Η   ανάρτησήμας  12/12/2016 αναφέρεται  κύρια  στην καταλληλότητα   του  χώρου  του  μελισσοκομείου που  δίνει  χρήσιμη  ενημέρωση,αλλά    η  σημερινή  αναφέρεται  στην  παθολογία   των  μελισσιών και  βασίζεται   στη  δημοσίευση  της    Φεβρουαρίου 2001   σελίδα   52   της  Μελισσοκομικής  Επιθεώρησης,  με  τίτλο :«ΝΟΖΕΜΙΑΣΗ ,Μία  παρεξηγημένη ασθένεια , η  διάρροια είναι  σύμπτωμα   της  νοζεμίασης,κάθε  διάρροια  δεν  είναι   νοζεμίαση».

(Η  ιστοσελίδα μας με  αυτή  την  ανάρτηση   θα  προσπαθήσει  να    διατηρήσει  στο  διαδίκτυο ,για  το λόγο  ότι  είναι  πολύτιμη, ενώ   τα  βιβλία  που  εκδίδονται   και  ανανεώνονται στέλνουν τα  παλιά   και  αξιόλογα  στην  απόσυρση για  χαρτομάζα . Και  επανεκδίδονται   δήθεν  καλύτερα  για να εδραιωθεί νέα    ξερολιστική αβάσιμη  μανία ,που   λειτουργεί   σαν  οδοστρωτήρας  πολιτικοοικονομικής    σύνθλιψης . Και  άντε  να  σκεφθεί  για  τη  μελισσικομία ,αφου   έχει  παραμεριστεί σαν  περιττή,έτσι  για  να  προχωρούμε  στη   δήθεν  σύγχρονη εξέλιξη,όπως  την  εννοούν ειδικευμένοι  και  δυνατοί  καθοδηγητές  της   νέας  εποχής.  (Δεν  θέλουν  τις  μέλισσες  για  το  λόγο  ότι ο  υπερπληθυσμός της  ανθρωπότητας  πρέπει   να   μειώνεται  και  οι  μέλισσες  δεν  βοηθούν  σε    αυτό το  σχέδιο).Οι  μέλισσες περιττεύουν  κατά  την  άποψή  τους  , όπως  το  σχεδιάζουν  οι   αγροχημικές πολυεθνικές  εταιρείες, που  έχουν  και  συνακόλουθούς  τους.Ενώ  η  μελισσοκομία   είναι  εργαλείο   της   φύσης  και  της   ζωής  με  την  οποία  και  συντασσόμαστε οι   μελισσοκόμοι).

Οι περισσότεροι  μελισσοκόμοι ερασιτέχνες, αλλά  και  επαγγελματίες υποτιμούν  ή  αγνοούν  την  ασθένεια  των  μελισσιών,   που  είναι   η ΝΟΖΕΜΙΑΣΗ , δηλαδή  η  περισσότερο  καταστροφική  της  μελισσοκομίας  και   επικρατεί   στο  μελισσοκομικό  κύκλο μία   κατακερματισμένη   σύγχυση,σαν  να  αδιαφορεί  για   την  προστασία της .

Θέλουμε  λοιπόν   να   αξιοποιήσουμε   για  εφαρμογή  από  τους  μελισσοκόμους την ενημέρωση  για  αυτό  το  πρόβλημα , που  προέρχεται    από  τον   Αναπληρωτή  Καθηγητή   του  του  Τμήματος  Κτηνιατρικής  του  Αριστοτέλειου   Πανεπιστημίου  Θεσσαλονίκης  Βασίλη  Λιάκο  και  υπάρχει  στο  Παλαιότερο  Μελισσοκομικό περιοδικό του  Μελισσοκόμου  και   εκδότη   της  ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗΣ   ΕΠΙΘΕΏΡΗΣΗΣ  κυρίου  Νίκου  Παππά,Θεσσαλονίκη,τηλέφωνο  239 20 91575 .Και  να τονίσουμε   τα   επόμενα,  ότι   τα    μελισσοκομικά  χρήσιμα   προέρχονται   από   δημοσίευμα   του  Φεβρουαρίου,  του  2001 (δηλαδή προ  16ετίας που  πρέπει  να τα  μελετήσουμε , αφού   ο  κάθε  μελισσοκόμος   ψάχνεται  και  κάνει  ότι  λανθασμένο  του  λένε και  πρέπει   να  ενημερωθεί  με  τα επόμενα  έγκριτα και   μελισσοκομικά  χρήσιμα:

Η ΝΟΖΕΜΙΑΣΗ είναι  η  περισσότερο διαδομένη  ασθένεια  των  ενηλίκων  μελισσώ σε  όλο   τον   κόσμο και  στην  Ελλάδα και  είναι  διαφορετική από περιοχή  σε  περιοχή ,από  μελισσοκομείο  σε  μελισσοκομείο , από  μελίσσι  σε  μελίσσι και  από  έτος  σε  έτος.

Όμως  σε  όλα  τα  μελισσοκομεία   προκύπτουν  σημαντικές  απώλειες πληθυσμών ,κύρια  στο  ξεχειμώνιασμα  των  μελισσιών.

Το  παθογόνο αίτιο  είναι το  Νοζέμα  απίς,παρασιτικός οργανισμός   στο  μέσο έντερο  του   στομαχιού των  μελισσών  που  παράγει  σπόρους, με  ανθεκτικότητα.

Η παθογόνα   δράση  των  παρασίτων διαταράσσει  τη  λειτουργία  του    στομαχιού ,δηλαδή  της  πέψης του  μελισσιού  και   προκύπτει  αδυναμία  στις   εργάτριες   μέλισσες  που  έτσι  περιορίζεται  η  μακροβιότητά  τους περισσότερο  σε  μελίσσια  που  εκτρέφουν  γόνο και    εξαντλούνται τα  μελίσσια  χάνοντας πληθυσμό.

Η ασθένεια  προσβάλλει και  ενήλικες  μέλισσες ,περισσότερο τις  εργάτριες από  τους  κηφηνογόνους  και  τις  βασίλισσες και  μειώνεται  σημαντικά  ο  ρυθμός  της  ωοτοκίας,το  χειμώνα   δε  προκύπτει  και  ορφάνεια μελισσιών και  βασιλισσών  χωρίς   δυνατότητα αντικατάστασης.

Έτσι  προκύπτουν  επιπτώσεις που   είναι:Μείωση παραγωγής  μελιού   από  τη  μείωση  της   ζωής των  μελισσιών,αυξημένες  απώλειες  το  χειμώνα  και  την  αργή  ανάπτυξη,απώλειες  βασιλισσών και  ορφάνεμα   στη  διάρκεια  του  χειμώνα και  απώλεια αριθμού  μελισσών  αν    η  ασθένεια εκδηλωθεί με  οξεία   μορφή.

Η  μετάδοση  της  ασθένειας     Νοζεμίασης   γίνεται με  σπόρους και  αρκεί  ένας  σπόρος  θεωρητικά αλλά  το  σωστό  είναι  ότι  χρειάζονται   20-90  σπόροι σε  κάθε μελίσσι για  τη  μόλυνσή  του  από  Νοζεμίαση.

Η  ανάπτυξη  του  παρασίτου   επιβραδύνεται  με   θερμοκρασία   κάτω από  30   βαθμούς  Κελσίου  και  επιταχύνεται   πάνω  από  τους  35 βαθμούς.

Οι  έντονα  μολυσμένες   μέλισσες   εφανίζουν διάρροια και  μολύνουν  το  εσωτερικό  της   κυψέλης με  τα  κόπρανά  τους,που  αυτά   είναι  ελκυστικά  για  τις  μέλισσες ,αφού  είναι   γλυκά και  τα  προσλαμβάνουν  ενώ  περιέχουν  εκατομμύρια σπόρους και  έτσι  μολύνονται  έντονα  οι  νεαρές  μέλισσες και  εμφανίζουν  και  αυτές  τα  ίδια  συμπτώματα σε   σύντομο   χρόνο.

Τα  στεγνά  αυτά  κόπρανα  είναι  πηγή   συνεχόμενης  μόλυνσης των  μελισσιών και  πηγή  μόλυνσης  των  παραφυάδων που  θα  σχηματιστούν  την  άνοιξη, στις  οποίες  θα  μεταφερτθούν  οι  μολυσμένες  κηρήθρες.

Όμως  οι  μολυσμένες  μέλισσες  έχουν  την  ικανότητα να  πετάνε  μέχρι  το  τέλος  της  ζωής  τους με τα  διαρροιακά  τους   απόβλητα , αλλά  και    τις  κοινές  πηγές  νερού   και  τις  παραπλανήσεις  των μελισσών   στις  κυψέλες όπως  και  σε  κοινές  ποτίστρες.

Η  διασπορά   των  σπόρων με τα  διαρροιακά  κόπρανα και  η  μεταφορά  πλαισίων είναι  οι  βασικοί  τρόποι  μετάδοσης  της  Νοζεμίασης  από  το  μολυσμένο  μελίσσι  στο  καθαρό και  από  περιοχή  σε  περιοχή ,για  το  λόγο  ότι  μολύνονται  και  οι βοσκές  και  οι  πηγές  νερού από  περιοχή  σε  περιοχή.

Τα  μεταφερόμενα  πλαίσια  από  μελίσσι  σε  μελίσσι   για  μελισσοκομικούς χειρισμούς   είναι είναι  και  τρόπος   μετάδοσης  της  νοζεμίασης.

Και  σε  πειράματα  που  έγιναν  στην  Αυστράλια διαπιστώθηκε , ότι  δείγματα  σπόρων   που  πάρθηκαν  από  τον  πυθμένα    νεκρών  μελισσιών της  προηγούμενης   χρονιάς , μετάδωσαν  την  ασθένεια   σε   νέα  μελίσσια  που   σημαίνει   ότι   τέτοια  μολυσμένα   μελισσοκομικά  υλικά  πρέπει  να  καταστρέφονται   σε  φωτιά   ή  να  απολυμαίνονται  μεθοδικά  και  συστηματικά.αφού  υπάρχουν  και  οι  σχετικές  αναρτήσεις,αλλά  πρέπει   να  λείψει η  επιπόλαιη  αισιοδοξία  ή  αδιαφορία  , για  μία  εύκολη  μελισσοκομία   που   υπάρχει  μόνο  με  προβλήματα  και  επιμέλεια   σχολαστική.

ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ  ΠΟΥ  ΕΥΝΟΟΥΝ   ΤΙΣ  ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

Οι  σπόροι  Νοζεμίασης που  υπάρχουν  στα περισσότερα  μελισσοκομεία,αλλά   αυτό  δεν  σημαίνει  απαραίτητα την  εκδήλωση  ασθένειας, ούτε  και  συνοδεύεται  πάντοτε από  αξιοσημείωτες  απώλειες , για  το  λόγο ότι  πέρα  από  τον παθογόνο  παράγοντα σημαντικό  ρόλο  παίζουν και  άλλοι  παράγοντες ,που  είναι  περιβαλλοντικοί,διατροφικοί και  άλλοι  από  τους  οποίους   τελικά  εξαρτάται αν  θα  εκδηλωθεί   επιζωοτική μορφή και   πρέπει  να  αναφερθούν  και  αυτοί  οι  παράγοντες, που σε  περιπτώσεις πρέπει  να   συνυπάρξουν  περισσότεροι  και σημαντικότεροι  είναι  σαν τους   ακόλουθους:

  1. Ο ι  κλιματικές   συνθήκες  και  το  μικροκλίμα, δηλαδή   μικροί  και   ψυχροί  χειμώνες που  κλείνουν  τα  μελίσσια  μέσα για  πολύ  καιρό ,χωρίς  να  κάνουν  πτήσεις  , πτήσεις έξω αφόδευσης.Σε  τέτοιες  συνθήκε ς  ψυχρών  ανέμων ή  αυξημένης  υγρασίας στο  περιβάλλον σταθερά  έχουν  μεγάλες  απώλειες από  Νοζεμίαση
  2. Ανανέωση  του  πληθυσμού:Οταν  δεν ανανεώνεται  ο  πληθυσμός  το  φθινόπωρο εκδηλώνεται  η  ασθένεια, που  υπάρχει  σταθερά  σε  περιοχές, που  εκεί μεταφέρονται   μελίσσια  για  τη  συλλογή  μελιτώματος πεύκου χωρίς  μεταφορές  σε ανθοφορίες.
  3. Η ποσότητα  και  ποιότητας  της  τροφής με  προτεϊνες επηρεάζει  την  κατάσταση   ασθενειών   στα  μελίσσια με   γύρη   ή  υποκατάστατα γύρης.Όμως παρατηρήθηκε  ότι η  συνεχής  προσθήκη  πρωτεϊνούχων  τροφών την  Άνοιξη συμβάλει  στη  ανάπτυξη παρασίτων και  στην εκδήλωση  ασθένειας. Και  πρέπει να   γίνεται  με  συγκράτηση και  μέτρο  η  χορήγηση  πρωτεϊνούχων   τροφών.Τα  ανθόμελα    με  υψηλό ποστοστό  γυρεοκόκκων είναι  η  καλύτερη  τροφή για  το  καλό ξεχειμώνιασμα   την  άνοιξη.Και  πρέπει  να  γίνεται  με   μέτρο  η  χορήγηση   πρωτεϊνούχων  τροφών.Ενώ  τα   ανθόμελα με  υψηλό  ποσοστό  γυρεοκόκκων είναι  η  καλύτερη  τροφή  για  ξεχειμώνιασμα  την Ανοιξη.
  4. Τα  μελίσσια  που  συλλέγουν   μελιτώματα παρουσιάζουν περισσότερες  απώλειες υποκλινικής νοζεμίασης,αλλά  και  εκδηλώνουν  την  ασθένεια  με   την  οξεία  μορφή  την  Άνοιξη.
  5. Πρώιμη   εκτροφή γόνου  μέσα  στο χειμώνα είναι   η  εποχή  που  οι  μέλισσες   δεν έχουν  τη  δυνατότητα  πτήσεων καθαρισμού και αυτό  προκαλεί ασθένεια  και  είναι  χειρότερο  αν  ακολουθήσουν δυσμενείς  καιρικές  συνθήκες και το  μελίσσι   κλειστεί για  πολύ τότε  επιδεινώνεται  η  κατάσταση.
  6. Άλλες  ασθένειες αν  υπάρχουν  χειροτερεύουν  την  κατάσταση με  πρόκληση  Νοζεμίασης και  ασθένειες  του  πεπτικού συστήματος, όπως  πρόκλησης  διάρροιας  και η  διάρροια   προκαλεί  και  Νοζεμίαση.
  7. Καταστάσεις καταπόνησης  των  μελισσιών(Στρεςς) που  προκαλούνται  από συχνές  παρενοχλήσεις  των  μελισσιών στη  διάρκεια  του  χειμώνα,οι  πρώϊμες παραφυάδες,οι  μεταφορά  μελισσιών   με  χαμηλές  θερμοκρασίες.
  8. Εξέλιξη  της  ασθένειας  μέσα  στο  χρόνο:Το  ποσοστό  των  μολυσμένων μελισσιών  μέσα  στο  χειμώνα  ανάλογα  με  την  εποχή φθάνει  το  μεγαλύτερο  βαθμό στα  μέσα  της  άνοιξης και  μετά  ακολουθεί  μείωση. Και    όταν    ξεπεράσει  η   θερμοκρασία  τους  30  βαθμούς  η  μείωση  είναι  ραγδαία.Το καλοκαίρι  και  στις  αρχές   του   Φθινόπωρου διατηρείται  σε  πολύ  χαμηλά   επίπεδα και  στη  συνέχεια   αρχίζει αύξηση.
  9. Συμπτώματα υποκλινικής   φορφής:Η συμπεριφορά   και  εμφάνιση  της  μέλισσας  αλλάζει όταν   φθάσει  κοντά  στο  θάνατο και  δεν  ψάχνουμε  για  συμπτώματα.Δηλαδή  μπορεί   να    υπάρχει  ασθένεια  στα  μελίσσια  χωρίς  εκδήλωση  συμπτωμάτων και  αυτή  η  μορφή  λέγεται    «υποκλινική»και  μπορεί  να  υπάρχει  για  πολλά   χρόνια στο  μελισσοκομείο χωρίς  να  γίνεται  αντιληπτή από  το μελισσοκόμο:Εξασθενίζει  τα μελίσσια,  με  απώλειες σημαντικές  βασιλισσών  με  αργοπωρεία  ξεκινήματος  την  άνοιξη που  αποδίδονται  στο  χειμώνα,στις  αδύνατες  ανθοφορίες και  σε  άλλες  φανταστικές  αιτίες.Κάτω  από  ευνοϊκές για  το  παράσιτο συνθήκες εμφανίζονται  συμπτώματα, πολλές  φορές έντονα  με  ταχεία  και δραματική  εξέλιξη.
  10. Η Οξεία  μορφή:Με  ευνοϊκές  συνθήκες το  μελίσσι   φθάνει  σε   υψηλά  επίπεδα και  πιθανό  να  προκύψουν  κάποια  συμπτώματα  που  όμως  δεν  είναι  παθογνωμονικά   και   δεν  επιτρέπουν  ασφαλή  διάγνωση.Συνήθως  εμφανίζονται  αργά  και  είναι  υποκλινικής  μορφής  και  κάνουν συνήθως   σημαντική  ζημιά  στα  μελίσσια δηλαδή αρρώστια  στην  αρχή,   μετά  διογκωμένη  κοιλιά  και  αποβάλουν  άφθονα  διαρροϊκά  κόπρανα,λερωμένες  οι   κυψέλες μέσα  και  έξω, κυριολεκτικά  σοβατισμένες Όμως κάθε  διάρροια  δεν  είναι  πάντα  Νοζεμίαση.Και   στη   συνέχεια  εμφανίζουν  δυσχέρεια  πετάγματος,προσπαθούν  και  δεν  μπορούν και  περιφέρονται  άσκοπα.Έχουν   και  τρεμούλιασμα στα  φτερά,σέρνουν  και  τα  πόδια  τους σαν  παράλυτα,ανίκανες  να  πετάξουν και  τελικά  σε  μικρές  ομάδες  πεθαίνουν μπροστά  στην  κυψέλη.Οι  λίγες  νεκρές  μέλισσες  μπροστά στην  κυψέλη δεν  δίνουν  εικόνα  παρηγοριάς  ,  για  το  βάσιμο  λόγο  ότι  είναι  άγνωστο  το  πόσες  χάθηκαν  στις  πτήσεις  τους,και  ο  μελισσοκόμος   διαπιστώνει τη  δραματική  συρίκνωση των μελισσιών που  δεν  μπορούν  να  κάνουν  μελισσόσφαιρα ζεστασιάς  και  αναρωτιέται  πως  χάθηκε  ο  πληθυσμός.
  11. Διαγνωστικά,Α) Κλινικά:Η Υποκλινική   μορφή    δεν  παρουσιάζει  συμπτώματα και  μπορεί  να  αξιολογηθεί  αν  κάθε  χρόνο υπάρχουν  απώλειες σε  μελλίσσια  ή  σε πληθυσμό στη  διάρκεια  του  χειμώνα,αλλά  και  αν  χάνονται βασίλισσες.Αλλά  ούτε   η  οξεία  μορφή   μπορεί  να  διαγνωστεί  με  βεβαιότητα,οπότε  απομένουν  τα  συμπτώματα σαν  βοήθεια διάγνωσης και  η  παρατήρηση  του  μέσου  εντέρου  στομαχιού  των  μελισσών.Οι  μέλισσες  με  βαριά  προσβολή από  το  παράσιτο έχουν χρώμα  γκριζόλευκο είναι  διογκωμένες και  λείο.Στις  υγιείς μέλισσες.Β)Εργαστυηριακά:Με διάφορους  τρόπους  στο  εγαστήριο λείεςπου  χρειάζονται  δείγματα  μελισσών και  εξέτασή  τους που    συλλέγονται
  12. έγονται    από  το  κέντρο  του  μελισσιού και  μπροστά  από την  κυψέλη  όταν  εκτρέφει  γόνο και  από  την  περιφέρεια  της  γονοφωλιάς.
  13.  Αντιμετώπιση  ασθενειών:Όπου  υπάρχει  ασθένεια   πρέπει  κάθε   χρόνο  να  ελέγχεται  και  να   αντιμετωπίζεται  με  κατάλληλα  μέτρα.
  14. Προληψη:Μείωση  των  παραγόντων  που  προδιαθέτουν   την  ασθένεια δηλαδή:Επιλογή  τόπου   κατάλληλου  για   μελισσοκομείο , ηλιόλουστου,χωρίς  υγρασία    και  έκθεση  σε  βόρειους  ανέμου.
  15. Διαδικασία   καλής   απολύμανσης: Απολυμένεται  πρώτα   όλο  το   υλικό  που δεν   χρησιμοποιείται και    στη  συνέχεια  γίνεται  αντικατάσταση του  χρησιμοποιούμενου  με  το  απολυμασμένο.Και στη  συνέχεια  απολυμαίνονται  και  τα  αποσυρμένα  και  φυλάσσονται   με  ασφάλεια  σε  κατάλληλη  αποθήκευση.Οι απολυμάνσεις  των  πλαισίων  γίνονται   με  χρήση  οξυκού΄  οξεος ή  με  θέρμανση.Για  την  εφαρμογή  του  οξυκού    γίνονται  ντάνες  από  4  πατώματα  και  στο τελευταίο   πλαίσιο  αφήνεται  χώρος   για  να  τοποθετηθεί γυάλινο  ή  πλαστικό  δοχείο με   5οο  κυβικα  εκατοστά  οξυκό  οξύ των   80%.Και κλίνεται  το  περιεχόμενο  στην  ντάνα με  εσωτερικό  καπάκι της    κυψέλης  και  στεγανοποίηση  των  αρμών  με   κολλητική  ταινία να περάσουν 8   ημέρες  για  να   αποσφραγιστούν και  να  αεριστούν  τα   πατώματα  και  τα  πλαίσια 48  ώρες  πριν  τη  χρήση  τους.Θά προτείναμε  και  ξέπλυμα  με  πιεσμένο  καθαρό  νερό  υδραγωγείου   και  στέγνωμα  πριν  τη   χρήση.Απολύμανση  με  θέρμανση των  μολυσμένων    κηρηθρών   σε  κλίβαλο και  θερμοκρασία  αυστηρά  καθορισμένη  και  ελεγχόμενη με   ενσωματωμένιο  θερμόμετρο στους   49   βαθμούς    Κελσίου και  για  24 ώρες, αλλά  τα  πλαίσια    να έχουν  ελάχιστο  μέλι ή  καθόλου.Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΉ  ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΊΑ  ΝΑ   ΕΛΈΓΧΕΤΑΙ  ΕΞΩΤΕΡΙΚΆ  ΜΕ  ΘΕΡΜΌΜΕΤΡΟ ΠΟΥ ΕΙΣΧΩΡΕΙ.
  16.  ΘΕΡΑΠΕΙΑ :Γίνεται για  να μειώσει  στο  ελάχιστο τις  απώλειες  της  υποκλινικής μορφής  στη  διάρκεια   του  χειμώνα  και  να  θεραπεύσει  μελίσσια με  εκδηλωμένη οξεία  μορφή..Η θεραπεία  γίνεται  με  το αντιβιοτικό φουμαζιλίνη  ,γνωστό  στους  μελισσοκόμους  σαν   Φουμιντίλ:  και με  δόση των  0,5-3   χιλιοστόγραμα ανά   100   κυβικά  εκατοστά   σιροπιού ,και  τα  αποτελέσματα   είναι καλά,που  η  μόλυνση  περιορίζεται  γρήγορα με  τη  δράση  του  φουμιντίλ   στις  βλαστικές  μορφές, ενώ  δεν  έχει  καμμία  επίδραση  στους  σπόρους.Όμως όταν  υπάρχουν  σπόροι  στο  μελίσσι  δεν  παρεμποδίζεται η  μόλυνση παρά  μόνο  με  τη  συνεχή  παρουσία  του  φαρμάκου στην  κυψέλης.
  17. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ  ΤΗΣ  ΥΠΟΚΛΙΝΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ:Στο  τέλος  του  φθινόπωρου  ή  στις  αρχές  του  χειμώνα,που  έχει περιοριστεί   η  εκτροφή  του  γόνου στο ελάχιστο ,χορηγούνται στα  μολυσμένα  μελίσσια  από   6  λίτρα σιρόπι  3/1,στα  οποία έχουν προστεθεί 15ο χιλιοστόγραμμα   φουμιντίλ  (δηλαδή τρία  κουτιά  φουμιντίλ σε   60  λίτρα  σιρόπι)Τα  μελίσσια  πρέπει  να  προλάβουν  να  πάρουν  το  φουμιντίλ  και  να  το σφραγίσουν.
  18. ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ  ΜΟΡΦΗΣ:Διαλύονται 500 χιλιοστόγραμμα  φουμιντίλ σε  10-20  λίτρα σιρόπι 1/1 και  σε  κάθε  μελίσσι  χορηγούνται 200-500  χιλιοστόγραμμα ,ανάλογα  με  τη  δυναμικότητα  του  κάθε  μελισσιού.Υπολογίζονται  50 χιλιοστόγραμμα  για  κάθε  πλαίσιο  που  σκεπάζεται  με  μέλισσες..Και η  θεραπεια   επαναλαμβάνεται 4-8 φορές,  άλλά   μία  ανά  7 ημέρες.Και μερικές  φορές  οι   εξαντλημένες  από  την  εντερίτιδα  μέλισσες δίχνουν  απροθυμία  να  προσλάβουν  το  σιρρόπι. που  σε  αυτή  την  περίπτωση ψεκάζονται επάνω  στις  μέλισες  50-100 κυβικά  εκατοστά  από  το  θεραπευτικό  σιρρόπι ,που  όμως   φροντίζουμε  να  είναι  χλιαρό..ΠΡΟΣΟΧΗ όμως   στις  υπερβολές ,για  τό λόγο ότι  ,αν  ψεκαστούν  οι μέλισσες  με  μεγάλη  ποσότητα  σιροπιού  και  δεν  μπορούν να  το  απορροφήσουν,κολλάνε  μεταξύ  τους και  πεθαίνουν. αλλά  και  αν  είναι  κρύο  το  σιρόπι  αυξάνεται  η  εντερίτιδα των  μελισσιών και αντί  να  βοηθήσει   την   κατάσταση  την  επιβαρύνει.
  19. Αυτά  μας  προτείνει   ο   κύριος Βασίλης   Λιάκος, Αναπληρωτής  Καθηγητής στο  Τμήμα  Κτηνιατρικής  του  Αριστοτέλειου   Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και  τον  ευγνωμονούνε  για  τη   μελισσοκομική  βοήθεια,που  θέλουμε  να  τη  συντηρήσουμε με  τη  βοήθεια  και  ευκολία του   Διαδικτύου,ενάντια  στην  πολτοποίησης πρόχειρης,παραποιημένης   έγγραφης    πληροφόρησης.-
  20. ΠΗΓΗ: Μελισσοκομική  Επιθεώρηση Φεβρουαρίου  του  2011 και  σελίδες 52-58,που  τις  φυλάσσουμε  στο  αρχείο  των  αναρτήσεών  μας , σαν  τεκμηρίωση  της  βασιμότηας  της  πληροφόρησής  μας .
  21.  ΑΝΑΡΤΗΣΗ:16/12/2016
Advertisements