ΓΕΝΙΚΑ: Η συγκέντρωση του μεγαλύτερου  μέρους   του πληθυσμού στα  μεγάλα  αστικά  κέντρα,αναγκάζει τους μελισσοκόμους  να τυποποιούν το μέλι που παράγουν και συγκεντρώνονται   προϊόντα που  πληρούν αγορανομικές προϋποθέσεις,  υγειονομικές   διατάξεις,αλλά  και  την  απαίτηση  του  καταναλωτή  να   μην  επηρεάζονται η φυσικότητα , γνησιότητα,βιολογική  αξία τα  οργανοληπτικά  χαρακτηριστικά  του  μελιού,όμως  και  να  παρουσιάζεται  το  προϊόν σε  καλαίσθητες ελκυστικές και   πρακτικές   μορφές   συσκευασίας.

ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ  ΤΟΥ  ΜΕΛΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟ   ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟ

Η συσκευασία  του  μελιού πρέπει να έχει   χρώμα,ελκυστική συσκευασία,ετικέτα   σύμφωνη  με  τις  οριζόμενες  αγορανομικές   διατάξεις,περιεχόμενο  χαρακτηριστικής  ποιότητας  προϊόνος και  αναφορές  της  ετικέτας που  καλύπτουν   τις  προτιμήσεις   του  καταναλωτή,σταθερό   χρώμα   ,άρωμα  και   γεύση.

Όμως το  προϊόν  του  μελιτοεξαγωγέα  συχνά είναι συνδυασμός μελιών   διαφορετικής   φυσικής-γεωγραφικής προέλευσης,αφού  ο  μελισσοκόμος μεταφέρει τα μελίσσια  του  σε  διάφορες  ανθοφορίες,πριν  καταλήξει  που  θα  κάνει  τον  τρύγοαι  προκύπτει  μέλι  που  δεν  είναι  αμιγές , είναι ποικίλης  φυτικής  και  γεωγραφικής  προέλευσης  και το  πρόβλημα αντιμετωπίζεται με  την  παραγωγή  συσκευασία και προώθηση  αμιγών κατηγοριών  μελιών,ίσως  και  με  την  κατάλληλη  ανάμιξη   (χαρμάνια).

Με  την  τυποποίηση    αμιγών  μελιών   στην  Ελλάδα  παράγονται   ωραιότατα  μέλια, όπως  πεύκων , σουσούρας ,θυμαριού και  άλλα,που  τα  περισσότερα   είναι άγνωστα  στο  καταναλωτή γιατί  ποτέ δεν  τα  συνάντησε και  χρειάζεται  ενημέρωση και διαφήμιση στο  ελληνικό  αμιγές  μέλι ,για  να  αποκτήσει  μόνιμους  καταναλωτές .

Οι  προυποθέσεις προώθησης    των  αμιγών  μελών είναι:

α)Πριν  μεταφερθούν  τα  μελίσσια σε  μία  ανθοφορία πρέπει  να  μην έχουν  το  μέλι  που  συλλέχτηκε   πριν.

β)Μέλι  από  διαφορετικές  καλλιέργειες  που  αποθηκεύεται   χωριστά

γ)Στην  ετικέτα  να  αναγράφεται   η    φυτική  προέλευση του  μελιού

δ)Τα  αμιγή  μέλια  από  μονοκαλλιέργειες μπορούν να   βελτιωθούν   στα   χαρακτηριστικά  τους,για  να  καλύπτουν  τις  απαιτήσεις   του  καταναλωτή :

Δηλαδή, μέλια  που  κρυσταλλώνουν γρήγορα(σουσούρας,ηλίανθου,πορτοκαλιάς και  βαμβακιού)να προσφέρονται  σε  λεπτοκρυσταλλωμένη  μορφή,που  με  θέρμανση   στους 66 βαθμούς για  5  λεπτά  καταστρέφονται  οι  ζυμομύκητες και   διαλύονται οι  σκληροί   κρύσταλλοι  της  γλυκόζης και  στη συνέχεια  φιλτράρεται  και   ψύχεται γρήγορα για να μείνουν σε θερμοκρασία δωματίου μετά ανάμειξη και ταυτόχρονη ανάμειξη μάζας  κρυσταλλωμένο μέλι (μαγιά),αλλά  αυτό  το  κρυσταλλωμένο μέλι  ,η  μαγιά  δηλαδή ,πρέπει  να  προέρχεται από  μέλι  με  λεπτούς και  απαλούς   κρυστάλλους που  μετά  τη   ανάμειξη  το  μέλι  τοποθετείται σε  χαμηλές  θερμοκρασίες 10-15  βαθμούς  Κελσίου  για 4-6 ημέρες,που  έτσι  τα  μέλια    κρυσταλλώνουν  με  πολύ  λεπτούς  κρυστάλλους και  αποκτούν   υφή  λεπτής  κρέμας ελκυστικής   χωρίς και   αλλοιώνονται τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά  τους,και  καλύτερη υφή  προσθέτουν  σε  θερμοκασία.

Μέλια  που  δεν  κρυσαλλώνουν  είναι   το  πευκόμελο  και  το  ελατίσσιο,   που θερμαίνονται στους   70   βαθμούς  Κελσίου για   5  λεπτά και  περνούν  από   φιλτράρισμα  σίτας με  οπές   25  μικρών.Αλλά  το  μέλι   ελάτης Βυτίνας  με  τη  μορφή  βανίλιας  δεν  θερμένμαίνεται,γιατί χάνει  τη  συγκεκριμένη   μορφή  του,που είναι και  ελκυστικής εμφάνισης.

Μέλια όπως  του  θυμαριού και  της  καστανιάς  που  κρυσταλλώνουν σε  ενδιάμεσο  χρόνο,ζεσταίνονται στους  60  βαθμού  κελσίου για   10  λεπτ[α   πριν  εμφιαλωθούν ,για  να    παραμένουν περισσότερο σε  ρευστή  κατάσταση.

Τα  μέλια   όμως  που συλλέγονται  κάθε  χρόνο  είναι  αρκετά  ανθόμελα χωρίς  σταθερά  χαρακτηριστικά ,δύσκολα   τυποποιούνται και   υπάρχουν οι  επόμενες   λύσεις΄όπως  κάθε  χρόνο  να  μεταφέρονται μελίσσια  σε   περιοχές  για  να   εκμεταλλέυτούν  ίδιες  ανθοφορίες,να  ενημερώνεται ο  καταναλωτής  για  τα  χαρακτηριστικά  του  μελιού  από  φυτική προέλευση, ίσως και  να  προχωρήσει  στην  τυποποίηση  του   χρώματος στα  ανθόμελα, με  τη  βοήθεια  ενός  οργάνου  μέτρησης του  χρώματος του  μελιού   που  είναι γνωστό  και  λέγεται ΠΦΟΥΝΤ/ΚΡΑΝΤΕΡ και  με  αυτό αναμιγνύεται το αποθηκευμένο  μέλι  που   γίνεται  σε  δυο   σε    δύο  μεγάλες  κατηγορίες, ανοιχτόχρωμο και   σκοτεινόχρωμο μέλι.

Το  γυάλινο   βάζο  είναι   η  πιο ελκυστική  συκευασία,τα πλαστικά  είναι καλύτερα  για  τα  μέλια  που  δεν  κρυσταλλώνουν,η  ετικέτα  παίζει  σημαντικό  ρόλο  στον  καταναλωτή  και  είναι   υποχρεωτική  και  δεσμευτική   στις  αναγραφές  της,που  σύμφωνα  με  τις  αγορανομικές  διατάξεις πρέπει να  έχει  ονομασία  μέλι,το  ονοματεπώνυμο,την   εμπορική επωνυμία,την  έδρα και  τη   διεύθυνση του  παραγωγού η  του συσκευαστή το  καθαρό  βάρος   σε  γραμμάρια   ή  σε  χιλιοστόγραμμα,για  εισαγόμενο  μέλι την  έδρα  και  διεύθυνση  του  εισαγωγέα,τη  χώρα παραγωγής   για  τα  εισαγόμενα εκτός  Ευρωπαϊκής  Ένωσης,στην  ετικέτα  να  αναφέρεται η   φυτική προέλευση του  υπερισχύοντος φυτού,χωρίς  αναφορές  σε  θεραπευτικές   ιδιότητες  του  μελιού,ούτε   ιδιότητες,όπως οργανικό βιολογικό,άβραστο,,ανόθευτο, φυσικό,αγνό. Όλα   αυτά  αποτελούν παράβαση  του    του σχετικού  άρθρου του   κώδικα  τροφίμων  και  διόκονται

ΠΗΓΗ: Ανδρέα  Θραυβούλου,ΓΕΩΠΌΝΟΥ, ΚΑΘΗΓΗΤΉ του  Αριστέλειου  Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,και  Μελισσοκομική  Επιθεώρηση Μαρτίου  1999 σελίδες  111-114 της  δημοσίευσης   παραδοσιακών και  νέων μελισσοκομικών εκδόσεων ,υποστήριξης   της  μελισσοκομίας.-

Advertisements