αλλά   και τα  δυνατά   αδυνατίζουν να  μη  σμηνουργούν.

δ)Διατήρηση  νέων,δυνατών   βασσιλισών ,που  παράγουν  βασιλίκή  ουσία αποφυγής    παραγωγής   βασιλικών  κελιών.

Οι καλές  βασίλισσες συμβάλλουν  στην  παραγωγή  μελιού.Και   βρέθηκε  ότι   και  εγκλωβισμένη  βασίλισσα σε  μελίσσι χωρίς   γόνο,με  τη  φερεμόνη της διέγειρε   τις  μέλισσες  σε  αναζήτησης  τροφής και  οι  βασίλισσες  που  γερνούν  πρέπει να  ανανεώνονται στη  διετία  ,γιατί   αυτή  η  ανανέωση   της  βασίλισσας   θα   καθυστερήσει   και  τη  σμηνουργία.

Επίσης  οι   άδειες  κηρήθρες που  τοποθετούνται  στον πάνω  όροφο της  κυψέλης  διεγείρουν  τις  μέλισσες   για  περισσότερη  συλλογή  μελιού.

Και κλείνοντας,προσθέτουμε  ότι  η  άριστη λύση  είναι να  συμπέσει η  πληθυσμιακή  ανάπτυξη  του  μελισσιού με  μεγαλύτερη  νεκταριέκκριση ,που  το  κριτήριο  της  επιτυχίας είναι να  συμπέσει  η   ανάπτυξη  του  μελισσιού με  την  πρόληψη  της  σμηνουργίας.

ΠΗΓΗ:Μελισσοκομική  Επιθεώρηση Νοεμβρίου  1997 σελ. 481 (μέχρι   εκεί  έφθασε  η  αναζήτησή μας !)

 

 

 

 

 

Advertisements