Πανεπιστημιακή  μελέτη δείχνει ότι  οι  μέλισσες σε  συντριπτική   πλειοψηφία  συλλέγουν γύρη  από  φυτά που  δεν  καλλιεργούνται,ακόμη σε  περιοχές που  επικρατεί  το  καλαμπόκι και  η  σόγια  ,που  η  γύρη  τους  είναι σταθερά  ρυπασμένη από  μία  σειρά αγροτικών και  αστυκών φυτοφαρμάκων σε  όλη  την  καλλιεργητική  περίοδο.

Ειδικοί  του  κλάδου  της  εντομολογίας στην  Ιντιάνα  τοποθετώντας   κυψέλες μελισσιών  σε  κατάλληλες  θέσεις  και  για  16  εβδομάδες συνέλεξαν  γύρη, για  να  εξακριβώσουν  τις πηγές  γύρης  που  επέλεγαν  οι  μέλισσες και  αν αυτές  περιείχαν  φυτοφάρμακα.

Η   συλλογή   των  στοιχείων    γινόταν   κάθε  εβδομάδα και    από  Μάϊο έως  Σεπτέμβριο,από  μελίσσια  τοποθετημένα  σε  μη  καλιεργημένους αγρούς,στο  σύνορο μιας  καλλιέργειας καλαμποκιού που  οι  σπόροι  του  είχαν  επικάλυψη από  νεονικοτινοειδή και  στο  σύνορο μιας  καλλιέργειας  καλαμποκιού που  οι  σπόροι  του    δεν   είχαν  επικάλυψη  με  νεονικοτινοειδή.

Η  συλλογή  ξεκίνησε  αρκετά μετά  τη  φύτευση για  να  αποφευχθεί  η  βαριά  μολυσμένη  σκόνη της  φύτευσης των  επικαλυμμένων  με  νεονικοτινοειδή σπόρων.

Τα δείγματα  έδειξαν ότι  οι  μέλισσες  συλλέγουν τη   συντριπτική   πλειοψηφία της  γύρης  από  ακαλλιέργητα   φυτά (συνολικά ταυτοποιήθηκαν  γυρεόκοκκοι από  30  οικογένειες  φυτών) κυρίως   από  τριφύλλι και  μηδική.

Οι  ερευνητές   βρήκαν 29   φυτοφάρμακα  στη  γύρη από  τον  αγρό με ακαλλιέργητο λιβάδι,29  φυτοφαρμακα  σε γύρη από  τον  αγρό  με το  επεξεργασμένο με νεονικοτινοειή καλαμπόκι χωράφια  και  31  φυτοφάρμακα  στη   γύρη από  τον  αγρό με  το   μη  επεξεργασμένο   με    νεονικοτινοειδή  καλαμπόκι.

Τα  ευρήματα  αυτά  δείχνουν  ότι  οι  μέλισσες  είναι  χρονίως  εκτεθημένες  σε  πολλά  φυτοφάρμακα  για  όλη  τη  σεζόν,που   έτσι τα   φυτοφάρμακα   γίνονται  σημαντικός  στρεσογόνος  παράγοντας για  τις  μέλισσες.

Τα  πιο  κοινά χημικά  προϊόντα που   βρέθηκαν  ήταν  τα  μυκητοκτόνα και  τα  ζηζανιοκτόνα.Από  τα  εντομοκτόνα τα  νεονικοτινοειεδή  και  τα  πυρεθροειδή ήταν  τα  πιο  κοινά  δείγματα  γύρης και   έχουν  τους  μεγαλύτερους  κινδύνους  για  τις  μέλισσες και  τα  δύο  είναι  τοξικά για  τις  μέλισσες και  διαφέρουν  με  τα  επίπεδα  κινδύνου.

Τα  νεονικιτινοειδή  είναι  τα  πιο  επικίνδυνα και  χρησιμοποιούνται  κυρίως  για  γεωργικές  εκτάσεις.

Τα  πυρεθροειδή επιλέγονται  για   κοντά  στα σπίτια και  είναι  πολύ  επικίνδυνα για  τις  μέλισσες.Η  μελέτη  έδειξε διακριτή  αύξηση των  πυρεθροειδών στον  Αύγουστο  και  το  Σεπτέμβριο,που  πολλοί  ιδιοκτήτες   σπιτιών   ψεκάζουν στον  κήπο  αυτές  τις  χημικές  ουσίες για  τα  κουνούπια,τις  σφήκες και  άλλα  παράσιτα . Η γύρη  και  από  τις  τρεις  περιοχές περιείχε  επίσης  DEET ,που  είναι το  δραστικό  συστατικό   στα  περισσότερα  εντομοαπωθητικά..

Η συνδυασμένη  παρουσία  όλων  αυτών, είναι  άγνωστο  τι  προκαλεί στις  μέλισσες,επισημένουν  οι  ερευνητές ,που  δεν  αξιολόγησαν  την  κατάσταση  υγείας μελισσιών  σε  αυτή  τη  μελέτη.

Το τελικό  συμπέρασμα  είναι   ότι  όσο  δεν υπάρχει σωστή  διαχείριση  του  προβλήματος  των   φυτοφαρμάκων οι  μέλισσες  θα  συνεχίσουν  να  χάνονται.-

 ΠΗΓΗ :Μελισσοκομικό  Βήμα,τεύχος   81 Ιουλίου- Αυγούστου ,2016 σελ..44-45………

…>>>Όμως  και  η Μελισσοκομική  Επιθεώρηση,τεύχος  2,Μαρτίου-Απριλίου   του 2010, σελίδα 133 παρουσιάζει και  άλλες  προεκτάσεις   στο  πρόβλημα  αυτής   της  ανάρτησης που   είναι  χρήσιμο για  συνδυασμό να  παρατεθεί  με  τα  επόμενα:

ΔΑΚΡΥΡΡΟΙΑ ΤΩΝ  ΦΥΤΩΝ   ΚΑΙ   ΝΕΟΝΙΚΟΤΙΝΟΕΙΔΗ

Τα  φυτά προσλαμβάνουν  νερό  με  το   ριζικό  τους σύστημα και  μέσα  από   ειδικούς  αγωγούς   που  έχουν το  διοχετεύουν σε όλο τον οργανισμό  τους  και με  ειδικά ρυθμιζόμενα  ανοίγματα των  φύλλων  που  λέγονται  στομάτια το   εξατμίζουν  στον  αέρα.Είναι το   φαινόμενο  της   διαπνοής των  φυτών.

Αλλά  σε  περιπτώσεις  υψηλής  υγρασίας  και  όταν  το  περιβάλλον  είναι  κορεσμένο,τότε  σταματά  η  διαπνοή και  προκύπτει  πίεση  από  το  ριζικό  σύστημα προς  τα  επάνω,που  σπρώχνει  το  νερό και παρουσιάζεται  πλέον  με  μορφή σταγόνων πάνω  στα  φύλλα.Και  αν  αποδειχτεί ότι  οι  μέλισσες   χρησιμοποιούν αυτό  το  νερό των  σταγονιδίων για  τις  ανάγκες  τους,αυτό  έχει σημασία γιατί  είναι  και λόγος που  χάνονται οι  μέλισσες τα  τελευταία  χρόνια,που βρέθηκε  από  τον  καθηγητή GIROLAMI στην  Ιταλία,ότι  στο  νερό  των   φυτών  του  καλαμποκιού που  οι  σπόροι  είχαν  επενδυθεί  με  νεονικοτινοειδή μεταφέρθηκαν  οι  αντίστοιχες  δραστικές  ουσίες.

Συγκριτικά:  Σε φυτά  που  ήταν  επενδυμένα με   θειαμεθοξάμ και  ιμιντακλοπρίντ βρέθηκαν  ποσότητες  εντομοκτόνου στο  ύδρωμα  των   φυτών από 10  mg /Ι  μέχρι 100 mg /l και  σε αυτά  με  Ιμιντακλοπρίντ  μέχρι  200 mg/I ,που οι  ποσότητες  αυτές  ισοδυναμούν  με  εκείνες των  συνηθισμένων   ψεκασμών και  αν  οι  μέλισσες  πάρουν  το  νερό  για  δική  τους  χρήση θα  πεθάνουν  μέσα  σε  λίγα  λεπτά  της  ώρας λέει  ο  καθηγητής στην   εργασία  του  που  δημοσίευσε τον  περασμένο   Οκτώβρη  στο  περιοδικό j Εcon.Entomol :1808-1815(2009).Τα  σχετικά  στοιχεία προέρχονται  από το το  περιοδικό Imkerei-Technik Magazin technik  40 2009.

Aν  αποδειχθεί  κάτι  τέτοιο ,πάνε  περίπατο  όλα  τα  μυθιστορήματα  που  μέχρι   τώρα έχουν  ακουστεί και  γραφεί για  κινητά  τηλέφωνα   και  άλλες  τέτοιες  δοξασίες,που  συνδέθηκαν  με  το  σύνδρομο   κατάρρευσης…

Αλλά  αφού  υπάρχει  το εντομοκτόνο  στο  νερό φύλλων,μήπως  θα  έπρεπε  να   ψάξουμε  και  στο  νέκταρ.Εκτός αυτού αν  κόψουμε   ένα  βλαστό  από ένα  φυτό,το  τραυματίσουμε δηλαδή,τότε  παρατηρούμε  ότι  τρέχει  ένα  μείγμα από  νερό  και  τροφές του  φυτού ,που  αυτή  τη  στιγμή  βρίσκονται στους  αγωγούς.

Όταν  θερίζουμε  το  καλαμπόκι, που  είναι  μάλιστα  και  χλωρό  ακόμη,μήπως  μετά  οι  μέλισσες  επισκέπτονται τα  καλάμια που  απόμειναν για  να  πάρουν  το  χυμό  τους? Αξίζει  να  το  ερευνήσουμε η  όχι?

(Ενωποίηση   συναφών  αναρτήσεων που  αναφέρονται  στο  σύνολο  του  θέματος)

ΑΝΑΡΤΗΣΗ 3/9/2016

tomelissi wordpress.com,t.voliotis

Advertisements