Ο Δεκέμβριος  όμως που  φεύγει   είναι   ψυχρός  μήνας και  τα  μελίσσια   για να  ξεχειμωνιάσουν  σχηματίζουν  μελισσόσφαιρα  με  τροφές  και  μετακινούνται με  εναλλαγή για  να  μοιραστούν  το   ψύχος   και  τη  ζεστασιά   τους,που  έτσι   επιβιώνουν  το  χειμώνα τους.Αλλά   αυτή   τη  ζεστασιά  τους τη χρησιμοποιούν και  τα  παράσιτα  βαρρόα , που  ζουν  σε  βάρος   των  μελισσιών   και  φέρνουν  την  καταστροφή  τους οπότε  ο  μελισσοκόμος  πρέπει   να    ενδιαφέρεται  για  τη  καταπολέμηση  των  βαρρόα  και  την  προστασία   του  μελισσοκομείου  του.

Τα  βαρρόα  αναπτύσσουν  τους  γόνους  τους  μέσα   σε   κελιά  πλαισίων  των   μελισσιών  που   εκτρέφουν  κηφήνες , δηλαδή  αρσενικές  μέλισσες ,που  ζουν  από  τις  τροφές  των   κυψελών και  προορισμός  τους  είναι  να  γονιμοποιούν  τις  νέες  βασίλισσες ,αλλά  είναι  αδιάφοροι  να  καταπολεμήσουν  τα  βαρρόα   που  παρασιτούν  στα  κελιά  τους  και έτσι ξεχειμωνιάζουν  καταστρέφοντας  μελίσσια.

Ο  μελισσοκόμος λοιπόν , πρέπει  να καταπολεμήσει τα  βαρρόα   των  μελισσιών   που  παρασιτούν   στα   πλαίσια  της  κυψέλης  και   αυτό  το  κάνει  με  την  εφαρμογή   των  αναρτήσεών μας   16/12/2012 και   18/ 9/2015 ,που  είναι   σχεδόν  ίδιες  στα  βασικά  τους,δηλαδή   κάνουν  εφαρμογή  του  οξαλικού  οξέος  κατά  των των  βαρρόα , που  το  χειμώνα   ζουν  μέσα   στις    μέλισσες  και    πληθύνονται  καταστρέφοντας  μελίσσια .Αυτή  η  εφαρμογή   του  οξαλικού οξέος  είναι  αποτελεσματική   χωρίς  ανάγκη  επανάλειψης , αφού  τα     βαρρόα  παρασιτούν  πάνω  στα μελίσσια  και   είναι ευπρόσβλητα , ενώ  δεν  βλάπτουν  τις  μέλισσες   με   τις καθορισμένες   δόσεις   τους ,  που  όλη  αυτή    η  ενημέρωση  υπάρχει  αναλυτικά στις    προαναφερθείσες  αναρτήσεις.

Όμως ,μπαίνοντας   στην  άνοιξη που  προκύπτει  γέννα  των  μελισσών , παράλληλα    με    αυτές   πολλαπλασιασμός  και  των  βαρρόα ,  που  όταν  πληθύνουν  διαλύονται  τα  μελίσσια  από  αυτά   και  πρέπει  να  καταπολεμηθούν για  την  προστασία   των  μελισσοκομείων,αφού  προσβολή  1% στα  μελίσσια  από  τα  βαρρόα,των  ενηλίκων  μελισσών προκαλεί  ανασφάλεια  για  την  εξέλιξή  τους,για  το  λόγο  ότι   αυτή  η  προσβολή  που  επισημαίνεται  είναι  η ελάχιστη,  αλλά αυτή  που  περιέχεται  στις  κυψέλες  των  μελισσών   είναι  η  μεγάλη  προσβολή    που   αυξανόμενη συνεχώς   διαλύει  τα μελίσσια.

Και είναι  εύκολο    να  ανοίξουμε κελιά  και  να   μετρήσουμε  το  μέγεθος  μόλυνσης  από  βαρρόα , αλλά  καλύτερα  να  βασιστούμε    στις  μετρήσεις  ειδικών  κτηνιατρικών   κέντρων  για  ασφαλή  διάγνωση  και οδηγίες , που υπάρχουν  αυτά  τα  κέντρα  κατά περιοχές και  τέτοιες   προσβολές   μολύνουν  τα  προϊόντα   και   καταστρέφουν  τα  μελίσσια  και  τη  μελισσοκομία.

Υπάρχει  τρόπος  για  την  προστασία   των   μελισσοκομείων  από  τα  βαρρόα  που  παρασιτούν  σε  αυτά,με  τις  επόμενες  επεμβάσεις:

1. Τακτική ανακύκλωση  των  μαύρων  και   κακοχτισμένων κηριθρών, που  σε  αυτά  φωλιάζουν  τα  βαρρόα και  να   ξέρουμε  ό,τι  μία  μείωση  του  κηφινογόνου από   4%  στο   3,2% μειώνει  κατά    25% τον  πληθυσμό  των  βαρρόα και είναι  απλό  αυτό  αλλά δεν  πρέπει  να  ξεχνάμε  να  το  εφαρμόζουμε.

2.Πολλοί  μελισσοκόμοι  καταστρέφουν  συστηματικά   τα κηφηνοκελιά όταν  κάνουν  επιθεώρηση,αλλά  αυτό  είναι  λάθος.Αντίθετα η  παγίδευση των   βαρρόα στον  κηφηνογόνο είναι   πιο  αποτελεσματική και   δοκιμασμένα  είναι  μελισσοκομική  μέθοδος που   στηρίζεται  στο  γεγονός ότι  τα  ακάρεα προτιμούν 8-10   φορές   περισσότερο  τον  κηφηνογόνο από  τον εργατικό   γόνο και  η  μέθοδος  αυτή  δεν  επηρεάζει την  παραγωγικότητα της  αποικίας και  δεν  απαιτεί    ιδιαίτερα  εργατικά η  εξοπλισμό.Γιαυτό  λοιπόν  τοποθετούμε  στο  μελίσσι μία  ειδικά   φτιαγμένη   κηρήθρα γιαυτό  το  σκοπό και   όταν  όλα  τα  κελιά   έχουν  σφραγιστεί την  αφαιρούμε  και  την  εκπλενουμε   με  ελεγχόμενη  πίεση   νερού,για  επαναχρησιμοποίηση .Και  αν  η   κηρήθρα  περιέχει   τμήμα  κλειστού γόνου,αφαιρούμε  αυτό  το  τμήμα  και  οι  μέλισσες   το   ξαναχτίζουν.

Έτσι  λοιπόν  έχει  διαπιστωθεί  ότι  ένα  πλαίσιο   κηφηνογόνου με   1.500   κελιά,που  εισάγεται σε  ένα μελίσσι  με  καταμετρημένο  πληθυσμό 16.000 ακάρεων βαρρόα,με  την  αφαίρεσή  του  αφού  σφραγιστεί ρίχνει  τον  πληθυσμό  των  βαρρόα   κατά  89% δηλαδή  κατά   1750  ακάρεα  σε  ένα  μελίσσι  που  εκτρέφει   γόνο.Αλλά και  σε  μελίσσια  που  δεν  εκτρέφουν  γόνο,μία  κηφηνοκηρήθρα μειώνει  την  προσβολή κατά   92 ,5 % και   δύο  κηφηνοκηρήθρες   κατα   99,4%

Και τέλη φθινοπώρου ή  το  χειμώνα   θα  χρειαστούν   δύο  κηφηνοκηρήθρες, κάθε  μία  από  Ιούνιο  μέχρι  Σεπτέμβρη για  να  μειωθούν  τα  βαρρόα κατά  10  φορές και  τα  μελίσσια  αυξάνουν  την  παραγωγή μελιού.

Για  όλα  αυτά  οι  δικές  μας  δυσκολίες  είναι απλές,δηλαδή  να φτιάξουμε   κηφηνοκηρήθρες και   να  επιλέγουμε  πότε  και πόσο  συχνά   θα  τοποθετούνται.

Αυτή  όμως  η  μέθοδος   δουλεύει  καλλύτερα   όταν νωρίς  την  άνοιξη  τα  μελίσσια   εκτρέφουν   κηφήνες ,  όταν  προετοιμάζονται  για  σμηνουργία  και  όταν  έρχεται  στην  κυψέλη  άφθονη  γύρη, αφού  με  απουσία  γύρης  δεν  εκτρέφονται  κηφήνες.

Βέβαια  την  άνοιξη   πολλαπλασιάζονται    και  τα  βαρρόα  που      παρακολουθώντας  στενά   τον  πολλαπλασιασμό  των   μελισσών,   η  επέμβασή  μας  είναι έγκαιρη.

Έτσι  την  άνοιξη,ανάλογα  με   το  πόσα  είναι  τα  μελίσσια  που  έχουμε   και  πόσο   βιολογικοί  μελισσοκόμοι  είμαστε,χρησιμοποιούμε  τις   κηφηνοκηρήθρες,όσες  φορές  μπορούμε και  στα  παραγωγικά  μελίσσια  μας  και στις  παραφυάδες,για  τις  οποίες  θα  μιλήσουμε  πιο  κάτω.

Όταν  όμως  μπουν  οι  μελιττοθάλαμοι ,  δεν  εφαρμόζονται αυτά  που  απαιτούν τεράστιο  κόπο και     οι  μέλισσες   γίνονται  μέλι  και  η  εκτροφή  γόνου  περιορίζεται.

Μετά  τον  τρύγο  όμως δεν  υπάρχει  εμπόδιο  και   επιβάλλονται  οι  πιο πάνω εφαρμογές  αρκεί  να   έρχεται  γύρη  και   αρκετό   νέκταρ.

ΠΗΓΗ:Άρθρο  της  Κατερίνας Καρατάσου,κτηνιάτρου της  ΟΜΣΕ, στο  Μελισσοκομικό Βήμα0102/2013,σελ. 46.

ΑΝΑΡΤΗΣΗ :29/11/2016

Advertisements