ΒΑΣΙΛΟΤΡΟΦΙΑ ΚΑΙ   ΑΝΑΓΚΕς ΣΕ  ΚΗΦΗΝΕΣ

Μετά  από  πολλά χρόνια  έρευνας εγκαταλήφθηκε   η  άποψη ότι   ο  ικανότερος  κηφήνας σε  εναέρια  σύζευξη με  την  παρθένα  βασίλισσα   την  εφοδίαζε  με  σπέρμα,για  όλη  τη  ζωή  της.

Και  έγινε  δεκτή   η  σύζευξη  της βασίλισσας   με   5-10 κηφήνες,αλλά  στη  συνέχεια νέες  εργασίες  έδειξαν ότι  ο  αριθμός  των  κηφήνων σύζευξης   με   τη βασίλισσα κυμαίνεται από 15-20,που  αυτό  προσδιορίστηκε από  εξέταση  του DNA των  σπερμίων στην  σπερμοθήκη πολλών  βασιλισσών.Και  ότι ο  αριθμός  αυτός  των  σπερμίων κειμένεται από  5-7 εκατομμύρια ,με  μέσο όρο 5,73 εκατομμύρια και  στο  σπέρμα  κάθε   κηφήνα   βρέθηκαν   περίπου  10  εκατομμύρια.

Από  όλα  αυτά  προέκυψε  συμπέρασμα ότι  από  το  σπέρμα των  κηφήνων   κατά  τη  σύζευξη με  τη  βασίλισσα μόνο  3% καταλήγει  στη  σπερμοδόχο  κύστη  της βασίλισσας (10 εκατομμύρια χ 20 κηφήνες = 200 εκατομμύρια  σπέρματα,σε  συγκριση με  τα  6  εκατομμύρια  περίπου   που  καταλήγουν  στη  βασίλισσα ,για να  χρησιμοποιηθούν  στην  υπόλοιπη  ζωή  της).

Επομένως,  γενικότερα καταδεικνύεται   η  ανάγκη ύπαρξης  μεγάλου  αριθμού   κηφήνων σε  περιόδους  και περιοχές   εκτροφής  βασιλισσών.  Το  τελευταίο προκύπτει   από  συμπεράσματα έρευνας σχετικά με  την  επίδραση του   παρασιτισμού  από  βαρρόα ,καθώς  και  τη  χρήση  ακαρεοκτόνων για  συμπεράσματα   της  έρευνας επίδρασης του παρασιτισμού βαρρόας   και  χρήσης  ακαρεοκτόνων, για  την  καταπολέμησή της ,στη   μακροβιότητα    των   κηφήνων.

Είναι γνωστό  ότι  οι  κηφήνες  είναι  ώριμοι  σεξουαλικά μετά   την   ηλικία  12-18 ημερών περίπου, την  εποχή  δηλαδή που πετούν  οι  νεαρές   βασίλισσες για  να  συζευχθούν,που απαιτείται  μεγάλος  αριθμός   κηφήνων  ηλικίας των    12-18 ημερών.Αλλά οι  απώλειες σε  κηφήνες ηλικίας   5-11 ημερών  είναι  μεγάλες,κάπου   47% σε  μελίσσια  χωρίς  προσβολή  βαρρόα ,που  φθάνουν κάπου  στο  70% τα  προμβημένα μελίσσια.

Οι  απώλειες των  κηφήνων ηλικίας 12-18 είναι  μεγαλύτερες σε προσβλημένα  από  βαρρόα  μελίσσια και  μόνο  το 20%  αυτών επιβιώνει.

Υπολογίζοντας ότι  σε  προσβλημένα  μελίσσια μόνο  το 58% του  κηφηνογόνου εκκολάπτεται σε  ζωντανούς κηφήνες,βγάζουμε συμπέρασμα ότι 58χ20% μόνο το 11 % του  κηφηνογόνου σε παρασιτισμένα  μελίσσια από  άκαρι εξελίσσεται  σε ώριμους  σεξουαλικά κηφήνες .

Η εφαρμογή  του   Φλουβαλινέιτ με  τις   ταινίες  Απιστάν    είναι  ίδιας  δραστικής  ουσίας με  το  Μαυρίκ  και  έχει  αποτέλεσμα την  εκκόλαψη  κηφήνων με  σωματικό  βάρος μικρότερο  κατά 5%.Ενώ  και ο  αριθμός  των ζωντανών  κηφήνων   που εκκολάπτεται  είναι  μικρότερος ,δηλ. 87% σε  σύγκριση με  το 97% σε  μελίσσια χωρίς  εφαρμογή  ακαρεοκτόνων.

Απαιτείται επομένως   μεγάλος  αριθμός   κηφήνων για  την  επιτυχία  σύζευξη  της  βασίλισσας,με  χωρίς  προσβολή από   βαρρόα και  εφαρμογή  των  ακαρεοκτόνων  νωρίς,πριν ξεκινήσουν  τα  μελίσσια την  εκτροφή  γόνου.

Και  το  συμπέρασμα  αυτό είναι  χρήσιμο όχι   μόνο σε  βασιλοτρόφους ή  σε  όσους  κάνουν  βασιλοτροφία σε  μεγαλη έκταση για   δική  τους   χρήση,αλλά  και  σε  όλους τους  μελισσοκόμους,περισσότερο  σε  αυτούς που  έχουν   τα  μελίσσια  τους σε  απομονωμένες   περιοχές με   λίγα    ξένα  μελισσοκομεία  στη  γειτονειά  τους.-

ΠΗΓΗ:Μελισσοκομική  Επιθεώρηση Ιουνίου  1999,σελίδα  289

 

 

Advertisements