Το Σεπτέμβρη μειώνονται   οι  σκληρές  συνθήκες  του καλοκαιριού και  αρχίζει  η  ανασυγκρότηση   των  μελισσιών που    με  τον  Οκτώβριο   είναι  οι  μήνες παραγωγής μελιού   πεύκου και  αν   ευνοηθεί  η  έκκριση   των  μελιτωμάτων  του, προκύπτει και  διπλός  τρύγος.Αλλά   για  αυτό  το  εξάμηνο  πρέπει  να  γίνουν  και  κατάλληλες  ετοιμασίες για  το  καλό  ξεχειμώνιασμα  των  μελισσιών,δηλαδή  να  ανανεωθεί  ο  πληθυσμός και  να  εξασφαλιστούν  αποθέματα   τροφής.

Στη χώρα μας  υπάρχουν  αξιόλογες μελιτοφορίες ,όπως ρικιού ,χαρουπιάς,ακονιζιιάς,κισσού,που   αφήνουν  αποθέματα τρύγου για   την  τροφοδοσία   μελισσιών,αλλά  σε  άλλα  μέρη  ίσως  να χρειάζεται συμπληρωματική  τροφοδοσία  με  σιρόπι  και   υποκατάστατα γύρης.

Αλλά  στην  εποχή  αυτή  είναι δυνατή  και  η  παραγωγή βασιλισσών  καλής  ποιότητας,αν  εξασφαλιστεί  καλή τροφοδότηση και  πληθυσμός   κιφήνων  σύζευξης των  βασιλισσών,που  δεν  πρέπει  να  παραμεληθεί η  αντιμετώπιση  εχθρών και  ασθενειών των  μελισσών ,για να  είναι  παραγωγικά  τα  μελίσσια.

Μελίσσια που  έχουν λίγο πληθυσμό  και  πολύ  γόνο στήν  αρχή  του  Σεπτέμβρη,μπορούν  να  γίνουν  δυνατά   μέχρι  τέλους   του  Οκτώβρη, αν  υπάρχει  γύρη  και μικρή  νεκταροέκκριση.Είναι  όμως απαραίτητη η  διεγερτική  τροφοδοσία με σιρόπι,αφού τα  μελίσσια  πέρασαν δύσκολο  καλοκαίρι και έγιναν  παραφυάδες κοντά  στο  Σεπτέμβρη.

Η βασίλισσα   ωοτοκεί έντονα,αλλά  ο  γόνος προκύπτει  με κατανάλωση γύρης  και  μελιού.Και  η  δημιουργία  νέου  πληθυσμού στην κυψέλη  πριν  το χειμώνα,είναι  απαραίτητη  για  ξεχειμώνιασμα.

Και να  γίνει   ανάπτυξη  την  άνοιξη.  Αλλά  υπάρχει  και  δυνατότητα ισοδυνάμωσης  των  μελισσιών δίνοντας πλαίσια  με  γόνο από  δυνατά  μελίσσια  σε  αδύνατα,όμως  με προσοχή να  μη μεταφερθούν ασθένειες.

Μία  βασιλοτροφία παραγωγής  το Σεπτέμβριο μπορεί  να  αποδώσει  αρκετές    βασίλισσες αν  είχαν  ετοιμαστεί καλοθρεμμένοι  κηφήνες από  τις  καλύτερες  ,πιο  παραγωγικές κυψέλες.Που σαυτές  θα  εκτραφούν τα  βασιλικά  κελιά  ,για  εμβολιασμό.

Τα  κυψελίδια  η  ορφανά   που  θα  δεχτούν  τα  σφραγισμένα βασιλικά  κελιά πρέπει να  έχουν  τουλάχιστο μία κηρήθρα με  λίγο  μέλι και γύρη,μία  κηρήθρα  με  σφραγισμένο  γόνο και  το  ελάχιστο    2    κηρήθρες με  πληθυσμό 4.000-5000 μέλισσες.

Η συστηματική  τροφοδότηση με  σιρόπι και υποκατάστατο  γύρης πρέπει  να  μην  παραμεληθεί.

Πέρα  από   όλα  αυτά  πρέπει να  υπάρχει   και  έξω  ανθοφορία.

Οι  βασίλισσες    αν  συζευχθούν  μέχρι  τα  τέλη Σεπτέμβρη έχουν   τη  δυνατότητα  να  ωοτοκήσουν σε  αρκετές  κηρήθρες,που  θα  αξιολογηθεί  η  ποιότητά  τους .Και  αν  μέχρι τα  τέλη  του  Οκτώβρη προκύψουν   τρεις  κηρήθρες  σφραγισμένου  γόνου και  πληθυσμός που  να σκεπάζει 4  κηρήθρες σφραγισμένου  γόνου,τότε  είναι  εξασφαλισμένο  και  το   ξεχειμώνιασμα.

Η  απόκτηση  αυτών  των  μελισσιών είναι  δυνατό   να  προκύψει  και  στα μέσα Νοεμβρη.

Τα είδη  πεύκου   Τραχεία  και  Χαλέπεια  είναι  παραγωγικά.Η  πρώτη  είναι πιο  σταθερή σε  παραγωγή.Η  έκκριση  μελιτωμάτων είναι  κάθε  χρόνο  σταθερή,αλλά   εδαφολογικές  συνθήκες  την  επηρεάζουν..

Το  φθινόπωρο η  έκκριση πεύκων  είναι  πιο σημαντική   για  το  λόγο  ότι  οι  ανθοφορίες άλλων  φυτών  περιορίζονται.

Όμως,η προετοιμασία  για  το  πεύκο  απαιτει:

1)Να είναι  δυνατά  τα  μελίσσια  με  πολύ γόνο ,που   παρατείνεται  η  παραγωγή  τους  στα  πεύκα.

2)Να έχουν  μεγάλα  αποθέματα   γύρης για   την  υγεία  τους   και   το  μεγαλύτερο χρόνο  ζωής  τους

3)Να   αφαιρούνται  όλα  τα  πλαίσια  με  μέλι,όχι  αυτά  που  έχουν  και  γόνο.

4) Μετά   ένα   ή  δύο   τρύγους,πριν  εξαντληθούν τα  μελίσσια ,να  μεταφερθούν σε  ανθοφορίες  για  ανανέωση. Και  να  ανανεωθούν  με  διεγερτικές  πριν  τον  χειμώνα.

Το πεύκο  είναι   ευλογία   για  τη  μελισσοκομία ,αφού  είναι  παραγωγικό  σε  μέλι.Παράγει  μελίτωμα  όταν  δεν  υπάρχουν    μελισσοκομικά  φυτά και   στις  περιοχές του,δασικές   δεν  εφαρμόζονται   φάρμακα   καλλιεργειών,αλλά  η  έλλειψη  γύρης  στις  περιοχές  τους    είναι  καταλυτικό  πρόβλημα   για  την  εκτροφή   γόνου  και   ανανέωση  του  πληθυσμού  των  μελισσιών  που   υποστηρίζει   το   ξεχειμώνιασμά  τους .Και  οι  εργάτριες  κατά μέσο όρο  ζουν 35/40  ημέρες.

Τον  τελευταίο  λοιπόν  τρύγο του μελιού   τα  μελίσσια  πρέπει  να   φύγουν  από  τα  πεύκα.Αλλά     μελίσσια  με  πληθυσμό 15οοο -16οοο μέλισσες δεν  θα  προλάβουν  να  ζήσουν  μέχρι  τα  Χριστούγενα.Που  μόνο  οι  μέλισσες   του  λιγοστού   γόνου του  Νοέμβρη θα  υπάρχουν   γερασμένες και  ευάλωτες   σε  ασθένειες.

Αλλά   και  η  μεγάλη πυκνότητα  μελισσιών  στα  πευκοδάση φέρνει  παραπλάνηση  μελισσών και  επομένως  μετάδοση  ασθενειών.

Για   το  χειμώνα  πρέπει  να  εξασφαλίζονται αποθέματα  τροφής .Και  η  τιμή  του  μελιού είναι  μεγαλύτερη  από  της  ζάχαρης,που  συνηθίζεται  να   αποσύρεται  από  την  κυψέλη και να  γίνεται  τροφοδοσία  με ζάχαρη για   τη   δημιουργία   χειμερινών  αποθεμάτων ζάχαρης που  είναι  αραιωμένο και  παράγει  λιγότερο γόνο και  έτσι  μειώνεται,ο γόνος κατά  24%,μετρημένα.

Η    αξι0ποίηση  των  μελισσοκομικών  φυτών θα   βοηθήσει   την παραμονή  των  μελισσιών  στα  πεύκα και  πρέπει  προγραμματισμένα  να  εφαρμωστεί,με  προώθηση    των  γνωστών   και  παραδεκτών   γυρεούχων   φυτών που  ενδεικτικά  και  μόνο  αναφέρουμε τα  επόμενα:Ακονιζά,κισσός,ερείκη,χαρουπιά κλπ,κλπ,όσα  είναι.

Κλείνοντας,ευχαριστούμε    τον  κύριο  Πασχάλη  Χαριζάνη του  Γεωπονικού Πανεπιστημείου Αθηνών και  τη  Μελισσοκομική   Επιθεώρηση,τεύχος 5 Σεπτεμβρίου -Οκτωβρίου 2008,σελ. 316-318

ΑΝΑΡΤΗΣΗ: 6/9/2016

tomelissi.wordpress.com ,t.voliotis

 

 

 

 

Advertisements